1Zaiste, oto Pan, Pan Zastępów odejmie Jerozolimie i Judzie wszelką podporę - cały zapas chleba i cały zapas wody - 2mocarza i wojownika, sędziego i proroka, i wieszczka i starszego, 3pięćdziesiątnika i magnata, radnego i biegłego w magii, i znającego czary. 4Książętami ustanowię im chłopców, młokosy będą panować nad nimi. 5Ludzie gnębić będą jeden drugiego i przyjaciel przyjaciela. Wyrostek sponiewiera starca, i prostak dostojnika. 6Toteż uchwyci się jeden swego brata w ojcowskim domu: Ty masz płaszcz, bądź naszym wodzem; weźmijże w ręce tę ruinę! 7Ten zaś się podniesie owego dnia mówiąc: Nie jestem lekarzem. W mym domu nie ma chleba ni szaty. Nie czyńcie mnie wodzem ludu! 8Zaiste Jeruzalem upada i Juda się wali, bo przeciw Panu są ich słowa i czyny, by oczy Jego chwały obrażać. 9Stronniczość ich świadczy przeciw nim, jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie ukrywają [go]. Biada im, bo sami sobie gotują nieszczęście. 10Szczęśliwy sprawiedliwy, bo pozyska dobro; zażywać będzie owocu swych czynów. 11Biada złemu, bo odbierze zło; bo według czynów jego rąk mu odpłacą. 12Ach, mój lud! Młokos go ciemięży i kobiety nim rządzą. Ludu mój! Przywódcy twoi cię zwodzą, i burzą drogę, którą kroczysz, 13Pan powstał, by wszcząć rozprawę, stoi, by toczyć spór ze swoim ludem. 14Pan wchodzi na rozprawę ze starszymi swego ludu i z jego książętami: To wyście spustoszyli winnicę, coście biednemu zrabowali, jest w waszych domach. 15Jakim prawem uciskacie mój lud i przygnębiacie oblicza ubogich? Wyrocznia Pana, Boga Zastępów. 16Pan powiedział: Ponieważ się wbiły w pychę córki syjońskie, ponieważ chodzą wyciągając szyję i rzucając oczami, ponieważ chodzą wciąż drepcząc i dzwonią brząkadełkami u swych nóg, 17przeto Pan sprawi, że wyłysieją czaszki córek syjońskich, Pan obnaży ich skronie. 18W owym dniu usunie Pan ozdobę brząkadeł u trzewików, słoneczka i półksiężyce, 19kolczyki, bransolety i welony, 20diademy, łańcuszki u nóg i wstążki, flaszeczki na wonności i amulety, 21pierścionki i kółka do nosa, 22drogie suknie, narzutki i szale, torebki 23i zwierciadełka, cienką bieliznę, zawoje i letnie sukienki. 24I będzie: zamiast wonności - zaduch, zamiast paska - powróz, miast uczesanych kędziorów - łysina, miast wykwintnej szaty - ciasny wór, zamiast krasy - wypalone piętno. 25Twoi ludzie polegną od miecza i twoi rycerze na wojnie. 26Jękną jej bramy i okryją się żałobą; a spustoszona na ziemi usiądzie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?