Biblia TysiącleciaKsięga Psalmów 88:17 ...
88:1
Pieśń. Psalm. Synów Koracha. Kierownikowi chóru. Według [melodii] Machalat śpiewać. Pieśń pouczająca. Hemana Ezrachity.
88:2
Panie, mój Boże, za dnia wołam, nocą się żalę przed Tobą.
88:3
Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie!
88:4
Bo dusza moja jest nasycona nieszczęściami, a życie moje zbliża się do Szeolu.
88:5
Zaliczają mnie do tych, co schodzą do grobu, stałem się podobny do męża bezsilnego.
88:6
Moje posłanie jest między zmarłymi, tak jak zabitych, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz, którzy wypadli z Twojej ręki.
88:7
Umieściłeś mię w dole głębokim, w ciemnościach, w przepaści.
88:8
Ciąży nade mną Twoje oburzenie. Sprawiłeś, że wszystkie twe fale mnie dosięgły.
88:9
Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydnym, jestem zamknięty, bez wyjścia.
88:10
Moje oko słabnie od nieszczęścia, codziennie wołam do Ciebie, Panie, do Ciebie ręce wyciągam.
88:11
Czy dla cieniów czynisz cuda? Czy zmarli wstaną i będą Cię sławić?
88:12
Czy to w grobie się opowiada o Twojej łasce, a w Szeolu o Twojej wierności?
88:13
Czy Twoje cuda ukazują się w ciemnościach, a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia?
88:14
Ja zaś, o Panie, wołam do Ciebie i rano modlitwa moja niech do Ciebie dotrze.
88:15
Czemu odrzucasz mię, Panie, ukrywasz oblicze swoje przede mną?
88:16
Ja jestem biedny i od dzieciństwa na progu śmierci, dźwigałem grozę Twoją i mdlałem.
88:17
Nade mną przeszły Twe gniewy i zgubiły mnie Twoje groźby.
88:18
Otaczają mnie nieustannie jak woda; okrążają mnie wszystkie naraz.
88:19
Odsunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy: domownikami moimi stały się ciemności.