Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Mateusza 13:2
Tytuł oryginalnyEwanjelija święta Jezusa Krystusa którą Mateusz święty napisał
I zebrało się do niego wielkie zgromadzenie ludu, tak iż on wszedszy w łódź siedział, a wszytko zgromadzenie ludu na brzegu stało.
Drugie zasię padły na miejsca opoczyste, gdzie ziemie niewiele miały; i wnet weszły, dla tego że nie miały głębokości ziemie.
Drugie zasię padły na ziemię dobrą i dały owoc, jedno tyle sto kroć, drugie tyle sześćdziesiąt kroć, a drugie zaś tyle trzydzieści kroć.
A on odpowiedając rzekł im: Przeto, iż wam dano jest wiedzieć tajemnice królestwa niebieskiego, a onym nie jest dano.
Abowiem ktokolwiek ma, będzie mu dano i stanie się obfitszym, a ktokolwiek nie ma, i to, co ma, będzie wzięto od niego.
Dla tegoć im przez podobieństwa mówię, iż widząc nie widzą i słysząc nie słyszą, ani rozumieją.
A przeto wypełnia się w nich proroctwo Ezajaszowe, które mówi: Słyszeniem słuchać będziecie, a nie zrozumiecie i widząc widzieć będziecie, a nie obaczycie.
Abowiem roztyło serce ludu tego, a uszyma ciężko słyszeli i oczyma swemi mrugali, żeby kiedy oczyma nie oglądali i uszyma nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli i nie nawrócili się, a ja ich nie uzdrowił.
Abowiem zaprawdę wam powiedam, iż wiele proroków i sprawiedliwych ludzi żądali widzieć rzeczy, które widzicie, a nie widzieli i słyszeć rzeczy, które słyszycie, a nie słyszeli.
Kiedykolwiek kto słyszy słowo o onym królestwie, a nie rozumie, przychodzi on zły i gwałtem bierze to, co jest wsiano w sercu jego; a tenci jest, który przy drodze nasienie przyjął.
A ten, który na opoczystych miejscach nasienie przyjął, tenci jest, który słucha słowa i zarazem je z radością przyjmuje.
Ale nie ma korzenia w sobie, owszem doczesny jest; a gdy przyjdzie utrapienie, abo przesladowanie dla słowa, wnet się gorszy.
A on który w cierniu nasienie przyjął, jestci ten, który słucha słowa, ale frasunek wieku tego i zawodzenie bogactw zadusza słowo i stawa się niepożyteczne.
On zasię który na dobrej ziemi przyjął nasienie, tenci jest, który słucha słowa i rozumie, a tenci owoc przynosi; i czyni jeden tyle sto kroć, drugi zaś tyle sześćdziesiąt kroć, a drugi tyle trzydzieścikroć.
Drugie podobieństwo powiedział im mówiąc: Przypodobane jest królestwo niebieskie człowiekowi, który siał dobre nasienie na roli swojej.
A gdy ludzie spali, przyszedł nieprzyjaciel jego i nasiał kąkolu miedzy pszenicą i poszedł precz.
I przystąpiwszy słudzy gospodarscy rzekli mu: Panie! Izaś ty nie siał dobrego nasienia na roli twojej? Skąd tedy kąkol ma?
A on rzekł im: Nieprzyjaciel człowiek to uczynił. I rzekli słudzy do niego: A chceszże tedy, abyśmy szli i pozbierali ji?
Dopuśćcie obojgu społu róść aż do żniwa; a czasu żniwa rzekę żeńcom: Zbierzcie pierwej kąkol, a zwiążcie ji w snopki ku spaleniu; a pszenicę zgromadźcie do gumna mojego.
Drugie podobieństwo powiedział im mówiąc: Podobne jest królestwo niebieskie ziarnu gorczycznemu, które wziąwszy człowiek, wsiał na roli swojej.
Które namniejszeć jest ze wszego nasienia; ale kiedy uroście, nawięczsze jest ze wszech jarzyn i stawa się drzewem, tak iż przychodzą ptacy niebiescy i gniazda swe czynią na gałązkach jego.
Drugie podobieństwo powiedział im mówiąc: Podobne jest królestwo niebieskie kwasowi, który wziąwszy niewiasta zakryła we trzy miary mąki, aż wszytka skwaśniała.
Ty wszytki rzeczy mówił Jezus przez podobieństwa onemu zgromadzeniu ludu, a krom podobieństwa nic im nie mówił.
Aby się wypełniło to, co jest rzeczono przez proroka mówiącego: Otworzę usta moje w podobieństwach i opowiem skryte rzeczy od założenia świata.
Tedy rozpuściwszy ono zgromadzenie ludu, Jezus przyszedł w dom i przystąpili k niemu uczniowie jego mówiąc: Rozpowiedz nam podobieństwo o kąkolu onej rolej.
Rolą jest świat, a dobre nasienie, cić są synowie królestwa; kąkol też, są synowie onego złego.
Nieprzyjaciel zasię, który go nasiał, jestci diabeł, a żniwo jest dokonanie świata, żeńcy też są aniołowie.
Posle Syn człowieczy anioły swoje, a oni zbiorą z królestwa jego wszytki pogorszenia i ty, którzy czynią nieprawość.
Tedy sprawiedliwi rozjaśnią się jako słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
Zasię podobne jest królestwo niebieskie skarbowi skrytemu na roli, który nalazszy człowiek, skrył ji i od radości, którą ma z niego, odchodzi precz, a wszytko, co ma, sprzeda, a onę rolą kupi.
Zasię podobne jest królestwo niebieskie włokowi zapuszczonemu w morze, który wszelakie rzeczy bierze.
Który gdy jest napełnion, wyciągnęli go na brzeg, a usiadszy wybrali dobre rzeczy w naczynia, a zgniłe precz zarzucili.
A on im rzekł: Przeto wszelki nauczyciel uczony w królestwie niebieskim, podobny jest człowiekowi gospodarzowi, który wyjmuje z skarbu swego rzeczy nowe i stare.
A gdy przyszedł do ojczyzny swojej, nauczał je w bożnicy ich, tak iż się zdumiewali i mówili: Skądże temu ta mądrość i cuda?
Izaż ten nie jest on syn ciesle? Izaż matki jego nie zowią Maria? A bracia jego: Jakub i Jozes i Szymon i Judas?
I zgorszyli się z niego. A Jezus rzekł im: Nie jest prorok okrom czci, jedno w ojczyźnie swojej a w domu swoim.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?