Biblia Tysiąclecia
Księga Przysłów 26:15
26:1

Jak śnieg w lecie, deszcz we żniwa, tak cześć nie przystoi głupiemu.
26:2

Jak ptak, co ucieka, wróbel, co leci, tak niesłuszne przekleństwo - bez skutku.
26:3

Na konia - bicz, na osła - wędzidło, a kij na plecy głupiego.
26:4

Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, byś nie stał się jemu podobnym.
26:5

Głupiemu odpowiadaj według jego głupoty, by nie pomyślał, że mądry.
26:6

Nogi sobie odcina, szkody się nabawi, kto posyła wiadomość przez głupca.
26:7

Jak chwieją się nogi chromego, tak w ustach głupiego przysłowie.
26:8

Jak kamień przywiązać do procy, tak cześć oddawać głupiemu.
26:9

Cierń wpił się w rękę pijaka, a przysłowie - w usta głupców.
26:10

Jak łucznik raniący przechodniów, tak ten, kto głupca najmuje lub pijaka-przechodnia.
26:11

Jak pies do wymiotów powraca, tak głupi powtarza szaleństwa.
26:12

Widziałeś takiego, co mądry w swych oczach? Więcej nadziei w głupim niż w takim.
26:13

Leniwy mówi: Lwica na drodze, lew jest na miejscach otwartych.
26:14

Kręcą się drzwi na zawiasach, a człowiek leniwy na łóżku.
26:15

Wyciągnął leniwy swą rękę do misy, trudno mu ją do ust doprowadzić.
26:16

Leniwy ma się za mądrzejszego niż siedmiu, co odpowiada rozumnie.
26:17

Chwyta za uszy psa, który biegnie - kto w cudze spory się miesza.
26:18

Jak ten, co rzuca bezmyślnie strzały, oszczepy i śmierć -
26:19

tak człowiek, co zwodzi bliźniego i mówi: To tylko dla żartu.
26:20

Bez drew zagaśnie ognisko, bez donosiciela spór zniknie.
26:21

Węgiel dla żaru, drwa dla ognia - a człowiek kłótliwy - do wzniecania sporu.
26:22

Słowa donosiciela są jak przysmaki: zapadają do głębi wnętrzności.
26:23

Czym na garnku glinianym srebrna polewa, tym wargi palące, a w sercu zło.
26:24

Ustami wróg zwodzi - a w sercu kryje podstęp.
26:25

Nie ufaj miłemu głosowi, gdyż siedem ohyd ma w sercu;
26:26

choć się zatai nienawiść podstępnie, to złość się wyda na zgromadzeniu.
26:27

Kto kopie dół - weń wpada, a kamień wraca na tego, co go toczy.
26:28

Fałszywy język nie znosi skrzywdzonych, usta przymilne powodem zguby.