1Potem, po czternastu latach wstąpiłem ponownie do Jerozolimy z Barnabą, biorąc ze sobą także Tytusa. 2A wstąpiłem[1] tam w związku z objawieniem[2] i przedstawiłem im Ewangelię, którą głoszę między poganami, na osobności natomiast tym cieszącym się poważaniem[3] , aby się czasem nie okazało, że biegnę lub biegłem na próżno. 3Ale nawet Tytus, który był ze mną, będący Grekiem, nie został zmuszony by dać się obrzezać[4] , 4Pomimo[5] wprowadzenia potajemnie fałszywych braci, którzy wkradli się by szpiegować[6] naszą wolność, którą mamy w Chrystusie Jezusie, aby nas zniewolić; 5Tym, ani na chwilę[7] nie ustąpiliśmy i nie poddaliśmy się, aby prawda Ewangelii przetrwała ze względu na was. 6A ci, którzy uważają[8] się za kogoś – jakimi niegdyś byli, nie czyni mi to różnicy[9] ; Bóg nie ma względu na osobę[10] – ci, cieszący się poważaniem[8] , nic na mnie dodatkowo nie nałożyli[11] . 7Raczej przeciwnie, widząc, że jest mi powierzona Ewangelia dla nieobrzezanych, jak Piotrowi dla obrzezanych, 8Ten bowiem, który przez Piotra[12] działał skutecznie w apostolstwie dla obrzezanych, działał skutecznie[13] i we mnie wobec pogan, 9I gdy poznali daną mi łaskę, Jakub i Kefas[14] , i Jan, uważani za filary, podali mi i Barnabie prawicę wspólnoty, abyśmy szli do pogan, a oni do obrzezanych; 10Tylko żebyśmy pamiętali o ubogich, toteż gorliwie starałem się to właśnie[15] czynić. 11A gdy przyszedł Piotr do Antiochii, wystąpiłem przeciwko niemu otwarcie[16] , gdyż był winny. 12Albowiem przed przyjściem niektórych[17] od Jakuba, jadał razem z poganami; a gdy przyszli, usuwał się i odłączał, bojąc się tych z obrzezania. 13A razem z nim obłudni byli i pozostali Żydzi, tak że i Barnaba dał się uwieść[18] ich obłudzie. 14Ale gdy zobaczyłem, że nie kroczą prosto zgodnie z prawdą Ewangelii, powiedziałem Piotrowi wobec wszystkich: Jeżeli ty, będąc Żydem, żyjesz po pogańsku, a nie po żydowsku[19] , dlaczego przymuszasz[20] pogan żyć po żydowsku? 15My jesteśmy z natury[21] Żydami, a nie grzesznikami z pogan. 16Wiedząc, że człowiek nie zostaje uznany za sprawiedliwego z uczynków Prawa, ale tylko[22] przez wiarę[23] Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy zostali uznani za sprawiedliwych z wiary w Chrystusa, a nie z uczynków Prawa, dlatego że nikt[24] nie będzie uznany za sprawiedliwego z uczynków Prawa. 17Natomiast jeśli, szukając tego by zostać uznanymi za sprawiedliwych w Chrystusie, sami okazaliśmy się grzesznikami, to czy Chrystus jest sługą grzechu? Z pewnością nie[25] . 18Albowiem jeśli to, co zburzyłem, ponownie buduję, to samego siebie czynię[26] przestępcą. 19Bo ja z powodu Prawa, umarłem dla Prawa[27] , abym żył dla Boga[28] . 20Z Chrystusem jestem przybity do krzyża[29] i żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus; a to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna[30] Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. 21Nie odrzucam[31] łaski Bożej; bo jeśli przez Prawo jest sprawiedliwość[32] , wtedy Chrystus umarł na próżno.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?