Wyszukiwanie
1A gdy wstąpił do łodzi, przeprawił się na drugi brzeg i przyszedł do swojego[1] miasta. 2I oto przynieśli do Niego sparaliżowanego, leżącego na posłaniu. A Jezus, widząc ich wiarę, powiedział do sparaliżowanego: Ufaj[2] , dziecko[3] ! Odpuszczone są ci twoje grzechy. 3A oto niektórzy z uczonych w Piśmie[4] mówili w sobie: On bluźni. 4A Jezus, znając[5] ich myśli, powiedział: Dlaczego rozmyślacie[6] o złych rzeczach w swoich sercach? 5Albowiem co jest łatwiej powiedzieć: Odpuszczone[7] są ci twoje grzechy, czy powiedzieć: Wstań i chodź? 6Ale abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma władzę[8] na ziemi odpuszczać grzechy; wtedy powiedział do sparaliżowanego[9] : Powstań, weź swoje posłanie i idź do swojego domu. 7I gdy powstał, poszedł do swojego domu. 8Gdy tłum to ujrzał, dziwił się i chwalił Boga, który dał taką władzę[10] ludziom. 9A Jezus, odchodząc stamtąd, ujrzał człowieka siedzącego przy stole celnym, zwanego Mateuszem, i mówi do niego: Pójdź[11] za mną; a on wstał i poszedł za Nim. 10I stało się, gdy Jezus spoczywał u stołu w jego domu, że oto wielu celników[12] i grzeszników przyszło, i spoczęło przy stole z Jezusem i z Jego uczniami. 11Widząc to, faryzeusze[13] powiedzieli Jego uczniom: Dlaczego wasz nauczyciel je z celnikami i grzesznikami? 12A gdy Jezus to usłyszał, powiedział im: Nie potrzebują zdrowi[14] lekarza, ale ci, co mają się źle. 13Idźcie więc i nauczcie się, co to znaczy: Miłosierdzia[15] chcę, a nie ofiary. Bo nie przyszedłem wzywać do upamiętania[16] sprawiedliwych, ale grzeszników. 14Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana, mówiąc: Dlaczego my i faryzeusze[17] często[18] pościmy, a Twoi uczniowie nie poszczą? 15I Jezus powiedział im: Czy mogą przyjaciele[19] domu weselnego smucić się, dopóki jest z nimi oblubieniec[20] ? Ale przyjdą dni, gdy będzie zabrany od nich oblubieniec, i wtedy będą pościć. 16A nikt nie nakłada łaty z surowego[21] sukna w starą szatę; albowiem to wypełnienie zrywa brzegi szaty i rozdarcie staje się gorsze. 17I nie leją młodego[22] wina w stare bukłaki; bo inaczej pękają bukłaki i wino wycieka, a bukłaki się niszczą; ale młode[22] wino leją w nowe[23] bukłaki, a wtedy oba są zachowane. 18Gdy to do nich mówił, oto przyszedł przełożony synagogi i oddał Mu pokłon, mówiąc: Córka moja właśnie umarła[24] , ale przyjdź i połóż na nią swoją rękę, a ożyje. 19I wstał Jezus i poszedł za nim wraz ze swoimi uczniami. 20I oto kobieta, która krwawiła od dwunastu lat, podeszła z tyłu i dotknęła się skraju[25] Jego szaty. 21Mówiła bowiem w sobie: Jeśli tylko dotknę Jego szaty, będę uzdrowiona[26] . 22Ale Jezus odwrócił się, ujrzał ją i powiedział: Ufaj[27] , córko! Twoja wiara cię uzdrowiła; i kobieta została uzdrowiona w tej godzinie. 23A gdy Jezus przyszedł do domu przełożonego synagogi, ujrzał flecistów i tłum czyniący zgiełk[28] ; 24Mówi im: Wycofajcie się, bo dziewczynka nie umarła, ale śpi. I szydzili[29] z Niego. 25Ale gdy wyrzucono tłum, wszedł, ujął ją za rękę i dziewczynka wstała. 26I rozeszła się wieść[30] o tym po całej tamtejszej ziemi. 27I gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za Nim dwaj ślepi, wołając[31] i mówiąc: Synu Dawida! Zmiłuj[32] się nad nami! 28A gdy wszedł do domu, przyszli do Niego owi ślepi i Jezus mówi im: Czy wierzycie, że mogę to uczynić? Mówią do Niego: Tak, Panie! 29Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: Zgodnie[33] z waszą wiarą niech się wam stanie. 30I otworzyły się ich oczy; a Jezus nakazał[34] im surowo, mówiąc: Uważajcie, niech nikt o tym nie wie. 31Lecz oni wyszli i rozgłosili o Nim po całej tamtejszej ziemi. 32A gdy oni wychodzili, oto przyprowadzono do Niego człowieka niemego, który był opętany[35] przez demona. 33Po wypędzeniu demona, niemy przemówił; i dziwiły się tłumy, mówiąc: Nigdy nic takiego nie pojawiło się w Izraelu. 34Lecz faryzeusze mówili: Przez władcę[36] demonów wygania demony. 35I obchodził Jezus wszystkie miasta i wioski[37] , nauczając w ich synagogach i głosząc Ewangelię o Królestwie, uzdrawiając[38] każdą chorobę i każdą słabość wśród ludu. 36A widząc tłumy, ulitował[39] się nad nimi, gdyż byli wyczerpani[40] i porzuceni jak owce, niemające pasterza. 37Wtedy powiedział swoim uczniom: Żniwo wprawdzie jest wielkie, ale robotników mało. 38Proście więc Pana żniwa, aby wypchnął[41] robotników na swoje żniwo.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Ale teraz wy, którzy niegdyś byliście dalecy, staliście się w Chrystusie Jezusie bliscy przez krew Chrystusową.
Efez 2:13
Efez 2:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Kiedy używamy słowa "ale", używamy go zazwyczaj w negatywnym sensie. Biblia jednakże często używa słowo "ale" w pozytywny sposób. Zobacz przykłady: (I Mojż 50:20, Mat 6:33, Ps 73:26, Rzym 5:8, Rzym 6:23). (Napisano kilka opracowań na temat: "Wielkich ale w Biblii").
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
I poprowadzę ślepych drogą, której nie znają, ścieżkami im nieznanymi ich powiodę, ciemność przed nimi obrócę w jasność, a miejsca nierówne w równinę. Oto rzeczy, których dokonam i nie zaniedbam ich!
Iz 42:16
Iz 42:16
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?