Biblia Tysiąclecia
Księga Hioba 24:4
24:1

Czemu Wszechmocny nie ustala terminów, a najbliżsi nie znają dni Jego?
24:2

Nieprawi przesuwają granice, trzodę kradną z pasterzem,
24:3

osła zajmują sierotom i wołu wdowie zabierają w zastaw.
24:4

Ubogich usuwa się z drogi, biedni się wszyscy chowają
24:5

niby osły na pustkowiu. Wychodzą, by szukać pracy, żywności szukają do wieczora, pożywienia dla dzieci.
24:6

W polu żniwują po nocy, męczą się w winnicy bogacza,
24:7

nocują nago, bez odzienia, nie mają okrycia na mrozie,
24:8

gdy burza ich w górach zaskoczy, do skały bezdomni się tulą.
24:9

Sieroty odrywa się od piersi i w zastaw zdziera się suknię.
24:10

Nago chodzą, bez odzienia. Głodni dźwigają kłosy.
24:11

Wśród murów się męczą w południe, choć depczą tłocznie - spragnieni.
24:12

Jęcząc, umierają w mieście, ranni wołają: "Ratunku!" - a Bóg nie słyszy wołania.
24:13

Inni nie cierpią światła, nie chcą uznać Jego dróg, na ścieżkach Jego nie trwają.
24:14

Morderca nie wstaje za dnia, by zabić biedaka, nędzarza, lecz chodzi po nocy [jak] złodziej.
24:15

Czeka na mrok cudzołożnik, mówi: "Mnie oko nie dojrzy, mrok jest zasłoną dla twarzy".
24:16

O zmroku do mieszkań się włamią, za dnia dom szczelnie zamknięty, światła oni nie cierpią.
24:17

Mrokiem zda się im dojrzany poranek, przywykli do grozy nocy.
24:18

on lekki na wodnej powierzchni. Przeklęte dziedzictwo na ziemi: nie zwraca się on w stronę winnic.
24:19

Susza, spiekota, śnieg niszczy, a Szeol wymiata grzesznika.
24:20

Wymaże go łono z pamięci, robak go połknie jak słodycz, nikt go już nawet nie wspomni. Nieprawość wycięta jak drzewo.
24:21

Gnębił niepłodną, bezdzietną, niedobrze się z wdową obchodził,
24:22

swą siłą wspomagał mocarzy; stoi, lecz życia niepewien.
24:23

Oparcie mu dano, bezpieczny, pilnie naśladuje ich drogi.
24:24

Pysznił się krótko i odszedł, poniżony, wycięty jak malwa, jak wierzchołek kłosa zabrany.
24:25

Czy nie tak? Któż kłamstwo wykaże? Któż mowę moją zniweczy?