Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyŚwięta ewanjelija Jezusa Krystusa napisana przez Marka świętego
1Za tych tam czasów, gdy zebranie ludzi barzo wielkie było, a nie mieli, coby jedli, wezwał Jezus zwolenników swych i rzekł im: 2Rozlitowałem się nad zebraniem ludzi, abowiem już przez trzy dni zostawają przy mnie, a nie mają co jeść. 3Gdzie więc jesli je opuszczę bez pokarmu do domów ich, ustaną na drodze, abowiem niektórzy z nich z daleka przyszli. 4Tedy mu odpowiedzieli zwolennicy jego: Skądże tych może kto tu na puszczy nakarmić chleba? 5A on ich spytał: Wieleć chleba macie? Tedy oni odpowiedzieli: Siedmioro. 6Rozkazał tedy wielkości ludzi, aby siadła na ziemi, a wziąwszy ono siedmioro chleba, gdy uczynił dzięki, połamał i dał zwolennikom swoim, aby przed nie kładli; i położyli przed ludem. 7Mieli też i trochę rybek, a gdy błogosławił, rzekł aby i ony położyli. 8Jedli tedy i najedli się, a zebrali ułomków, których było zostało siedm koszów. 9A było tych, co jedli, około czterzech tysięcy i rozpuścił je. 10A wnet wszedszy w łódź z zwolenniki swojemi, przyszedł do granic Dalmanuta. 11I przyszli faryzeuszowie, a poczęli się z nim swarzyć, prosząc od niego znaku z nieba, a kusząc go. 12Tedy serdecznie westchnąwszy w duchu swem rzekł: Przeczże naród ten znaków żąda? Zaprawdę powiedam wam: Żadenci znak nie będzie dan narodowi temu. 13I opuściwszy je, wszedł zasię w łódź, a przeprawił się do dalszego brzegu. 14Zapomnieli tedy z sobą wziąć chleba, a jedno tylko jeden chleb mieli z sobą w łodzi. 15Zatym im rozkazał mówiąc: Obaczcież, a strzeżcież się od kwasu faryzeuszów i od kwasu Herodowego. 16A tak miedzy sobą społu rozmawiali powiedając: Dla tegoż, że chleba nie mamy. 17Ale to gdy poznał Jezus rzekł im: O czymże się gadacie, że nie macie chleba? Jeszczeż nie baczycie ani rozumiecie? I Jeszczeż macie serca zatwardzone? 18Oczy mając nie widzicie i uszy mając nie słyszycie, ani pamiętacie tego? 19Gdym ony pięcioro chleba łamał piciu tysięcy ludziom, wieleście zebrali koszów okruszków? A oni mu powiedzieli: Dwanaście? 20A gdy i ono siedmioro na cztery tysiące, wieleście koszów pełnych zebrali okruszków? A oni mu powiedzieli: Siedm. 21Tedy rzekł do nich: I jakoż nie zrozumiewacie? 22Potym przyszedł do Betsajda; a przywiedli mu ślepego, prosząc, aby się go dotknął. 23A tak ująwszy ślepego za rękę, odwiódł go precz za miasteczko, a plunąwszy na oczy jego, włożył nań ręce i pytał go, jesliby co widział. 24A on przejzrawszy rzekł: Widzę ludzi; a widzę je chodzące jako drzewa. 25Potym zasię położył ręce na oczy jego, a sprawił to, iż znowu patrzał; a przywrócon jest ku wzroku i widział z daleka a jaśnie wszytki. 26Tedy go odesłał Jezus do domu jego mówiąc: Nie chodźże ani do onego miasteczka, ani żadnemu w miasteczku powiedaj. 27A wyszedszy Jezus i zwolennicy jego do miasteczek Cezarei, którą nazywano Filipową, pytał zwolenników swoich na drodze mówiąc do nich: Którymże mię ludzie być powiedają? 28A oni mu odpowiedzieli: Janem Krzcicielem, drudzy też Heliaszem, a drudzy jednym z proroków. 29Ale on im rzekł: Wy zasię, którym mię być powiedacie? A odpowiedziawszy Piotr rzekł k niemu: Tyś jest on Krystus. 30Tedy on zakazał, aby tego o nim nikomu nie powiedali. 31I począł je nauczać, że potrzeba było Synowi człowieczemu wiele cierpieć i wzgardzonym być od starszych i od książąt kapłańskich i doktorów, a iż miał być zamordowan, potym iż po trzeciem dniu miał zmartwychwstać. 32A mówił bezpiecznie ty słowa. Tedy Piotr odwiódszy się z nim, począł go z tego fukać. 33Ale on obróciwszy się i wejzrawszy na swe zwolenniki, sfukał Piotra mówiąc: Odejdź ode mnie Szatanie, abowiem nie rozumiesz to, co jest Bożego, ale to, co jest ludzkiego. 34A wezwawszy zebrania ludu i z zwolenniki swemi rzekł im: Któżkolwiek chce za mną idź, niech samego siebie zaprzy, a weźmie krzyż swój i niech pójdzie za mną. 35Abowiem ktokolwiek by chciał zachować duszę swą, straci ją; lecz ktokolwiek utraci duszę swą dla mnie i dla ewanjelijej, ten ją zachowa. 36Bo cóż pomoże człowiekowi, jesliby pozyskał wszytek świat, a żeby utracił duszę swą? 37Abo co za nagrodę da człowiek za swą duszę? 38Abowiem ktoć się wstydać będzie mnie i słów moich miedzy narodem tym cudzołożnym i grzesznym, za tego się też i Syn człowieczy wstydać będzie, gdy przyjdzie z chwałą Ojca swojego z anioły świętymi.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie.
Fil 4:13
Fil 4:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Judasz "Iskariota" (Greckie: Iskariotes) oznacza "Judasz z Kariotu".
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Bliski jest Ten, który mi przyzna słuszność, więc kto ośmieli się spierać się ze mną? Stańmy razem do rozprawy! Kto chce się ze mną prawować, niech się zbliży do mnie!
Iz 50:8
Iz 50:8
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?