Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi Łukasza świętego których napis jest Dzieje abo Sprawy apostolskie
1Potym niektórzy co byli z Żydostwa przyszli, uczyli bracią mówiąc: Jesliż się nie obrzeżecie wedle zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. 2A przetoż się wszczęła niesnaska i poswarek niemały Pawłowi z Barnabasem przeciwko nim i postanowili, aby szedł Paweł i Barnabas i niektórzy z nich do apostołów i do starszych w Jeruzalem, pytając się o tej gadce. 3Tedy oni będąc posłani od kościoła, przeszli przez Fenicen i Samaryją, oznajmując nawrócenie poganów i przynosili wielką radość wszytkiej braciej. 4A gdy przyszli do Jeruzalem, przyjęci są od kościoła i od apostołów i od starszych, a oznajmili, cokolwiek Bóg przez nie czynił. 5Ale niektórzy powstawszy z sekty faryzeuszów, którzy byli uwierzyli powiedali: Iż się im potrzeba obrzezować, a rozkazać, aby był zachowywan zakon Mojżeszów. 6Zebrali się tedy apostołowie i starszy, aby wybaczyli tę sprawę. 7A gdy był wielki poswarek, wstawszy Piotr rzekł do nich: Mężowie bracia! Wy wiecie, że już Bóg dawno mię obrał miedzy wami, aby przez usta moje pogani słuchali słowa ewanjelijej i wierzyli. 8Bóg tedy, który zna serca, dał im świadectwo, dawszy im i Ducha świętego, jako i nam. 9I nie uczynił żadnej różnice miedzy nami i miedzy nimi, wiarą oczyściwszy serca ich. 10A tak teraz przecz że kusicie Boga, kładąc jarzmo na szyje zwolenników, 11Ale prze łaskę Pana Jezusa Krystusa wierzymy, iż będziem zbawieni, tak jako i oni. 12Tedy umilknęła wszytka wielkość, a słuchali Barnabasza i Pawła, którzy opowiedali, co za znamiona i cuda czynił Bóg miedzy pogany przez nie. 13Zatym gdy umilknęli, odpowiedziawszy Jakub rzekł: Mężowie bracia! Słuchajcie mię. 14Szymon naprzód opowiedział, jako Bóg wejzrał na pogany, aby z nich wziął lud imieniowi swemu. 15A z tąć się rzeczą zgadzają słowa prorockie, jako jest napisano: 16Potym się wrócę, a pobuduję przybytek Dawidów obleciały i pobuduję upadki jego i zasię ji wystawię. 17Aby ci ludzie, którzy pozostali, szukali Pana i wszyscy narodowie, nad któremi wzywano imienia mojego, mówi Pan, który czyni to wszytko. 18Jawneć są od wszytkiego wieku u Boga wszytki sprawy jego. 19A dla tegoż ja tak radzę, nie przenagabać tych, którzy się z poganów nawracają ku Bogu. 20Ale pisać do nich, aby się wstrzymawali od splugawienia bałwanów, od grzechu nieczystego, od rzeczy dawionych i od krwie. 21Abowiemci Mojżesz od starodawnych czasów ma w każdym mieście ty, którzy go opowiedają, gdyż go w bożnicach na każdy szabat czytają. 22Tedy się zdało apostołom i starszym, ze wszytkim kościołem, przebrane męże z pośród siebie posłać do Antyjochijej z Pawłem i Barnabaszem, Judę, którego zwano Barsabas i Sylę, męże przedniejsze miedzy bracią. 23A to pisanie posłać przez ręce ich: Apostołowie, starszy i bracia, tym którzy są w Antyjochijej, w Syryjej i w Cylicyjej, braciej, którzy są z poganów, zdrowia życzymy. 24Gdyżechmy słyszeli, iż niektórzy z nas wyszedszy, zatrwożyli was słowy, posłabiając dusze wasze, a każąc was obrzezować i zachowywać zakon Mojżeszów, którymechmy my tego nie rozkazowali. 25Zdało się nam tedy wszytkim jednostajnie zebranym, posłać do was męże przebrane z namilejszymi naszymi, Barnabaszem i z Pawłem. 26Z ludźmi tymi, którzy wydali zdrowia swe dla imienia Pana naszego, Jezusa Krystusa. 27A przetożechmy posłali Judasa i Sylę, którzy wam i sami słowy to oznajmią. 28Abowiem tak się zdało Duchowi świętemu i nam, abyśmy więcej nie kładli na was brzemion, jedno ty potrzebne. 29Abyście się wstrzymawali od tych rzeczy, które są ofiarowane bałwanom, od krwie, od rzeczy dawionych i od grzechu nieczystego. Od których rzeczy jesli się sami zachowywać będziecie, dobrze uczynicie. Zatym się dobrze miejcie. 30A tak oni odprawieni, przyszli do Antyjochijej, a zebrawszy lud oddali list. 31Który gdy przeczciono, uradowali się z pocieszenia. 32Tedy Judas i Sylas, gdyż i sami byli proroki, długiemi słowy napominali bracią i utwirdzali je. 33I gdy tam kilka czasów zmieszkali, odesłani są z pokojem od braciej do apostołów. 34Ale Syli zdało się tam zostać. 35Paweł też i Barnabas mieszkali w Antyjochijej, nauczając i każąc z wielem inych słowa Pańskie. 36Po tym po kilku dni rzekł do Barnabasza Paweł: Wróćmyż się, a nawiedzmy bracią naszę po wszytkich mieściech, w którycheśmy opowiedali słowo Pańskie i dowiemy się, jako się też mają. 37I radził Barnabas, aby z sobą wzięli Jana, którego zwano Marek. 38Ale się Pawłowi nie zdało za rzecz słuszną brać onego, który odstał od nich z Pamfilijej, a nie był w onej sprawie towarzyszem ich. 39Także przeto są obruszeni, iż odszedł jeden od drugiego, a wziąwszy z sobą Barnabas Marka wiózł się do Cypru. 40Paweł zasię przyjąwszy do siebie Sylę szedł precz, będąc poruczon łasce Bożej od braciej. 41I chodził po Syryjej i Cylicyjej, utwirdzając kościoły.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.
Rzym 8:1
Rzym 8:1
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?