Wyszukiwanie
1I ponownie zaczął nauczać[1] nad morzem; a zgromadził się wokół Niego tak wielki tłum, że wstąpił do łodzi i siedział[2] w niej na morzu, a cały lud był na lądzie nad morzem. 2I nauczał ich wielu rzeczy w podobieństwach, i w swej nauce mówił do nich: 3Słuchajcie[3] uważnie! Oto wyszedł siewca, aby siać. 4I stało się, gdy siał, że jedno ziarno padło przy drodze; i przyleciały ptaki z nieba, i je zjadły. 5Inne natomiast padło na miejsce skaliste[4] , gdzie nie miało wiele ziemi; i szybko wzeszło, bo nie miało głębokiej ziemi; 6A gdy słońce wzeszło, spaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło. 7A inne padło między ciernie[5] ; i wzrosły ciernie i je zadusiły, i nie wydało owocu. 8Inne natomiast padło na dobrą ziemię; i wydawało owoc pnąc się w górę i rosnąc; i przyniosło trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny plon. 9I mówił im: Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha. 10A gdy został sam, pytali Go o to podobieństwo[6] ci, co przy Nim byli wraz z dwunastoma. 11A On odpowiedział im: Wam jest dane poznać[7] tajemnicę Królestwa Bożego; a tamtym, którzy są na zewnątrz, wszystko przekazuje[8] się w podobieństwach; 12Aby patrząc widzieli i nie zobaczyli, i słuchając słyszeli i nie zrozumieli, by się czasem nie nawrócili[9] , i nie były im odpuszczone grzechy. 13I powiedział do nich: Nie rozumiecie[10] tego podobieństwa? Jak więc zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa? 14Siewca rozsiewa słowo. 15A tymi przy drodze, gdzie siane jest słowo, są ci, którzy usłyszeli; i zaraz przychodzi szatan, i zabiera[11] słowo, które jest zasiane w ich serca. 16I podobnie są ci posiani na skalistych miejscach, gdy usłyszą słowo, zaraz je z radością przyjmują; 17A jednak nie mają w sobie korzenia i trwają tylko chwilę[12] ; potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, szybko się gorszą. 18A posiani w ciernie to ci, którzy słyszą słowo[13] ; 19Ale troski tego wieku i zwodniczy urok bogactw, i usilne pragnienia[14] pozostałych[15] rzeczy wkraczają i zaduszają słowo; i staje się bezowocne. 20A na dobrą ziemię posiani są ci, którzy słuchają słowa[16] i przyjmują je, i przynoszą plon[17] trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny. 21I mówił im: Czy wnosi się lampę, aby ją postawić pod korcem[18] albo pod łóżkiem? A nie po to, by ją postawiono na świeczniku? 22Bo nie ma nic ukrytego, co nie stałoby się widoczne[19] , i nic nie stało się tak skryte, aby nie wyszło na jaw. 23Jeśli ktoś ma uszy, by słuchać, niech słucha! 24I powiedział do nich: Zwracajcie uwagę[20] na to, czego słuchacie; jaką miarą mierzycie, taką wam będzie odmierzone, i zostanie wam dodane; wam, którzy słuchacie. 25Temu bowiem, który ma, będzie[21] mu dane; a temu, który nie ma, i to, co ma, zostanie od niego zabrane. 26I mówił: Takie jest Królestwo Boże: jest jak ziarno, które człowiek rzuciłby w ziemię, 27I czy spałby, czy wstawał we dnie i w nocy, nasienie będzie kiełkowało i rosło, a on sam nie wie jak. 28Bo ziemia sama z siebie plon wydaje, najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne ziarno[22] w kłosie. 29A gdy wyda plon, zaraz zapuszcza[23] się sierp, gdyż nadeszło żniwo. 30I mówił: Do czego przyrównamy Królestwo Boga lub jakim podobieństwem je przybliżymy[24] ? 31Jest jak ziarno gorczycy, które, gdy jest zasiewane w ziemię, jest mniejsze od wszystkich nasion na ziemi; 32I gdy zostaje zasiane, wzrasta i staje się większe nad wszystkie jarzyny, i wypuszcza wielkie gałęzie, tak że w jego cieniu ptaki z nieba mogą się zagnieździć[25] . 33I w wielu takich podobieństwach mówił[26] do nich słowo, stosownie do tego, jak mogli słuchać. 34A bez podobieństwa nie mówił do nich; natomiast na osobności wszystko wyjaśniał[27] swoim uczniom. 35I tego dnia, gdy już nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. 36I opuścili tłum, i wzięli Go ze sobą, tak jak był, w łodzi; ale i inne łódki były przy Nim. 37I nastała wielka burza, a wiatr wlewał[28] fale do łodzi, tak że ona już się napełniła. 38A On był na rufie łodzi i spał na zagłówku; i obudzili Go, i mówili do Niego: Nauczycielu! Nie obchodzi[29] Cię to, że giniemy? 39A On podniósł się, skarcił[30] wiatr i powiedział morzu: Umilknij i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza. 40I powiedział im: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi? Jeszcze[31] nie macie wiary? 41I ogarnął ich wielki lęk, i mówili do siebie nawzajem: Kim więc jest Ten, że wiatr i morze są Mu posłuszne?
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wzoruj się na zdrowej nauce, którą usłyszałeś ode mnie, żyjąc w wierze i miłości, która jest w Chrystusie Jezusie.
II Tym 1:13
II Tym 1:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Słowo amen oznacza "Niech tak będzie".
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy. Dlatego świat nas nie zna, że jego nie poznał.
I Jan 3:1
I Jan 3:1
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?