Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 132:2

Syjon w świetle obietnic danych Dawidowi

¹Pieśń pielgrzymek. Pamiętaj, Panie, Dawidowi Wszystek trud jego! ²On przysiągł Panu, Ślubował mocarzowi Jakuba: ³Nie wejdę do mieszkania domu mego, Nie wstąpię na posłanie łoża mego. ⁴Nie użyczę snu oczom moim Ani powiekom moim drzemania, ⁵Póki nie znajdę miejsca dla Pana, Mieszkania dla mocarza Jakuba. ⁶Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, Znaleźliśmy ją na polach Jaar. ⁷Wejdźmy do przybytków jego, Padnijmy na twarz u podnóżka stóp jego. ⁸Wyrusz, Panie, na miejsce odpocznienia twego, Ty i arka twej mocy! ⁹Kapłani twoi niech obloką się w sprawiedliwość, A wierni twoi niech śpiewają radośnie! ¹⁰Ze względu na sługę twego, Dawida, Nie odrzucaj pomazańca twego! ¹¹Złożył Pan Dawidowi niezłomną przysięgę, Której nie cofnie: Jednego z potomków twoich Osadzę na tronie twoim! ¹²Jeżeli synowie twoi strzec będą przymierza mego I świadectwa mego, którego ich nauczę, Wtedy i synowie ich na zawsze Zasiadać będą na tronie twoim. ¹³Albowiem Pan wybrał Syjon I chciał go na swoje mieszkanie. ¹⁴Tu miejsce odpocznienia mego na wieki; Tu zamieszkam, bo upodobałem je sobie. ¹⁵Zasoby jego hojnie pobłogosławię, Ubogich jego nakarmię chlebem. ¹⁶I kapłanów jego przyodzieję zbawieniem, A jego wierni wielce radować się będą, ¹⁷Sprawię, że tam wyrośnie Dawidowi potomek, Zgotuję pochodnię pomazańcowi mojemu. ¹⁸Nieprzyjaciół jego okryję wstydem, Ale nad nim zajaśnieje korona jego.