Biblia TysiącleciaKsięga Psalmów 19:7 ...
19:1
Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.
19:2
Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza.
19:3
Dzień dniowi głosi opowieść, a noc nocy przekazuje wiadomość.
19:4
Nie jest to słowo, nie są to mowy, których by dźwięku nie usłyszano;
19:5
ich głos się rozchodzi na całą ziemię i aż po krańce świata ich mowy. Tam słońcu namiot wystawił,
19:6
i ono wychodzi jak oblubieniec ze swej komnaty, weseli się jak olbrzym, co drogę przebiega.
19:7
Ono wschodzi na krańcu nieba, a jego obieg aż po krańce niebios, i nic się nie schroni przed jego żarem.
19:8
Prawo Pana doskonałe - krzepi ducha; świadectwo Pana niezawodne - poucza prostaczka;
19:9
nakazy Pana słuszne - radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy;
19:10
bojaźń Pańska szczera, trwająca na wieki; sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem są słuszne.
19:11
Cenniejsze niż złoto, niż złoto najczystsze, a słodsze od miodu płynącego z plastra.
19:12
Chociaż Twój sługa na nie uważa, w ich przestrzeganiu zysk jest wielki,
19:13
kto jednak dostrzega swoje błędy? Oczyść mnie od tych, które są skryte przede mną.
19:14
Także od pychy broń swojego sługę, niech nie panuje nade mną! Wtedy będę bez skazy i wolny od wielkiego występku.
19:15
Niech znajdą uznanie słowa ust moich i myśli mego serca u Ciebie, Panie, moja Skało i mój Zbawicielu!