Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyŚwięta ewanjelija Jezusa Krystusa napisana przez Jana świętego
1Był potym dzień święty żydowski i szedł Jezus do Jeruzalem. 2A była w Jeruzalem w rynku gdzie owce przedawano sadzawka, którą po żydowsku zwano Betezda, mająca pięcioro podsienie. 3W których leżało barzo wiele niemocnych, slepych, chromych, wyschłych, którzy czekali poruszenia wody. 4Abowiem anioł zstępował pewnego czasu w sadzawkę i poruszał wodę. A tak ten, który napirwej wstąpił po wzruszeniu wody, stawał się zdrowym od każdej niemocy, w którejby jedno był zadzierżan. 5I był tam niektóry od trzechdziesiąt i ośmi lat niemocą złożony. 6Tego gdy Jezus ujzrał leżącego, a poznał, że przez długi czas był niemocen rzekł do niego: A chceszże być zdrów? 7Tedy mu on chory odpowiedział: Panie! Nie mam żadnego, który by mię włożył do sadzawki, gdy bywa poruszona woda; owszem niż ja przyjdę, już drugi wnidzie przede mną. 8I rzekł mu Jezus: Wstań a weźmi łoże twe i chodź. 9I natychmiast się zdrowym stał on człowiek, a wziąwszy łoże swoje chodził, choćże był szabat dnia onego. 10Tedy Żydowie mówili onemu, który był uzdrowion: Nie godzić się tobie łoża nosić. 11Ale im on odpowiedział: Ten, który mię zdrowym uczynił, tenże mi rzekł: Weźmi łoże twe, a chodź. 12I pytali go: Któryż jest ten, coć powiedział: Weźmi łoże twe, a chodź? 13Lecz ten, co był uzdrowion, nie wiedział, kto to był; abowiem Jezus uszedł był z onego zgromadzenia, które na onym miejscu było. 14Potym go Jezus znalazł w kościele i rzekł mu: Oto żeś się zstał zdrowym, nie grzeszże więcej, aby cię potym co gorszego nie potkało. 15A tak on odszedszy, oznajmił Żydom, iż to był Jezus, który go ku zdrowiu przywrócił. 16A dlategoż Żydowie prześladowali Jezusa i szukali tego, jakoby go zamordowali, że to uczynił w szabat. 17Ale im Jezus tę dał odpowiedź: Ociec mój jeszczeć aż potąd pracuje i ja pracuję. 18I dlategoż jeszcze tym więcej szukali Żydowie, jakoby go zamordowali, nie tylko, iż gwałcił szabat, ale też i Boga powiedał być Ojcem swoim, czyniąc się równym Bogu. 19Tedy Jezus odpowiedziawszy im rzekł: Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam, nie możeć Syn sam od siebie sprawować, aż ujzry Ojca sprawującego. Abowiem to, co on kolwiek czyni, toż też także i Syn czyni. 20Bóg Ociec miłuje Syna i wszytko mu ukazał, co sam czyni i jeszcze mu więtsze sprawy okaże, abyście się wy dziwowali. 21Abowiem jako Ociec wzbudza umarłe i ożywia, tak i Syn, które chce, ożywia. 22Gdyż Ociec nikogo nie sądzi, lecz wszytek sąd dał Synowi. 23Aby wszyscy cześć dawali Synowi, jako cześć dawają Ojcu. Ktoć nie czci Syna, nie czcić i Ojca, który go posłał. 24Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam: Kto słowa mego słucha, a wierzy onemu, który mię posłał, ma żywot wieczny, ani przyjdzie w potępienie, owszem przeszedł z śmierci do żywota. 25Zaprawdę, zaprawdę wam powiedam: Żeć przyjdzie czas i teraz jest, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a którzy usłyszą, żyć będą. 26Abowiemci jako Ociec ma żywot sam w sobie, tak dał i Synowi mieć żywot w samym sobie. 27I podał mu też zwirzchność czynić sąd, ile jest Syn człowieczy. 28Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobiech, usłyszą głos jego: 29I wynidą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; a którzy źle czynili, na powstanie potępienia. 30Nie mogęć ja sam od siebie nic czynić i jako słyszę sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy, gdyż nie szukam wolej mojej, jedno wolej tego, który mię posłał, Ojca. 31Jesliżeć ja sam o sobie świadectwo dawam, świadectwo moje nie jestci słuszne. 32Inszyć jest, co o mnie świadectwo dawa i wiem, że prawdziwe jest świadectwo, które świadczy o mnie. 33Wyście słali do Jana, a on dał świadectwo prawdziwe. 34Jać od człowieka świadectwa nie biorę, ale to mówię, byście wy byli wybawieni. 35Onci był świecą gorającą i świecącą, a wyście się chcieli do czasu poradować w światłości jego. 36Aleć ja mam świadectwo więtsze niżli Jan, abowiem sprawy, które mi Ociec dał, abych je odprawował, tyż samy sprawy, które ja czynię, dawają o mnie świadectwo, iż mię Ociec posłał. 37A ten Ociec, który mię posłał, onżeć świadczył o mnie i nie słyszeliście nigdy głosu jego, aniście osoby jego widzieli. 38I słowa jego nie macie w sobie mieszkającego, abowiem temu, którego on posłał, wy nie wierzycie. 39Dowiedujcież się Pism, boć się wam zda, że wy w nich żywot wieczny macie, a onyć są, które dawają świadectwo o mnie. 40A wżdy do mnie przydź nie chcecie, abyście mieli żywot. 41Chwałyć od ludzi nie biorę. 42Ale znam, że wy miłości Bożej nie macie w sobie. 43Jaciem przyszedł imieniem Ojca mego, a nie przyjmujecie mię. A jesliżby przyszedł iny swym imieniem, tedy go przyjmiecie. 44Jakoż wy możecie wierzyć, gdy jedni chwałę od drugich bierzecie a chwały, która od samego Boga pochodzi, nie szukacie? 45Nie mnimajcież, abychci ja was winować miał u Ojca; jestci, który was obwinia, Mojżesz, w którym wy nadzieję macie. 46Bo jeslibyście wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście i mnie; gdyż on o mnie pisał. 47Lecz gdy jego Pismom nie wierzycie, jakoż słowu memu wierzyć będziecie?
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Bo w Jezusie Chrystusie ani obrzezanie nie jest czymś, ani nieobrzezanie - ale nowe stworzenie.
NBG Gal 6:15
NBG Gal 6:15
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Nikt nigdy nie podarował nikomu więcej wonności niż zrobiła to Królowa Saby dając je w prezencie Salomonowi (I Król 10:10, II Kron 9:9).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Dawidowy. Pan światłością moją i zbawieniem moim: Kogóż bać się będę? Pan ochroną życia mego: Kogóż mam się lękać?
Ps 27:1
Ps 27:1
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?