Wyszukiwanie
1I przeprawili się na drugą stronę morza do krainy Gadareńczyków[1] . 2I gdy wyszedł z łodzi, zaraz wybiegł Mu naprzeciw z grobowców człowiek, mający ducha nieczystego, 3Który mieszkał w grobowcach; i nikt nie mógł związać go nawet łańcuchami, 4Gdyż będąc wielokrotnie zakuty w dyby i związany łańcuchami, zrywał te łańcuchy i kruszył dyby; i nikt nie miał siły go ujarzmić[2] . 5I całymi dniami i nocami był w górach i w grobowcach, krzycząc i raniąc siebie kamieniami. 6A gdy ujrzał z daleka Jezusa, przybiegł i oddał Mu pokłon, 7I krzyknął potężnym głosem, mówiąc: Dlaczego mnie tak traktujesz[3] , Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaprzysięgam Cię na Boga, abyś mnie nie dręczył[4] ! 8Albowiem mówił mu: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka! 9I zapytał go: Jakie jest twoje imię? A on w odpowiedzi, rzekł: Imię moje Legion, gdyż jest nas wielu. 10I bardzo Go prosił, aby ich nie odsyłał[5] z tej krainy. 11A była tam u podnóża góry wielka trzoda wypasanych[6] świń, 12I prosiły Go wszystkie te demony, mówiąc: Poślij[7] nas w te świnie, abyśmy w nie weszli. 13I Jezus zaraz im pozwolił. I wyszły duchy nieczyste, i weszły w świnie; i ruszyła trzoda w dół urwiska w morze, a było ich około dwóch tysięcy; i potonęły w morzu. 14A ci, którzy paśli świnie, uciekli i oznajmili to w mieście i we wsiach[8] ; i ludzie wyszli, aby ujrzeć to, co się stało. 15I przyszli do Jezusa, i ujrzeli opętanego, tego, który miał legion[9] demonów, że siedzi i jest ubrany, i przy zdrowych zmysłach; i zlękli się. 16A ci, którzy to widzieli, opowiedzieli[10] im, co się stało z opętanym przez demony, i o świniach. 17I zaczęli Go prosić, aby odszedł z ich granic. 18A gdy wstąpił do łodzi, prosił Go ten, który był opętany przez demony, aby mógł z Nim być. 19Lecz Jezus nie pozwolił mu, ale powiedział do niego: Idź do swojego domu, do swoich, i oznajmij im, jak wiele Pan[11] dla ciebie uczynił i jak zmiłował się nad tobą. 20I odszedł, i zaczął rozgłaszać w Dziesięciogrodziu[12] , jak wiele uczynił mu Jezus; i dziwili się wszyscy. 21A gdy Jezus przeprawił się ponownie w łodzi na drugą stronę, zebrał się wokół Niego wielki tłum; a On był nad morzem. 22I oto przyszedł jeden z przełożonych synagogi o imieniu Jair, i gdy Go ujrzał, przypadł do Jego stóp, 23I prosił Go bardzo[13] , mówiąc: Córeczka moja umiera; pójdź, włóż na nią ręce, aby została ocalona[14] i ożyła. 24I poszedł z nim; i podążał za Nim wielki tłum, i napierali na Niego. 25A pewna kobieta, która od dwunastu lat miała upływ[15] krwi, 26I wiele wycierpiała[16] od licznych lekarzy, i wydała wszystko co miała, i nic jej nie pomogło, lecz stan jej raczej się pogorszył[17] . 27Ta słysząc o Jezusie, podeszła z tyłu w tłumie i dotknęła Jego szaty[18] , 28Mówiła bowiem: Jeśli tylko dotknę się Jego szaty, zostanę uzdrowiona[19] . 29I zaraz zaschło źródło upływu jej krwi, i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona ze swojej choroby[20] . 30A Jezus zaraz odczuł[21] w sobie, że wyszła z Niego moc, obrócił się do tłumu i powiedział: Kto dotknął moich szat? 31I powiedzieli do Niego Jego uczniowie: Widzisz ten tłum cisnący się na Ciebie i mówisz: Kto mnie dotknął? 32I spojrzał wokoło[22] , aby ujrzeć tę, która to uczyniła. 33Ale kobieta z bojaźnią i z drżeniem, wiedząc, co się z nią stało, przyszła i upadła przed Nim, i powiedziała Mu całą prawdę. 34A On jej powiedział: Córko! Wiara twoja uzdrowiła[23] cię, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swojej choroby[24] . 35Gdy On jeszcze to mówił, przyszli słudzy przełożonego synagogi, mówiąc: Córka twoja umarła, czemu jeszcze trudzisz nauczyciela? 36Ale Jezus, skoro usłyszał to, co oni mówili, powiedział do przełożonego[25] synagogi: Nie bój się, tylko wierz! 37I nie pozwolił[26] nikomu iść ze sobą, tylko Piotrowi, Jakubowi i Janowi, bratu Jakuba. 38I przyszedł do domu przełożonego synagogi, i ujrzał tam zamęt, i wielu płaczących i głośno zawodzących[27] . 39A gdy wszedł, powiedział im: Czemu czynicie zgiełk[28] i płaczecie? Dziecko nie umarło, ale śpi. 40I wyśmiewali się z Niego. A On usunął[29] wszystkich, wziął z sobą ojca i matkę dziecka i tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie było leżące dziecko. 41I ujął rękę dziewczynki, mówiąc do niej: Talita kumi! Co się tłumaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań! 42I zaraz dziewczynka powstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I zdumieli się[30] w wielkim zachwycie[31] . 43I przykazał im z naciskiem[32] , aby się o tym nikt nie dowiedział; powiedział też[33] , aby dano jej jeść.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
W którym i obrzezani jesteście obrzezką nie ręką uczynioną, to jest, zewlekłszy ciało wszystkich grzechów ciała przez obrzezkę Chrystusową.
BG Kol 2:11
BG Kol 2:11
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Absalom posłał po Joaba ale ten nie chciał przyjść. Posłał po niego drugi raz ale ten także nie przyszedł. Podpalił więc jego pole pszenicy i wtedy przyszedł (II Sam 14:29-31).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego.
Dz 10:43
Dz 10:43
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?