Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
105:8
Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
105:9
Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
105:10
Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
105:11
Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
105:12
Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
105:13
Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
105:14
Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
105:15
Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
105:16
Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
105:17
Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
105:18
Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
105:19
Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
105:20
Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
105:21
Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
105:22
Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
105:23
Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
105:24
Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
105:25
Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
105:26
Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
105:27
Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
105:28
Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
105:29
Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
105:30
Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
105:31
Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
105:32
Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.
105:33
Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
105:34
Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
105:35
I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
105:36
Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
105:37
Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
105:38
Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
105:39
Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
105:40
Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
105:41
Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
105:42
Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
105:43
Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
105:44
I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
105:45
Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
Link do wersetu
Przy pomocy poniższego formularza możesz wygenerować link odnośnika do tej strony. Można także wygenerować nim kod HTML odnośnika.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...
Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał. I Mojż 50:21
W Chrystusie
A łaska Pana naszego stała się bardzo obfita wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie. I Tym 1:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Ehud zabił Eglona króla Moabu dźgając go sztyletem w żołądek. Kiedy Ehud to uczynił to "nawet kał wyszedł z niego" z rany. Po tym wszystkim Ehud zamknął drzwi i uciekł. Kiedy słudzy króla przyszli i zobaczyli zamknięte drzwi powiedzieli sobie "Zapewne załatwia swoją potrzebę w chłodnej komórce". To było prawdopodobne ponieważ czuli zapach kału, ale gdy w końcu otworzyli drzwi znaleźli Eglona martwego (Sdz 3:15-25).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza. Bo, jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha. II Kor 1:3-5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach
Beta
Wczytywanie listy ksiąg ...
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.