Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga: List św. Pawła do Rzymian 14:1

Wyrozumiałość dla słabych w wierze

¹A słabego w wierze przyjmujcie, nie wdając się w ocenę jego poglądów. ²Jeden wierzy, że może jeść wszystko, słaby zaś jarzynę jada. ³Niechże ten, kto je, nie pogardza tym, który nie je, a kto nie je, niech nie osądza tego, który je; albowiem Bóg go przyjął. ⁴Kimże ty jesteś, że osądzasz cudzego sługę? Czy stoi, czy pada, do pana swego należy; ostoi się jednak, bo Pan ma moc podtrzymać go. ⁵Jeden robi różnicę między dniem a dniem, drugi zaś każdy dzień ocenia jednakowo; niechaj każdy pozostanie przy swoim zdaniu. ⁶Kto przestrzega dnia, dla Pana przestrzega; kto je, dla Pana je, dziękuje bowiem Bogu; a kto nie je, dla Pana nie je, i dziękuje Bogu. ⁷Albowiem nikt z nas dla siebie nie żyje i nikt dla siebie nie umiera; ⁸Bo jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy; jeśli umieramy, dla Pana umieramy; przeto czy żyjemy, czy umieramy, Pańscy jesteśmy. ⁹Na to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panować. ¹⁰Ty zaś czemu osądzasz swego brata? Albo i ty, czemu pogardzasz swoim bratem? Wszak wszyscy staniemy przed sądem Bożym. ¹¹Bo napisano: Jakom żyw, mówi Pan, ugnie się przede mną wszelkie kolano i wszelki język wyznawać będzie Boga. ¹²Tak więc każdy z nas za samego siebie zda sprawę Bogu. ¹³Przeto nie osądzajmy już jedni drugich, ale raczej baczcie, aby nie dawać bratu powodu do upadku lub zgorszenia. ¹⁴Wiem i jestem przekonany w Panu Jezusie, że nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste; nieczyste jest jedynie dla tego, kto je za nieczyste uważa. ¹⁵Jeżeli zaś z powodu pokarmu trapi się twój brat, to już nie postępujesz zgodnie z miłością; nie zatracaj przez swój pokarm tego, za którego Chrystus umarł. ¹⁶Niechże tedy to, co jest dobrem waszym, nie będzie powodem do bluźnierstwa. ¹⁷Albowiem Królestwo Boże, to nie pokarm i napój, lecz sprawiedliwość i pokój, i radość w Duchu Świętym. ¹⁸Bo kto w tym służy Chrystusowi, miły jest Bogu i przyjemny ludziom. ¹⁹Dążmy więc do tego, co służy ku pokojowi i ku wzajemnemu zbudowaniu. ²⁰Dla pokarmu nie niszcz dzieła Bożego. Wszystko wprawdzie jest czyste, ale staje się złem dla człowieka, który przez jedzenie daje zgorszenie. ²¹Dobrze jest nie jeść mięsa i nie pić wina ani nic takiego, co by twego brata przyprawiło o upadek. ²²Przekonanie, jakie masz, zachowaj dla siebie przed Bogiem. Szczęśliwy ten, kto nie osądza samego siebie za to, co uważa za dobre. ²³Lecz ten, kto ma wątpliwości, gdy je, jest potępiony, bo nie postępuje zgodnie z przekonaniem; wszystko zaś, co nie wypływa z przekonania, jest grzechem.