Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 45:7

Pieśń z okazji małżeństwa króla

¹Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Lilie..." Pieśń pouczająca synów Koracha. Pieśń miłosna. ²Serce moje wezbrało miłym słowem: Opowiem czyny moje królowi. Język mój jest jak rylec biegłego pisarza... ³Najpiękniejszy jesteś wśród ludzi; Rozlany jest wdzięk na wargach twoich, Dlatego Bóg pobłogosławił cię na wieki. ⁴Przypasz miecz swój do biodra, bohaterze, Blask swój i dostojeństwo swoje! ⁵Niech ci się szczęści! Wystąp w obronie prawa, łagodności i sprawiedliwości, A prawica twoja dokona cudownych czynów! ⁶Strzały twoje są ostre, Ludy padają pod nogi twoje, Upadnie serce wrogów króla. ⁷Tron twój, o Boże, trwa na wieki wieków; Berłem sprawiedliwym jest berło królestwa twego. ⁸Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia; Dlatego pomazał cię Bóg... twój Bóg Olejkiem wesela jak żadnego towarzysza twego. ⁹Wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem i kasją; Z pałaców z kości słoniowej rozwesela cię gra na strunach. ¹⁰Córki królewskie wychodzą na spotkanie twoje, Małżonka stoi po prawicy twojej Zdobna złotem z Ofiru. ¹¹Słuchajże, córko, i spójrz, i nakłoń ucha: Zapomnij o ludzie swoim i o domu ojca swego! ¹²Król pragnie wdzięku twego, Pokłoń mu się, bo on jest panem twoim! ¹³Córka Tyru przyjdzie z darami, Tobie złożą hołd najbogatsi z ludu. ¹⁴Córka królewska jest cała obciążona perłami, A szata jej złotem tkana. ¹⁵We wzorzystej sukni wiodą ją do króla; Za nią panny, przyjaciółki jej, są prowadzone do ciebie. ¹⁶Wiodą ją wśród okrzyków radości i wesela, Wchodzą do pałacu królewskiego. ¹⁷Zamiast ojców swych mieć będziesz synów swych; Ustanowisz ich książętami na całej ziemi. ¹⁸Upamiętnię imię twoje przez wszystkie pokolenia, Dlatego ludy wysławiać cię będą po wieki wieczne.