Biblia TysiącleciaKsięga Psalmów 104:26 ...
104:1
Błogosław, duszo moja, Pana! O Boże mój, Panie, jesteś bardzo wielki! Odziany we wspaniałość i majestat,
104:2
światłem okryty jak płaszczem. Rozpostarłeś niebo jak namiot,
104:3
wzniosłeś swe komnaty nad wodami. Za rydwan masz obłoki, przechadzasz się na skrzydłach wiatru.
104:4
Jako swych posłów używasz wichry, jako sługi - ogień i płomienie.
104:5
Umocniłeś ziemię w jej podstawach: na wieki wieków się nie zachwieje.
104:6
Jak szatą okryłeś ją Wielką Otchłanią, stanęły wody ponad górami.
104:7
Musiały uciekać wobec Twej groźby, na głos Twego grzmotu popadły w przerażenie.
104:8
Wzniosły się na góry, opadły na doliny, na miejsce, któreś im naznaczył.
104:9
Zakreśliłeś granicę, której nie przekraczają, nigdy nie wrócą, by zalać ziemię.
104:10
Ty zdroje kierujesz do strumieni, co pośród gór się sączą:
104:11
poją one wszelkie zwierzęta polne, [tam] dzikie osły gaszą swe pragnienie;
104:12
nad nimi mieszka ptactwo powietrzne, spomiędzy gałęzi głos swój wydaje.
104:13
Z Twoich komnat nawadniasz góry, aby owocem Twych dzieł nasycić ziemię.
104:14
Każesz rosnąć trawie dla bydła i roślinom, by człowiekowi służyły, aby z roli dobywał chleb
104:15
i wino, co rozwesela serce ludzkie, by rozpogadzać twarze oliwą, by serce ludzkie chleb krzepił.
104:16
Drzewa Pana mają wody do syta, cedry Libanu, które zasadził.
104:17
Tam ptactwo zakłada gniazda, na cyprysach są domy bocianów.
104:18
Wysokie góry dla kozic, a skały są kryjówką dla borsuków.
104:19
Tyś stworzył księżyc, aby czas wskazywał; słońce poznało swój zachód.
104:20
Mrok sprowadzasz i noc nastaje, w niej krąży wszelki zwierz leśny.
104:21
Lwiątka ryczą za łupem, domagają się żeru od Boga.
104:22
Gdy słońce wzejdzie, wracają i kładą się w swych legowiskach.
104:23
Człowiek wychodzi do swojej pracy, do trudu swojego aż do wieczora.
104:24
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! Ty wszystko mądrze uczyniłeś: ziemia jest pełna Twych stworzeń.
104:25
Oto morze wielkie, długie i szerokie, a w nim jest bez liku żyjątek i zwierząt wielkich i małych.
104:26
Tamtędy wędrują okręty, i Lewiatan, którego stworzyłeś na to, aby w nim igrał.
104:27
Wszystko to czeka na Ciebie, byś dał im pokarm w swym czasie.
104:28
Gdy im udzielasz, zbierają; gdy rękę swą otwierasz, sycą się dobrami.
104:29
Gdy skryjesz swe oblicze, wpadają w niepokój; gdy im oddech odbierasz, marnieją i powracają do swojego prochu.
104:30
Stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi.
104:31
Niech chwała Pana trwa na wieki: niech Pan się raduje z dzieł swoich.
104:32
Na ziemię patrzy, a ona drży; dotyka gór, a one dymią.
104:33
Póki mego życia, chcę śpiewać Panu i grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy.
104:34
Niech miła Mu będzie pieśń moja, będę radował się w Panu.
104:35
Niech znikną z ziemi grzesznicy i niech już nie będzie występnych! Błogosław, duszo moja, Pana! Alleluja.