Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 31:13

Ufna modlitwa w ciężkiej niedoli

¹Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy. ²W tobie, Panie, szukałem schronienia, Obym nigdy nie doznał wstydu! Przez sprawiedliwość swoją wybaw mnie! ³Nakłoń ku mnie ucho swoje, Śpiesznie ocal mnie! Bądź mi skałą obronną, grodem warownym, by mnie wybawić! ⁴Boś Ty skałą moją i twierdzą moją, Przez wzgląd na imię twoje będziesz mnie prowadził i wiódł! ⁵Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, Boś ty schronieniem moim. ⁶W ręce twoje polecam ducha mego, Odkupiłeś mnie, Panie, Boże wierny. ⁷Nienawidzisz tych, którzy czczą marne bałwany, Ja jednak ufam Panu. ⁸Raduję się i weselę łaską twoją. Gdyż wejrzałeś na niedolę moją, Poznałeś utrapienie duszy mojej. ⁹Nie wydałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, Postawiłeś nogi moje na miejscu szerokim. ¹⁰Zmiłuj się nade mną, Panie, bom jest uciśniony! Zmętniało od zgryzoty oko moje, dusza i wnętrzności moje. ¹¹Bo życie moje upływa w boleści, A lata moje w westchnieniach, Siła moja słabnie z powodu winy mojej, A kości moje usychają. ¹²Stałem się pośmiewiskiem Dla wszystkich wrogów moich, Zwłaszcza dla sąsiadów moich, I postrachem dla znajomych moich; Ci, co mnie widzą na ulicy, uciekają ode mnie. ¹³Wymazany jestem z pamięci jak umarły, Jestem jak rozbite naczynie. ¹⁴Słyszę bowiem, jak wielu mnie obmawia, Strach czai się wokoło, kiedy razem naradzają się przeciwko mnie, Spiskują, aby odebrać mi życie. ¹⁵Ale ja tobie ufam, Panie! Mówię: Tyś Bogiem moim. ¹⁶W ręku twoim są losy moje, Ocal mnie z rąk nieprzyjaciół i prześladowców moich! ¹⁷Rozjaśnij oblicze swoje nad sługą swoim, Wybaw mnie w łasce swojej! ¹⁸Panie! Niech nie doznam wstydu dlatego, że ciebie wzywałem, Niech doznają wstydu bezbożni, Niech zamilkną pogrążając się w otchłani. ¹⁹Niech oniemieją kłamliwe wargi, Co o sprawiedliwym mówią zuchwale w wyniosłości i pogardzie! ²⁰Jak wielka jest dobroć twoja, Którą zachowałeś dla tych, którzy się ciebie boją, Którą wobec ludzi okazałeś tym, którzy ufają tobie! ²¹Ochraniasz ich pod osłoną oblicza twojego przed przewrotnością ludzi, Ukrywasz ich w namiocie przed kłótliwymi językami. ²²Błogosławiony niech będzie Pan, Gdyż okazał mi cudowną łaskę swoją w warownym grodzie. ²³A ja rzekłem w niepokoju swoim: Zostałem odtrącony sprzed oczu twoich. Zaiste, wysłuchałeś głosu błagania mego, Kiedy wołałem do ciebie. ²⁴Miłujcie Pana wszyscy wierni jego! Pan strzeże wiernych, A wyniosłemu odpłaca tak jak zasługuje. ²⁵Bądźcie mocni! A serce wasze niech będzie dzielne, Wy wszyscy, którzy macie nadzieję w Panu.