Uwspółcześniona Biblia Gdańska
Księga Przysłów 16:1
16:1

W człowieku są zamysły serca, ale odpowiedź języka jest od PANA.
16:2

Wszystkie drogi człowieka są czyste w jego oczach, ale PAN waży duchy.
16:3

Powierz PANU swe dzieła, a twoje zamysły będą utwierdzone.
16:4

PAN uczynił wszystko dla samego siebie, nawet niegodziwego na dzień zła.
16:5

Każdy, który jest wyniosłego serca, budzi odrazę w PANU; choć weźmie innych do pomocy, nie uniknie kary.
16:6

Dzięki miłosierdziu i prawdzie oczyszcza się nieprawość, a w bojaźni PANA oddalamy się od zła.
16:7

Gdy drogi człowieka podobają się PANU, to godzi z nim nawet jego nieprzyjaciół.
16:8

Lepiej mieć mało ze sprawiedliwością niż wiele dochodów nieprawnych.
16:9

Serce człowieka obmyśla swe drogi, ale PAN kieruje jego krokami.
16:10

Wyrok Boży jest na wargach króla; jego usta nie błądzą w sądzie.
16:11

Sprawiedliwa waga i szale należą do PANA i wszystkie odważniki w worku są jego dziełem.
16:12

Popełnienie niegodziwości budzi odrazę w królach, bo sprawiedliwością tron jest umocniony.
16:13

Wargi sprawiedliwe są rozkoszą królów, kochają oni tego, który mówi to, co słuszne.
16:14

Gniew króla jest posłańcem śmierci, ale mądry człowiek przebłaga go.
16:15

W jasności twarzy króla jest życie, a jego przychylność jest jak obłok z późnym deszczem.
16:16

O wiele lepiej jest nabyć mądrość niż złoto; a nabyć rozum lepiej niż srebro.
16:17

Droga prawych to odstąpić od zła; kto strzeże swojej drogi, strzeże swej duszy.
16:18

Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch – upadek.
16:19

Lepiej być uniżonego ducha z pokornymi, niż dzielić łup z pysznymi.
16:20

Kto zważa na słowo, znajdzie dobro, a kto ufa PANU, jest błogosławiony.
16:21

Kto jest mądrego serca, zwie się rozumnym, a słodycz warg pomnaża wiedzę.
16:22

Rozum jest zdrojem życia dla tych, którzy go mają, a pouczenie głupich jest głupotą.
16:23

Serce mądrego czyni jego usta roztropnymi i dodaje nauki jego wargom.
16:24

Miłe słowa są jak plaster miodu, słodycz dla duszy i lekarstwo dla kości.
16:25

Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, ale jej końcem jest droga do śmierci.
16:26

Robotnik pracuje dla siebie, bo usta pobudzają go do tego.
16:27

Człowiek nikczemny wykopuje zło, a na jego wargach jakby ogień płonący.
16:28

Człowiek przewrotny rozsiewa spory, a plotkarz rozdziela przyjaciół.
16:29

Człowiek gwałtowny zwabia swego bliźniego i wprowadza go na drogę niedobrą.
16:30

Mruga swymi oczami, by knuć podstępy; rusza wargami i popełnia zło.
16:31

Siwa głowa jest koroną chwały, zdobywa się ją na drodze sprawiedliwości.
16:32

Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a kto panuje nad swym duchem, jest lepszy niż ten, kto zdobywa miasto.
16:33

Losy wrzuca się w zanadrze, ale całe rozstrzygnięcie ich zależy od PANA.