Biblia Tysiąclecia
Księga Hioba 39:26
39:1

Czy znasz poród koziorożca? Widziałeś rodzenie gazeli?
39:2

Czy zliczysz miesiące, gdy noszą, i znana ci chwila rodzenia?
39:3

Kładą się i młode swe rodzą, na świat wydają swój płód.
39:4

Ich młode mocne, rosną swobodnie, odchodzą, by do nich nie wrócić.
39:5

Kto zebrę wolno wypuszcza? Kto osła dzikiego rozwiąże?
39:6

Za dom mu dałem pustkowie, legowiskiem zaś jego słona ziemia.
39:7

Śmieje się z miejskiego zgiełku, słów poganiacza nie słyszy,
39:8

w górach szuka pokarmu, goni za wszelką zielenią.
39:9

Czy bawół zechce ci służyć, czy zostanie przy twoim żłobie?
39:10

Przywiążesz go powrozem do pługa, będzie z tobą orał doliny?
39:11

Czy zaufasz, że bardzo silny, i włożysz nań owoc twej pracy?
39:12

Zawierzysz mu, że wróci, że dopilnuje ziarna na klepisku?
39:13

Żwawe są skrzydła strusia, czy tak jak pióra bociana?
39:14

Jaja swe rzuca na ziemię, ogrzewa je w piasku,
39:15

zapomina, że można je zdeptać lub zniszczą je dzikie zwierzęta.
39:16

Swe dzieci traktuje jak obce, próżny to dla niego trud - jest bez stada.
39:17

Mądrości Bóg go pozbawił, rozsądku mu nie udzielił.
39:18

Za to, gdy w góry cwałuje, śmieje się z konia i jeźdźca.
39:19

Czy dałeś koniowi siłę, grzywą przystrajasz mu szyję
39:20

i sprawiasz, że biegnie jak szarańcza, aż silne parskanie przeraża?
39:21

Mocno bije kopytem, radośnie, z mocą się rzuca na oręż,
39:22

nie boi się, drwi sobie z lęku, on nie ucieka przed mieczem.
39:23

Gdy kołczan nad nim zadźwięczy, ostrze oszczepu i dzidy,
39:24

pędzi wśród huku i dudnienia, nie wstrzyma go sygnał trąby,
39:25

na głos trąbki rży: "Haaa", z dala już węszy wojnę, wołanie dowódców i hałas.
39:26

Czy za twoją to radą uniesie się sokół, skrzydła rozwinie ku południowi?
39:27

Czy na twój rozkaz orzeł się wzbije, gdy ma swe gniazdo na górze?
39:28

Mieszka na skale i nocuje, w skalnym załomie się gnieździ,
39:29

stąd sobie szuka żeru, bo jego oczy widzą daleko.
39:30

Pisklęta jego krew chłepcą, on wszędzie tam, gdzie zabici.