Biblia TysiącleciaKsięga Hioba 41:13 ...
41:1
Zawiedzie twoja nadzieja, bo już sam jego widok przeraża.
41:2
Kto się ośmieli go zbudzić? Któż mu wystąpi naprzeciw?
41:3
Kto się odważy go dotknąć bezkarnie? - Nikt zgoła pod całym niebem.
41:4
Głosu jego nie zdołam przemilczeć, o sile wiem - niezrównana.
41:5
Czy odchyli kto brzeg pancerza i podejdzie z podwójnym wędzidłem?
41:6
Czy otworzy mu paszczy podwoje? - Strasznie jest spojrzeć mu w zęby.
41:7
Grzbiet ma jak płyty u tarczy, spojone jakby pieczęcią.
41:8
Mocno ze sobą złączone, powietrze nawet nie przejdzie.
41:9
Tak jedna przylega do drugiej, że nie można rozluźnić połączeń.
41:10
Jego kichanie olśniewa blaskiem, oczy - jak powieki zorzy:
41:11
z ust mu płomienie buchają, sypią się iskry ogniste.
41:12
Dym wydobywa się z nozdrzy, jak z kotła pełnego wrzątku.
41:13
Oddechem rozpala węgle, z paszczy tryska mu ogień.
41:14
W szyi się kryje jego potęga, przed nim skacząc biegnie przestrach,
41:15
części ciała spojone, jakby ulane, nieporuszone.
41:16
Serce ma twarde jak skała, jak dolny kamień młyński.
41:17
Gdy wstaje, mocni drżą ze strachu i przerażeni tracą przytomność.
41:18
Bo cięcie mieczem bez skutku, jak dzida, strzała czy oszczep.
41:19
Dla niego żelazo - to plewy, brąz - niby drzewo zbutwiałe.
41:20
Nie płoszy go strzała z łuku, kamień z procy jest źdźbłem dla niego.
41:21
Dla niego źdźbłem maczuga, śmieje się z dzidy lecącej.
41:22
Pod nim są ostre skorupy, ślad jakby wału zostawia na błocie.
41:23
Głębię wód wzburzy jak kocioł, na wrzątek ją zdoła przemienić.
41:24
Za nim smuga się świeci na wodzie, topiel podobna do siwizny.
41:25
Nie ma mu równego na ziemi, uczyniono go nieustraszonym:
41:26
Każde mocne zwierzę się lęka jego, króla wszystkich stworzeń.