Biblia Tysiąclecia
Księga Hioba 20:7
20:1

Wtedy zabrał głos Sofar z Naamy i rzekł:
20:2

Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój wywołany wewnętrznym wzburzeniem.
20:3

Słuchając łajań złośliwych, duch mądry gotuje odpowiedź.
20:4

Czyż nie wiesz? Od dawien dawna, odkąd jest człowiek na ziemi,
20:5

radość występnych jest krótka, szczęście niewiernego trwa chwilkę,
20:6

choć w pysze chce sięgać po niebo i głową dotykać obłoków.
20:7

Na zawsze zaginie jak mierzwa, obecni powiedzą: "A gdzież on?"
20:8

Jak sen przeminął, nie można go znaleźć - znikł niby nocne marzenie.
20:9

Choć goni go oko, nie sięgnie, to miejsce nie ujrzy go więcej.
20:10

Synowie zwracają mienie ubogim, jego ręce oddają bogactwa.
20:11

Jego kości tak pełne były krzepy: wraz z nim ją kładą do prochu.
20:12

Słodkie zło w jego ustach, chętnie je miał pod językiem,
20:13

trzymał i nie chciał wypuścić, język do niego przykleił.
20:14

Pokarm spleśniał mu w trzewiach, żołądek zawiera truciznę;
20:15

dobra sam połknął i zwrócił: Bóg wyrzucił je z niego.
20:16

Wchłaniał on jad padalców, zabije go język żmijowy.
20:17

Nie spojrzy na wody płynące, choć płyną miodem i śmietaną.
20:18

Zwrócił swój zysk nie połknięty. Nie cieszy go złupione bogactwo.
20:19

Skrzywdził, zasmucił ubogich, domy zagrabiał, nie stawiał;
20:20

nie zaznał spokoju w swym wnętrzu, nie uratował się swoim skarbem.
20:21

Nic nie uszło jego chciwości, stąd jego dobra nietrwałe.
20:22

Poczuje głód mimo obfitości, owładnie nim siła nieszczęścia.
20:23

Gdy będzie czym wnętrze napełnić, Bóg ześle na niego żar swego gniewu, wyleje nań fale swej zapalczywości.
20:24

Uciekł przed bronią żelazną, przebije go łuk brązowy.
20:25

Przeszyje go, wyjdzie mu z grzbietu, błysk ostrza - z wątroby, owładnie nim przerażenie.
20:26

Ciemność jak skarb zachowana, nie wzniecony ogień go strawi, zniszczy, co skryte w namiocie.
20:27

Niebo odsłoni przewiny, ziemia dlań wrogiem się stanie.
20:28

Rozdrapią mu skarby w jego domu, rozpłyną się w dzień Jego gniewu.
20:29

To los odstępcy od Boga, dziedzictwo przez Boga przyznane.