Biblia Tysiąclecia
Księga Hioba 27:3
27:1

Hiob jeszcze głos zabrał, i rzekł:
27:2

Na życie Boga, co nie dał mi prawa, na Wszechmocnego, co poi goryczą,
27:3

dopóki mam oddech w sobie, a w nozdrzach mam Boże tchnienie,
27:4

usta moje nie wyrażą się podle, nie wyrwie się słowo podstępne.
27:5

Dalekim od tego, by słuszność wam przyznać, jak długo żyć będę, twierdzę, żem czysty.
27:6

Że strzegę prawości, a nie porzucam: serce nie dręczy mnie nigdy.
27:7

Mój wróg niech stanie się winny, przeciwnik niech będzie występny!
27:8

W czym grzesznik ma ufać, gdy skończy, gdy Bóg zabierze mu duszę?
27:9

Czyż Bóg wysłucha jego wołania, gdy spadnie na niego nieszczęście?
27:10

Czy może się cieszyć Wszechmocnym, choć wzywałby Boga co chwila?
27:11

Pouczam was o Bożej mocy, niczego nie taję o Wszechmocnym.
27:12

Wy już to wszystko widzicie, więc po cóż jałowe spory?
27:13

Taki to los grzesznika - od Boga, dola ciemięzcy - od Wszechmocnego:
27:14

Synowie się mnożą pod miecz, a dzieci głodne z braku chleba;
27:15

potomków grzebie zaraza, a wdowom ich płakać nie wolno.
27:16

Niech sobie on srebro jak proch gromadzi, suknie upycha jak glinę;
27:17

niech zbiera: prawy je wdzieje, a srebro posiądzie niewinny.
27:18

Zbudował dom z pajęczyny, jak szałas stawiany przez stróża.
27:19

Położył się bogacz, lecz zgarnia; otworzył oczy: nic nie ma.
27:20

Pędzi go strach niby powódź, po nocy wichura go ściga.
27:21

Wiatr wschodni porywa i ciągnie, zabiera go z jego siedziby;
27:22

unosi, nie mając litości, bo z ręki ujść mu nie może.
27:23

Klaszcze się za nim w dłonie, gwiżdże ze wszystkich stron,