Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 107:40

Pan wybawcą z wszelkiej niedoli

¹Wysławiajcie Pana, albowiem jest dobry, Albowiem łaska jego trwa na wieki! ²Niech mówią odkupieni przez Pana, Ci, których wyzwolił z ręki nieprzyjaciela, ³Których zebrał z ziem, ze wschodu i zachodu, Z północy i południa! ⁴Błądzili po pustyni, po pustkowiu, Nie znajdując drogi do miasta zamieszkałego. ⁵Byli głodni i spragnieni, Dusza w nich omdlewała. ⁶Wołali do Pana w niedoli swej, A on wybawił ich z utrapienia. ⁷Poprowadził ich drogą prostą, Aby mogli dojść do miasta zamieszkałego. ⁸Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za jego cuda dla synów ludzkich, ⁹Napoił bowiem duszę pragnącego, A duszę głodnego napełnił dobrem! ¹⁰Siedzieli w ciemności i mroku, Związani nędzą i żelazem, ¹¹Ponieważ sprzeciwili się słowom Bożym I pogardzili radą Najwyższego. ¹²Serce ich upokorzył trudem; Słaniali się, a nikt nie pomógł. ¹³I wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia. ¹⁴Wyprowadził ich z ciemności i z mroku, A więzy ich rozerwał. ¹⁵Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich! ¹⁶Ponieważ skruszył bramy spiżowe I połamał zasuwy żelazne. ¹⁷Chorowali z powodu swego występnego życia I cierpieli z powodu swych win. ¹⁸Wszelki pokarm obrzydł im I bliscy już byli bram śmierci. ¹⁹Wtedy wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia. ²⁰Posłał słowo swoje, aby ich uleczyć I wyratować ich od zagłady. ²¹Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich! ²²Niechaj składają ofiary dziękczynne, Niech z radością opowiadają o czynach jego! ²³Ci, którzy na statkach płynęli po morzu, Uprawiając handel na wielkich wodach, ²⁴Widzieli dzieła Pana I cuda jego na głębinach. ²⁵Rzekł, i zerwała się burza, Która spiętrzyła fale, ²⁶Wznosili się aż do nieba, Zapadali się w głębiny; Dusza ich truchlała w niebezpieczeństwie. ²⁷Zataczali się i chwiali jak pijani, A cała ich mądrość obróciła się wniwecz. ²⁸Wołali do Pana w swej niedoli, A On wybawił ich z utrapienia. ²⁹Uciszył burzę, I uspokoiły się fale morskie. ³⁰Wtedy radowali się, że się uspokoiły, I zawiódł ich do upragnionej przystani. ³¹Niechaj wysławiają Pana za łaskę jego I za cuda jego dla synów ludzkich! ³²Niechaj go wysławiają w zgromadzeniu ludu, I niechaj go chwalą w radzie starszych! ³³Zamienił rzeki w pustynię, A źródła wód w ziemię suchą. ³⁴Ziemię urodzajną w słoną i jałową Z powodu złości jej mieszkańców. ³⁵Pustynię zmienił w zbiorniki wód, A ziemię suchą w źródła wód. ³⁶Osadził tam głodnych I założyli miasto do zamieszkania. ³⁷Obsiali pola i zasadzili winnice, I zebrali obfity plon. ³⁸Błogosławił im i rozmnażali się bardzo, A bydła ich nie umniejszył. ³⁹Lecz zmaleli i zgnębieni byli Przez ucisk, nieszczęście i strapienie. ⁴⁰Wylał wzgardę na dostojników I sprawił, że błądzili po bezdrożnym pustkowiu, ⁴¹Ale ubogiego podniósł z nędzy I rozmnożył rodzinę jego jak trzodę. ⁴²Widzą to prawi i cieszą się, A wszelkie bezprawie zamyka swe usta. ⁴³Kto jest mądry, niechaj się tego trzyma I rozważa łaskawość Pana!