Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi Łukasza świętego których napis jest Dzieje abo Sprawy apostolskie
1Tedy Paweł patrząc pilnie oczyma swemi na ono zgromadzenie rzekł: Mężowie bracia! Ja ze wszytkiego sumnienia dobrego służyłem Bogu aż oto do dnia tego. 2Ale Ananijasz, kapłan nawyższy, rozkazał tym, którzy stali, aby go w usta bili. 3Rzekł tedy Paweł k niemu: Przyjdzie ten czas, iż cię będzie bił Bóg, ściano pobielona, ty siedzisz sądząc mię wedle zakonu, a rozkazujesz mię bić przeciw zakonowi. 4Zatym ci, którzy stali w koło rzekli: Złorzeczysz nawyższemu kapłanowi Bożemu? 5A Paweł rzekł: Nie wiedziałem, bracia! Żeby był nawyższym kapłanem; bo napisano jest: Książęciu ludu twego złorzeczyć nie będziesz. 6I gdy obaczył Paweł, że ich jedna część byli Saduceuszowie, a drudzy faryzeuszowie, zawołał do zgromadzenia: Mężowie bracia! Jaciem jest faryzeusz, syn faryzeuszów, jaciem oskarżon o nadzieję i powstanie umarłych. 7A to gdy rzekł, wnet się wszczęły niesnaski miedzy faryzeuszmi i Saduceuszmi i także się rozerwało ono zgromadzenie. 8Abowiem Saduceuszowie powiedają, iż nie masz zmartwychwstania, ani anioła, ani ducha; faryzeuszowie zasię to oboje wyznawają. 9I także się wsczęło wołanie wielkie, a wstawszy doktorowie z strony faryzeuszów, zaparli się oto, mówiąc: Nic złego nie najdujemy w tym człowieku. A jesliż co powiedział duch abo anioł, nie przeciwiajmyż się Bogu. 10A gdy był wielki roztyrk, bojąc się rotmistrz, aby Pawła nie rozszarpali miedzy sobą, rozkazał idź służebnym, a wydrzeć go z pośrzód ich i odwieść do zamku. 11Tedy przyszłej nocy stanąwszy przy nim Pan rzekł: Bądź dobrego serca Pawle! Abowiem jakoś o mnie dawał świadectwo w Jeruzalem, tak potrzeba, abyś mię też oświadczył w Rzymie. 12A tak gdy nastał dzień, zszedszy się niektórzy z Żydów, przyrzekli sobie społu pod klątwą mówiąc: Nie będziem jeść ani pić, aż zamordujem Pawła. 13I było ich więcej niż czterdzieści, co to sprzysiężenie uczynili miedzy sobą. 14Ci przyszedszy do książąt kapłańskich i do starszych powiedzieli: Przyrzekliśmy sobie ślubem, że nic ukusić nie mamy, ażbyśmy zamordowali Pawła. 15A przetoż wy teraz dajcie znać rotmistrzowi z wolej spólnego zgromadzenia, aby go jutro do was wywiódł, iż się rzekomo chcecie dostateczniej wywiedzieć o tych rzeczach, co się tkną strony jego, a my pirwej niż przed was przyjdzie, gotowiśmy go zamordować. 16A gdy usłyszał syn siostry Pawłowej tę zdradę, przybieżał i wszedszy do zamku oznajmił to Pawłowi. 17I zawoławszy Paweł niektórego z setników rzekł: Dowiedź tego młodzieńca do rotmistrza, bowiem mu coś ma powiedzieć. 18A tak go on wziąwszy wiódł do rotmistrza i rzekł: Paweł więzień, wezwawszy mię prosił, abych tego młodzieńca dowiódł do ciebie, iż ma nieco mówić z tobą. 19Tedy rotmistrz wziąwszy go za rękę odwiódł się z nim na stronę i pytał go: Cóż to jest, co mi oznajmić masz? 20A on powiedział: Postanowili Żydowie prosić cię, abyś jutro wywiódł Pawła do zgromadzenia, jakoby się mieli nieco o nim dostateczniej dowiedzieć. 21A tak się im nie daj uwodzić, boć się nań nasadziło z nich więcej niż czterdzieści mężów, którzy sobie pod klątwą przyrzekli ani jeść ani pić, ażby go zamordowali; i teraz już są w pogotowiu, czekając co byś im oznajmił. 22Zatym rotmistrz odprawił onego młodzieńca, rozkazując mu, aby tego przed żadnym nie powiedał, iż mu to oznajmił. 23I wezwawszy dwu niektórych z setników rozkazał, aby nagotowali dwieście służebnych, a iżby szli aż do Cezarei, ktemu siedmidziesiąt jezdnych i dwieście drabów, po trzeciej godzinie w noc. 24Iżby też byli po gotowiu z końmi, aby Pawła wsadziwszy, zdrowo odprowadzili do Feliksa starosty. 25Napisawszy też list, który to w sobie zamykał: Klaudiusz Lizyjas nazacniejszemu staroście Feliksowi zdrowia życzy. 26Tego męża pojmanego od Żydów, gdy już od nich miał być zabit, przyszedszy z hufcem odjąłem, dowiedziawszy się, iż był Rzymianin. 27I chcąc się dowiedzieć przyczyny, oczby nań skarżyli, wywiodłem go do ich zgromadzenia. 28Dowiedziałem się tedy, iż nań skarżą o jakieś gadki zakonu ich, lecz nie ma żadnego występku godnego śmierci abo więzienia. 29A iż mi oznajmiono o przyszłej nań zdradzie żydowskiej, tedym tejże godziny odesłał go do ciebie, abyś też oznajmił tym, którzy nań skarżą, co by mieli przeciw niemu, aby mówili przed tobą. Miejże się dobrze. 30Tedy służebni, jako im było rozkazano, wziąwszy Pawła, prowadzili go nocą do Antypatryda. 31A nazajutrz odprawiwszy jezdne, aby z nim jechali, wrócili się sami do zamku. 32Którzy gdy przyszli do Cezarei a oddali list staroście, postawili też przed nim i Pawła. 33A tak starosta, gdy przeczedł list, pytał go, z którejby był ziemie i zrozumiał, że był z Cylicyjej. 34Zatym rzekł: Będę cię słuchał, gdy też będą ci, którzy na cię skarżyć mają. I także go rozkazał strzec na ratuszu Herodowym.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał.
I Mojż 50:21
I Mojż 50:21
W Chrystusie
Powiadam bowiem każdemu spośród was, mocą danej mi łaski, by nie rozumiał o sobie więcej, niż należy rozumieć, lecz by rozumiał z umiarem stosownie do wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.
Rzym 12:3
Rzym 12:3
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Lamech jest pierwszą osobą w Biblii która popełniła poligamię (I Mojż 4,19).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?