Wyszukiwanie
Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Jana 6:42
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Tytuł oryginalnyŚwięta ewanjelija Jezusa Krystusa napisana przez Jana świętego
6:1
Po tym Jezus szedł za Morze Galilejskie, które jest Tyberiadzkie.
6:2
I szło za nim mnóstwo wielkie ludu, bo widzieli znaki, które czynił w tych, co chorzy byli.
6:3
A wszedszy Jezus na górę, siadł tam z zwolennikami swemi.
6:4
Była też blisko wielkanoc, święto żydowskie.
6:5
Tedy podniózszy oczu swych Jezus ujzrał, iż wielkie mnóstwo ludzi schodziło się do niego i rzekł do Filipa: Skądże nakupiem chlebów, aby się ci najedli?
6:6
(A mówił to kusząc go, bo on już wiedział, co miał czynić.)
6:7
I odpowiedział mu Filip: Za dwieście groszy chleba nie dosyć im będzie, chociażby po kąsku każdy z nich wziął.
6:8
Ale mu jeden rzekł z zwolenników jego, Andrzej, brat Szymona Piotra.
6:9
Jest tu dziecię jedno, co ma pięcioro chleba jęczmiennego i dwie rybce, ale cóż to jest miedzy tak wielki lud?
6:10
Tedy rzekł Jezus: Rozkażcież, aby ci siadali. A było tam trawy dosyć na onym miejscu, siadło tedy mężów w liczbie około piąci tysięcy.
6:11
A tak Jezus wziąwszy ony chleby i uczyniwszy dzięki, podzielił zwolennikom, zwolennicy zasię tym, co siedzieli; także też i ony ryby, ile jedno chcieli.
6:12
A gdy już mieli dosyć, rzekł Jezus zwolennikom swym: Zbierzcie okruszki, które zostały, żeby nic nie ginęło.
6:13
Zebrali tedy i pełne nakładli dwanaście koszów okruszków z pięciorga chleba jęczmiennego, które pozostały tym, co jedli.
6:14
A przetoż oni, ujzrawszy cud, który Jezus okazał mówili: Tenci jest zaprawdę on prorok, który miał przydź na świat.
6:15
I wiedząc Jezus, iż go przyszedszy uchwycić mieli a uczynić królem, uszedł zasię sam tylko na górę.
6:16
A gdy był wieczór, puścili się zwolennicy jego do morza.
6:17
I wsiadszy w łódź, jechali za morze ku Kapernaum, ano już były ciemności, a Jezus nie przyszedł do nich.
6:18
Tedy morze, gdy wstał wielki wiatr, poczęło się burzyć.
6:19
A gdy już odpłynęli jakoby na dwudziestu i piąci abo na trzechdziesiąt stajan, ujzreli Jezusa chodzącego po morzu, a przychodzącego ku łodzi i ulękli się.
6:20
Lecz im on rzekł: Jaciem jest, nie bójcie się.
6:21
A tak go z chucią wzięli w łódź i natychmiast łódź stanęła u onej krainy, do której jechali.
6:22
Nazajutrz lud, który stał za morzem, gdy obaczyli, że tam nie masz drugiej łodzi, tylkoż ona jedna, w którą byli wsiedli zwolennicy jego, a iż Jezus nie wsiadł w łódź z zwolenniki swemi, jednoż sami zwolennicy jego ujechali.
6:23
Przyszły też były drugie łodzie od Tyberiady, niedaleko miejsca onego, gdzie jedli chleb, gdy był Pan uczynił dzięki.
6:24
To gdy obaczył lud, że tam Krystus nie był, ani zwolennicy jego, wsiedli i sami w łodzie, a przyszli do Kapernaum, szukając Jezusa.
6:25
I znalazszy go za morzem rzekli mu: Mistrzu! A kiedyś tu przyszedł?
6:26
Odpowiedział im Jezus i rzekł: Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam: Szukacie mię, nie iżeście widzieli cuda, ale iżeście ony chleby jedli i byliście nasyceni.
6:27
Pracujcież nie o pokarmie, który ginie, ale o onym pokarmie, który trwa ku żywotowi wiecznemu, który wam da Syn człowieczy. Abowiem tego zapieczętował Ociec, to jest Bóg.
6:28
Tedy oni rzekli: Cóż czynić będziemy, abychmy sprawowali uczynki Boże?
6:29
A Jezus odpowiedziawszy rzekł im: Tać jest sprawa Boża, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
6:30
Ale mu oni rzekli: Cóż wżdy ty za znak okazujesz, abychmy ujzreli i wierzyli tobie? Cóż wżdy czynisz?
6:31
Ojcowięć naszy jedli mannę na puszczy, jako jest napisano: Chleb niebieski dał im, aby go używali.
6:32
Na to im powiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam: Nie dałci wam Mojżesz tego chleba niebieskiego, aleć wam Ociec mój dawa prawdziwie on chleb niebieski.
6:33
Abowiemci on chleb Boży ten jest, który z nieba zstąpił i dawa żywot światu.
6:34
Rzekli tedy k niemu: Panie! Daj nam zawżdy tego chleba.
6:35
Ale im rzekł Jezus: Jamci jest on chleb żywota; ten który do mnie przychodzi, żadnym sposobem łaczen nie będzie, a kto wierzy w mię, nigdy nie upragnie.
6:36
Leczciem wam powiedział: Iżeście mię też widzieli, a wżdy nie wierzycie.
6:37
Cóżkolwiek mnie dawa Ociec, do mnieć przyjdzie, a tego, co do mnie przyjdzie, nie wyrzucę precz.
6:38
Gdyżem zstąpił z nieba, nie iżbych czynił wolą moję, lecz wolą onego, który mię posłał.
6:39
A tać jest wola Ojca, onego, który mię posłał, iżbym cokolwiekby on mnie dał, nie stracił tego, ale to wzbudził w on ostateczny dzień.
6:40
A tak jestci ta wola onego, który mię posłał, iżby każdy, który widzi Syna a wierzy weń, miał żywot wieczny, a ja go wzbudzę w on ostatni dzień.
6:41
A przetoż Żydowie szemrali o nim, iż powiedał: Jamci jest on chleb, którym z nieba zstąpił.
6:42
I mówili: Izaż ten nie jest Jezus, syn Józefów, któregośmy znali ojca i matkę? Jakoż tedy ten powieda, że z nieba zstąpił?
6:43
Ale Jezus uczyniwszy odpowiedź rzekł do nich: Nie szemrzycie miedzy sobą.
6:44
Żadenci do mnie przyjdź nie może, jesliż Ociec, który mię posłał, nie pociągnie go, a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień.
6:45
Jestci napisano w prorocech: I będąć wszyscy uczonemi od Boga, a przetoż ktokolwiek od Ojca słyszał i nauczył się, ten do mnie przyjdzie.
6:46
Nie iżećby kto Ojca widzieć miał, tylko ten, który jest od Boga, tenci widział Ojca.
6:47
Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam: Ten który wierzy w mię, ma żywot wieczny.
6:48
Jamci jest chleb on żywota.
6:49
Ojcowieć waszy jedli mannę na puszczy i pomarli.
6:50
Tenci jest chleb, on który z nieba zstąpił, iż kto go pożywa, nie umrze.
6:51
Jaciem jest chleb ożywiający, którym z nieba zstąpił, jesliby kto jadł z tego chleba, żyć będzie na wieki. A chleb, który ja dam, jestci moje ciało, które ja dam za żywot świata.
6:52
Wadzili się tedy Żydowie jedni przeciw drugim mówiąc: Jaktoż ten może nam dać ciało swe, abyśmy je jedli?
6:53
Ale im rzekł Jezus: Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam, jesli nie będziecie jeść ciała Syna człowieczego i pić jego krwie, nie macie żywota w sobie.
6:54
Ktoć używa ciała mego i pije moję krew, ma żywot wieczny, a ja go wzbudzę w ostatni dzień.
6:55
Abowiem ciało moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja prawdziwie jest picie.
6:56
Kto pożywa mego ciała, a pije moję krew, we mnie mieszka a ja w nim.
6:57
Jako mię posłał on żywiący Ociec i ja żywę przez Ojca; także i ten, co mię będzie pożywał, żyć będzie przez mię.
6:58
Tenci jest chleb, on który z nieba zstąpił, nie tak jako Ojcowie waszy jedli mannę i pomarli. Kto jeść będzie ten chleb, żyć będzie na wieki.
6:59
To mówił w bożnicy ucząc w Kapernaum.
6:60
Wiele ich tedy z zwolenników jego to słysząc mówili: Przykreć to są słowa i któż tego słuchać może?
6:61
A tak wiedząc Jezus sam u siebie, iż o tym szemrali zwolennicy jego rzekł do nich: I toż was obraża?
6:62
Cóż, gdybyście ujzreli Syna człowieczego wstępującego tam, gdzie był pirwej?
6:63
Duchci jest, który ożywia, ciałoć nic nie jest pożyteczno. Słowa, które ja wam powiedam, duch są i żywot.
6:64
Leczci są niektórzy z was, co nie wierzą. Abowiem wiedział od początku Jezus, którzy byli ci, co nie wierzyli i tego, który go zdradzić miał.
6:65
I mówił: Dlategomci wam powiedział, iż żaden nie może przyjdź ku mnie, jesliż mu to nie będzie dano od Ojca mojego.
6:66
Od tegoż czasu wiele z zwolenników odstąpili go, ani z nim więcej chodzili.
6:67
Zatym Jezus rzekł onym dwiemanaście: Azali i wy chcecie idź precz?
6:68
Ale mu na to odpowiedział Szymon Piotr: Panie! Do kogoż idź mamy? Ty masz słowa żywota wiecznego.
6:69
A myśmy uwierzyli i poznalichmy, żeś ty jest Krystus, on Syn Boga żywego.
6:70
Na to im odpowiedział Jezus: Izalim ja nie dwunaście was obrał? Lecz jeden z was jest diabeł.
6:71
A toć mówił o Judaszu Szymonowym, synu Iskariocie; bo go ten zdradzić miał, gdyż był jeden z onych dwunaście.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga, i że nie należycie też do siebie samych? Drogoście bowiem kupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym.
I Kor 6:19-20
I Kor 6:19-20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Pierwszymi słowami wypowiedzianymi przez Boga w Biblii były: "Niech stanie się światłość" (I Mojż 1:3).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Pan dokona tego dla mnie. Panie, łaska twoja trwa na wieki, Nie zaniechaj dzieła rąk twoich!
Ps 138:8
Ps 138:8
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?