Biblia Tysiąclecia
Księga Psalmów 132:8
132:1

Pieśń stopni. Pamiętaj, Panie, Dawidowi cały trud jego:
132:2

o tym, jak złożył przysięgę przed Panem, związał się ślubem przed Mocnym Jakuba:
132:3

Nie wejdę do mieszkania w moim domu, nie wstąpię na posłanie mego łoża,
132:4

nie użyczę snu moim oczom, powiekom moim spoczynku,
132:5

póki nie znajdę miejsca dla Pana, mieszkania - Mocnemu Jakuba.
132:6

Otośmy słyszeli w Efrata o arce, znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
132:7

Wejdźmy do Jego mieszkania, padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego!
132:8

Wyrusz, o Panie, na miejsce Twego odpocznienia, Ty i Twoja arka pełna chwały!
132:9

Niech się kapłani Twoi odzieją w sprawiedliwość, a Twoi czciciele niech się radują!
132:10

Przez wzgląd na sługę Twojego, Dawida, nie odtrącaj oblicza Twego pomazańca!
132:11

Pan zaprzysiągł Dawidowi trwałą obietnicę, od której nie odstąpi: [Potomstwo] z ciebie zrodzone posadzę na twoim tronie.
132:12

Jeżeli zachowają twoi synowie moje przymierze i moje napomnienia, których im udzielę, także ich synowie na wieki zasiądą na twoim tronie.
132:13

Pan bowiem wybrał Syjon, tej siedziby zapragnął dla siebie:
132:14

To jest miejsce mego odpoczynku na wieki, tu będę mieszkał, bo tego pragnąłem dla siebie.
132:15

Będę szczodrze błogosławił jego zasobom, jego ubogich nasycę chlebem.
132:16

Jego kapłanów odzieję zbawieniem, a ci, którzy go prawdziwie miłują, będą się radować.
132:17

Wzbudzę tam moc dla Dawida, zgotuję światło dla mego pomazańca!
132:18

Odzieję wstydem jego nieprzyjaciół, a nad nim zabłyśnie jego korona.