Biblia Tysiąclecia
Księga Hioba 5:3
5:1

Wołaj! Czy ktoś ci odpowie? Do kogo ze świętych się zwrócisz?
5:2

Żal nierozsądnych zabija, a gniew uśmierca niemądrych.
5:3

Patrzałem, jak głupiec zapuszczał korzenie, gdy wtem widzę, że w jego siedzibie
5:4

synowie są bez pomocy, w bramie ich sąd bez obrońcy,
5:5

zbiory ich głodni zjadają lub do kryjówek zanoszą; chciwi bogactwa ich pragną.
5:6

Wszak boleść nie z roli wyszła, ni z ziemi cierpienie wyrosło.
5:7

To człowiek się rodzi, by jęczeć, jak iskra, by unieść się w górę.
5:8

Lecz ja bym się zwrócił do Boga, Bogu przedstawiłbym sprawę.
5:9

On czyni niezmierne dziwy, a cudów Jego bez liku:
5:10

On udziela glebie deszczu, posyła wody na powierzchnię ziemi,
5:11

wysoko podnosi zgnębionych, smutni się szczęściem weselą.
5:12

Udaremnia zamysły przebiegłych: dzieło ich rąk - nieskuteczne;
5:13

chytrzy złapani, choć sprytni - daremne knowania podstępnych.
5:14

Za dnia popadają w ciemność, w południe macają jak w nocy.
5:15

Sierotę ratuje od miecza, biedaka - z przemocy mocarza,
5:16

ubogi się karmi nadzieją, bo nieprawość zamyka swe usta.
5:17

Szczęśliwy, kogo Bóg karci, więc nie odrzucaj nagan Wszechmocnego.
5:18

On zrani, On także uleczy, skaleczy - i ręką swą własną uzdrowi.
5:19

Od sześciu nieszczęść uwolni, w siedmiu - zło ciebie nie dotknie;
5:20

w nędzy wykupi od śmierci, na wojnie od miecza wybawi.
5:21

Unikniesz chłosty języka, nie strwoży cię nieszczęście, gdy spadnie;
5:22

będziesz się śmiał z suszy i głodu, nie zadrżysz przed dzikim zwierzęciem,
5:23

gdyż zawrzesz pakt z kamieniami i przyjaźń z polną zwierzyną.
5:24

Ujrzysz twój namiot spokojnym, mieszkanie zastaniesz bez braków.
5:25

Poznasz, że wielu masz potomków, że twych dzieci - jak trawy na łące.
5:26

Dojrzały zejdziesz do grobu, jak snopy zbierane w swym czasie.
5:27

Tośmy zbadali i tak jest; posłuchaj i sam to chciej pojąć!