„Przeto jeźli przyjdę, przypomnę uczynki jego, które czyni, słowami złemi obmawiając nas, a nie mając dosyć na tem, i sam braci nie przyjmuje, i tym, co by przyjąć chcieli, zabrania i ze zboru ich wyłącza.”

Biblia Gdańska (1881): 3 Jana 1,10

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 141:7

O wybawienie od złego i złych

¹Psalm Dawidowy. Panie, wzywam cię, pośpiesz mi z pomocą, Usłysz głos mój, gdy wołam do ciebie! ²Niech wznosi się ku tobie modlitwa moja jak kadzidło, A podniesienie rąk moich jak ofiara wieczorna! ³Panie, postaw straż przed ustami moimi, Pilnuj drzwi warg moich! ⁴Nie dopuść, aby serce moje skłaniało się do złego, Abym popełniał czyny niegodziwe, Zadając się z mężami, złoczyńcami, I spożywał ich przysmaki. ⁵Gdy sprawiedliwy mnie karze, to jest to łaska, A gdy mnie karci, to jest to jak wyborny olej na głowę, Przed którym głowa moja wzdrygać się nie będzie; Bo zawsze modlić się będę pomimo ich złości. ⁶Zrzuceni będą na stoki skał sędziowie ich I usłyszą, że słowa moje były łagodne. ⁷Jak podczas orki rozrywa się ziemię, Tak będą rozrzucone kości ich aż do bram krainy umarłych. ⁸Albowiem do ciebie, Boże, Panie mój, Wznoszą się oczy moje; Tobie ufam, nie zatracaj duszy mojej! ⁹Strzeż mię od sidła, które zastawili na mnie, I od zasadzek złoczyńców! ¹⁰Niech wszyscy bezbożni wpadną w sieci swoje, A ja ich uniknę!