Biblia TysiącleciaKsięga Przysłów 17:1 ...
17:1
Lepszy jest suchy kęs chleba w spokoju niż dom pełen biesiad kłótliwych.
17:2
Sługa rozumny weźmie górę nad bezecnym synem i z braćmi posiądzie dziedzictwo.
17:3
Dla srebra - tygiel, dla złota - piec, a dla serc probierzem jest Pan.
17:4
Nikczemnik zważa na wargi nieprawe, oszust słucha języka przewrotnych.
17:5
Kto drwi z ubogiego, znieważa jego Stwórcę, kto cieszy się z klęski, nie ujdzie karania.
17:6
Koroną starców - synowie synów, a chlubą synów - ojcowie.
17:7
Nie przystoi głupcowi mowa wytworna, tym mniej możnemu - warga kłamliwa.
17:8
Dla dającego - dar kamieniem szczęścia: gdziekolwiek się zwróci, ma powodzenie.
17:9
Kto szuka miłości, cudzy błąd tai; kto sprawę rozgłasza, poróżnia przyjaciół.
17:10
Nagana głębiej działa na mądrego niżeli na głupiego sto batów.
17:11
Zły szuka jedynie buntu, lecz zwiastun nieszczęścia będzie mu posłany.
17:12
Raczej spotkać niedźwiedzicę, co straciła małe, niżeli głupiego z jego głupotą.
17:13
Kto złem za dobre odpłaca, temu zło nie ustąpi z domu.
17:14
Kłótnię zaczynać to dać upust wodzie, nim spór wybuchnie - uciekaj!
17:15
Kto uwalnia łotra i kto skazuje niewinnych: Pan do obu czuje odrazę.
17:16
Po cóż pieniądze w ręku głupiego? Brak mu rozumu, by nabyć mądrości.
17:17
Przyjaciel kocha w każdym czasie, a bratem się staje w nieszczęściu.
17:18
Niemądry jest ten, kto daje porękę i kto przysięgą ręczy za bliźniego.
17:19
Kto lubi kłótnie, grzech lubi, kto podwyższa bramę, szuka zagłady.
17:20
Szczęścia nie zazna serce przewrotne, w zło wpada - kto przewrotny w języku.
17:21
Kto zrodził głupca, wiele ma zmartwień, nie cieszy się ojciec nicponia.
17:22
Radość serca wychodzi na zdrowie, duch przygnębiony wysusza kości.
17:23
Niegodziwiec dar bierze z zanadrza, by ścieżki prawa naginać.
17:24
Przed rozumnego obliczem jest mądrość, lecz oczy głupiego na krańcach ziemi.
17:25
Zmartwieniem ojca syn niemądry, goryczą - swej rodzicielki.
17:26
Dla sprawiedliwego i kara grzywny niedobra, zbić rózgą zacnego to przeciw prawości.
17:27
Rozsądek posiadł, kto w słowach oszczędny, kto spokojnego ducha - roztropny.
17:28
I głupi, gdy milczy, wydaje się mądrym, kto wargi zamyka - bezpieczny.