Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyŚwięta ewanjelija Jezusa Krystusa napisana przez Marka świętego
1I wszedł powtóre do bożnice, gdzie tam był człowiek, co miał rękę uschłą. 2Tedy go pilnowali, jesliby go w szabat uzdrowił, aby go obwinowali. 3Rzekł tedy człowiekowi mającemu rękę uschłą: Stań w pośrzodku. 4I rzekł do nich: Godzili się w sabat dobrze czynić, abo źle? Człowieka zachować, abo zamordować? A oni zamilknęli. 5A pojzrawszy po nich z gniewem, rozżalił się, że serce ich było zatwardzone. I rzekł człowiekowi: Wyciągni rękę twą! A on ją wyciągnął. I uzdrowiona jest ręka jego tak jako i druga. 6Tedy wyszedszy faryzeuszowie, zeszli się natychmiast w radę z Herodiany przeciwko jemu, aby go stracili. 7Ale Jezus z swymi zwolenniki uszedł do morza, a wielki poczet ludzi z Galilejej i z Judy za nim szedł. 8Także z Jeruzalem i z Idumejej i z krainy za Jordanem, także i tych wielkie mnóstwo, którzy mieszkali około Tyru i Sydonu, zeszli się k niemu słysząc o tym, co czynił. 9A przetoż mówił swym zwolennikom, aby zawżdy miał łódź po gotowiu, dla zebrania ludzi, żeby go nie ścisnęli. 10Abowiem ich był wiele uzdrowił, tak iż się k niemu zbiegali, aby się go dotykali, ile ich jedno mieli jakie razy. 11A gdy go duchowie nieczyści zajzreli, upadli mu u nóg i wołali mówiąc: Tyś jest Syn Boży! 12Ale on na nie barzo fukał, aby go nie oznajmowali. 13Tedy wszedł na górę i wezwał do siebie ty, które sam chciał, a przyszli k niemu. 14I postanowił dwanaście, aby byli przy nim, a iżby je posłał, aby kazali. 15Mając też i moc uzdrawiać niemocy i wyganiać diabelstwa. 16Naprzód Szymona, któremu imię dał, Piotr. 17I Jakuba, syna Zebedeuszowego i Jana, brata Jakubowego, i nazwał je Boanerges, co się wykłada: synowie gromu. 18Przy tym Andrzeja, Filipa i Bartłomieja, Mateusza, Tomasza i Jakuba, syna Alfeuszowego, Tadeusza i Szymona Chananejczyka. 19Też i Judasza Iskariotę, który go zdradził, a przyszli do domu. 20Zeszła się potym wielkość ludzi, tak iż oni nie mogli i chleba jeść. 21A gdy to usłyszeli jego powinowaci, przyszli, aby go pojmali; bo mówili, żeby odszedł od rozumu. 22Tedy nauczycielowie, którzy przyszli z Jeruzalem mówili, iż Belzebub był przy nim, a iż przez książę diabelskie, diabelstwa wyganiał. 23I wezwawszy ich, mówił ku nim w przypowieściach: I jakoż może Szatan Szatana wyganiać? 24Gdyż i królestwo, które by przeciw sobie było rozdwojone, nie może się ostać królestwo ono. 25Także i dom, jesliby przeciw sobie był rozdwojon, nie może się ostać takowy dom. 26Takżeć też i Szatan, jesliby sam przeciw sobie się oborzył, a byłby rozdwojon, nie możeć się ostać, a już jest koniec jego. 27Nie możeć żaden sprzętu jakiego mocarza, wszedszy w dom jego, rozchwycić, jesliby pierwej mocarza onego nie związał, a tedyć dom jego wybierze. 28Powiedamci wam zaprawdę, że wszytki grzechy będą odpuszczone synom ludzkim i bluźnierstwa którymikolwiekby bluźnili. 29Ale kto by kolwiek bluźnił przeciw Duchowi świętemu, nie ma odpuszczenia na wieki, owszem jest winien potępienia wiecznego. 30Abowiem mówili, że ma ducha nieczystego. 31Tedy zatym przyszli matka i bracia jego, a stojąc na dworze, posłali k niemu wzywając go. 32A wielkość ludzi siedziała około niego i opowiedziano mu: Oto matka twa i bracia twoi szukają cię na dworze. 33Tedy im odpowiedział mówiąc: Któż jest matka moja i bracia moi? 34A pojzrawszy wszędy w około i na zwolenniki, którzy siedzieli około niego rzekł: Otoć matka moja i bracia moi. 35Abowiem ten kto będzie czynił wolą Bożą, tenci jest brat mój, siostra moja i matka moja.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,
Kol 2:9-10
Kol 2:9-10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Gdy Anioł Pański dotknął Izrael zarazą jego postać z mieczem w ręku była widoczna na niebie gołym okiem (II Sam 24:15-17, I Kron 21:14-17).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Byłem głupi i nierozumny, Byłem jak zwierzę przed tobą. Bo przecież jam zawsze z tobą; Tyś ujął prawą rękę moją. Prowadzisz mnie według rady swojej, A potem przyjmiesz mnie do chwały.
Ps 73:22-24
Ps 73:22-24
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?