Biblia Tysiąclecia
Księga Przysłów 8:22
8:1

Czyż Mądrość nie nawołuje? nie wysila głosu Roztropność?
8:2

Na najwyższym szczycie, przy drodze, na rozstaju zasiada,
8:3

przy bramach, u wejścia do miasta, w przejściach głos swój podnosi:
8:4

Odzywam się do was, mężowie, wzywam was, synowie ludzcy,
8:5

prostacy - mądrości się uczcie, nierozumni - nabierzcie rozsądku!
8:6

Słuchajcie, mówię rzeczy wzniosłe, z warg moich wychodzi prawość,
8:7

podniebienie me prawdę podaje, wstrętna mym wargom nieprawość.
8:8

Moje wszystkie mowy są słuszne - obcy mi fałsz i krętactwo -
8:9

dla rozumnych one wszystkie są jasne, prawe dla tych - co mądrość posiedli.
8:10

Nabądźcie moją naukę - nie srebro, raczej wiedzę - niż złoto najczystsze;
8:11

bo mądrość cenniejsza od pereł i żaden klejnot nie jest jej równy.
8:12

Jam Mądrość - Roztropność mi bliska, posiadam wiedzę głęboką.
8:13

Bojaźnią Pańską - zła nienawidzić. Nie znoszę dumy, złych dróg, wyniosłości ust przewrotnych.
8:14

Moja jest rada i stałość, moja - rozwaga, potęga.
8:15

Dzięki mnie królowie panują, słusznie wyrokują urzędnicy.
8:16

Dzięki mnie rządzą władcy i wielmoże - rządcy prawowierni.
8:17

Tych kocham, którzy mnie kochają, znajdzie mnie ten, kto mnie szuka.
8:18

Bogactwo jest ze mną i sława, wspaniałe dobra i prawość;
8:19

mój owoc cenniejszy niż złoto, a plony niż srebro najczystsze.
8:20

Drogą prawości ja kroczę, ścieżkami sprawiedliwości,
8:21

by przyjaciół obsypać bogactwem i napełnić ich skarbce.
8:22

Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jako początek swej mocy, od dawna,
8:23

od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała.
8:24

Przed oceanem istnieć zaczęłam, przed źródłami pełnymi wody;
8:25

zanim góry zostały założone, przed pagórkami zaczęłam istnieć;
8:26

nim ziemię i pola uczynił - początek pyłu na ziemi.
8:27

Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód,
8:28

gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał,
8:29

gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundamenty pod ziemię.
8:30

Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim,
8:31

igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich.
8:32

Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą.
8:33

Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie!
8:34

Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy,
8:35

bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana;
8:36

kto mnie nie znajdzie, duszę swą rani, śmierć kocha każdy, kto mnie się wyrzeka.