Wyszukiwanie
Biblia Brzeska
Księga: 2 Księga Samuela 13:4
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Samuelowe
13:1
Przydało się potym, iż Absalom, syn Dawidów, miał cudną siostrę, którą zwano Tamar, której się rozmiłował Amnon, syn Dawidów.
13:2
I był tak barzo utrapion Amnon miłością siostry swej Tamar, iż też wpadł w niemoc, abowiem iż była panienka, tedy Amnonowi trudno z nią było co poczynać.
13:3
Ale Amnon miał przyjaciela jednego, którego zwano Jonadab, syn Semmy, brata Dawidowego, a ten Jonadab był człowiek barzo mądry.
13:4
Który rzekł k niemu: Przecz tak schniesz synu królewski na każdy dzień? Izaż mi tego nie oznajmisz? Tedy ku niemu rzekł Amnon: Rozmiłowałem się Tamar, siostry Absaloma, brata mego.
13:5
I rzekł ku niemu Jonadab: Układź się na łóżku twym, a uczyń się rzkomo niemocnym, tedyć przyjdzie ociec twój, aby cię nawiedził, a rzeczesz ku niemu: Proszę niechaj przyjdzie Tamar, siostra moja, aby mię karmiła a zgotowała przede mną potrawę, abych widząc, mógł jeść z ręki jej.
13:6
Układł się tedy Amnon zmyślając sobie chorobę i przyszedł król nawiedzać go. I rzekł Amnon do niego: Proszę niech przyjdzie Tamar, siostra moja, aby przede mną zgotowała dwa placki, a iżbych jadł z ręki jej.
13:7
A przetoż Dawid posłał w dom do Tamar, aby wnet przyszła w dom Amnona, brata swego, a uczyniła mu potrawę.
13:8
Przyszła tedy Tamar do domu Amnona, brata swego, kędy leżał i wziąwszy mąki rozmąciła, a uczyniła przed nim dwa placki i upiekła je.
13:9
Potym wziąwszy panewkę wyjęła je przed nim, ale on jeść nie chciał i rzekł Amnon: Niechaj wszytcy wynidą ode mnie. I także wyszli precz od niego.
13:10
Tedy rzekł Amnon ku Tamar: Wnieś hajw potrawę do łożnice, abych jadł z ręki twej. A wziąwszy Tamar placki, które nagotowała, przyniosła je tam Amnonowi, bratu swemu.
13:11
I podała mu, aby jadł. Który uchwyciwszy ją, rzekł do niej: Chodź siostro moja, a leż ze mną.
13:12
Ale mu ona rzekła: Niechaj tego bracie mój, a nie czyń mi tego gwałtu, abowiem nie bywa taka sprawa w Izraelu. Poniechajże tego szaleństwa.
13:13
Abowiem jakoż bych ja mogła z siebie zjąć zelżywość swoję? Ty też sam będziesz jako jeden z szalonych w Izraelu. A przetoż teraz proszę cię, mów z królem, abowiem on nie odmówi mię dać tobie.
13:14
Ale on nic nie dbał na słowa jej, owszem się zmocniwszy, uczynił jej gwałt i leżał z nią.
13:15
I barzo ją sobie obrzydził Amnon, a daleko jej więcej nienawidził aniż ją miłował. I rzekł ku niej: Wstańże, a idź precz.
13:16
Która jemu odpowiedział: Toć dopiero jest gorzej, aniżli to, coś uczynił ze mną, że mię tak wypychasz. Ale on nic na to nie dbał.
13:17
Owszem zawoławszy pacholęcia, który mu służył, kazał ją precz od siebie wywieść i zamknąć drzwi za nią.
13:18
A ona miała na sobie suknię pstrą, abowiem córki królewskie panienki w takowych sukniach chadzały. I wywiodło ją precz pacholę, a zamknęło drzwi za nią.
13:19
Tedy Tamar posypała głowę swą prochem, a rozdarła na sobie pstrą suknią i włożywszy ręce na głowę swą, szła krzycząc.
13:20
Rzekł potym Absalom, brat jej: Abo Amnon, brat twój, był z tobą? Milczże teraz miła siostro, boć jest brat twój, a nie frasuj się o to. I mieszkała Tamar zelżona w domu Absaloma, brata swego.
13:21
Co wszytko, gdy usłyszał Dawid król, rozgniewał się barzo.
13:22
I nie mówił Absalom z Amnonem, ani źle ani dobrze, abowiem go miał w nienawiści, przeto że zgwałcił Tamar, siostrę jego.
13:23
Potym po dwu lat strzyżono owce Absalomowe w Baalhazor, które jest w Efraim i prosił do siebie Absalom wszytkich synów królewskich.
13:24
Przyszedł też Absalom i do króla a tak mówił: Oto teraz strzygą owce służebnikowi twojemu, przetoż proszę, aby król i z służebniki swemi przyszedł też do mnie, służebnika swego.
13:25
Do którego rzekł król: Niechajże nie chodzimy wszytcy synu, bychmy cię nie obciążyli. A chociaż go on tak barzo prosił, wszakże on nie chciał idź, ale mu błogosławił.
13:26
Rzekł potym Absalom: A Amnon, brat mój, izali też nie pójdzie z nami? Ale mu król rzekł: A po cóż ma idź z tobą?
13:27
A gdy go tym uporniej prosił Absalom, posłał z nim Amnona i wszytki syny swe.
13:28
Tedy Absalom rozkazał służebnikom swoim, aby pilnowali Amnona, gdyby podpiwszy, był dobrej myśli. A gdy ja wam rozkażę go zabić, tedy go zabijcie, nic się nie bojąc, gdyżem ja wam rozkazał. Bądźcież tedy serca dobrego i mężnego.
13:29
A tak słudzy Absalomowi uczynili tak Amnonowi, jako im rozkazał Absalom. A wszytcy synowie królewscy wsiadszy na muły swe, uciekli.
13:30
Ale póki jeszcze byli w drodze, przyszła wieść do Dawida, iż Absalom pomordował wszytki syny królewskie, iż z nich żaden nie został.
13:31
Tedy Dawid porwawszy się, rozdarł na sobie szaty swe i padł na ziemię, a wszytcy służebniki jego stali około niego rozdarszy szaty swoje.
13:32
Potym Jonadab, syn Semmy, brata Dawidowego, rzekł ku niemu: Nie powiedaj tego, panie mój, aby wszytki syny królewskie pobić miano, boć tylko Amnon zabit, którego Absalom groził się zabić od onego czasu, jako był zgwałcił Tamar, siostrę jego.
13:33
A przetoż teraz królu, panie mój, nie czyń sobie złej myśli z tej wieści, iż powiedziano, żeby pobici byli wszytcy synowie królewscy, boć jedno sam Amnon umarł.
13:34
I uciekł Absalom, a służebnik, który na to strzegł, ujzrał, a oto lud niemały jechał drogą podle góry.
13:35
I rzekł Jonadab do króla: Ono jadą synowie królewscy, a jest tak, jakom ja powiedział, służebnik twój.
13:36
A gdy przestał mówić, przyjechali synowie królewscy, a płakali głosem wielkim. Przytym król i ze wszytkimi służebniki swymi płakali barzo płaczem wielkim.
13:37
Ale Absalom uciekł do Tolmaja, syna Ammiurowego, króla w Gessur i żałował Dawid syna swego długi czas.
13:38
A uciekszy Absalom do Gessur, mieszkał tam przez trzy lata.
13:39
Potym Dawid król rad był widział, aby przyzwan był Absalom. Abowiem się już był ucieszył po śmierci Amnonowej.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, opartej na zakonie, lecz tę, która się wywodzi z wiary w Chrystusa, sprawiedliwość z Boga, na podstawie wiary ...
Filipian 3:9
Filipian 3:9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Dawid kupił od Ornana Jebuzejczyka klepisko płacąc za nie 600 sykli złota (około 15 funtów = 6.8 kg). W miejscu tym później została wybudowana Boża Świątynia (I Kron 21:21-25, II Kron 3:1).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?