Biblia Tysiąclecia
Księga Przysłów 13:7
13:1

Syn mądry miłuje karcenie, naśmiewca nie słucha nagany.
13:2

Z owocu swych ust spożywa się dobro, a gwałtem się sycą przewrotni.
13:3

Kto ust swych strzeże - ten strzeże życia, kto usta rozwiera - zgubi sam siebie.
13:4

Serce leniwego czeka bez skutku, a pilnych zamiary stale się spełniają.
13:5

Prawy się brzydzi słowem przewrotnym, źle i haniebnie czyni występny.
13:6

Prawość strzeże dróg niewinnego - a grzeszników powala nieprawość.
13:7

Jeden udaje bogacza - nie mając niczego, [inny] udaje nędzarza - a opływa w dobra.
13:8

Bogactwo okupem za życie człowieka, lecz tyran pogróżek nie słucha.
13:9

Wesoło błyszczy światło sprawiedliwych, a lampa niewiernych przygasa.
13:10

Skutkiem pychy stale są kłótnie, u szukających rady jest mądrość.
13:11

Przepadnie bogactwo podstępnie zagarnięte, a krok za krokiem zdobywane - rośnie.
13:12

Przewlekłe czekanie jest raną dla duszy, ziszczone pragnienie jest drzewem życia.
13:13

Kto gardzi nakazem, ten szkodę ponosi, nagrodę otrzyma, kto rozkaz szanuje.
13:14

Nauka mądrego jest źródłem życia, by sideł śmierci uniknąć.
13:15

Prawdziwy rozum zjednywa życzliwość, droga wiarołomnych niestała.
13:16

Roztropny czyni wszystko z rozwagą, a dureń ujawnia głupotę.
13:17

Poseł nikczemny wtrąca w niedolę, wierny posłaniec - lekarstwem.
13:18

W biedzie jest i hańbie, kto gardzi karnością, we czci zaś - kto strzeże upomnień.
13:19

Spełnione pragnienie ukoi duszę, wstrętne głupiemu - od zła się odwrócić.
13:20

Kto z mądrym przestaje - nabywa mądrości, towarzysz głupców poniesie szkodę.
13:21

Nieszczęście pędzi za grzesznikami, a szczęście nagrodą dla prawych.
13:22

Mąż dobry zostawi dziedzictwo wnukom, dobrym przypadnie majątek grzeszników.
13:23

Świeża uprawa ubogich da wiele żywności, majątek niszczeje bezprawiem.
13:24

Nie kocha syna, kto rózgi żałuje, kto kocha go - w porę go karci.
13:25

Mąż prawy ma w bród pożywienia, żołądek niewiernych głód cierpi.