Wyszukiwanie
1I po kilku dniach ponownie przyszedł do Kafarnaum; i usłyszano, że jest w domu. 2I zaraz zeszło się tak wielu, że nie mogli się zmieścić nawet przed drzwiami. I zaczął im głosić[1] Słowo. 3I przyszli do Niego, niosąc sparaliżowanego, a niosło go czterech ludzi. 4A gdy nie mogli zbliżyć się do Niego z powodu tłumu, zdjęli dach nad miejscem gdzie był Jezus, i gdy go wyłamali, spuścili na dół posłanie, na którym leżał sparaliżowany. 5A Jezus, widząc ich wiarę, powiedział sparaliżowanemu: Dziecko[2] , odpuszczone są ci twoje grzechy. 6A byli tam niektórzy z uczonych w Piśmie; ci siedzieli i rozważali w swoich sercach: 7Dlaczego On mówi takie bluźnierstwa[3] ? Kto może odpuszczać grzechy jeśli nie Bóg sam jeden? 8A Jezus zaraz poznał w swoim duchu, że tak w głębi siebie rozważają, i powiedział im: Dlaczego takie myśli rozważacie[4] w swoich sercach? 9Co jest łatwiejsze, powiedzieć sparaliżowanemu: Odpuszczone[5] są ci grzechy, czy powiedzieć: Wstań, weź swoje posłanie i chodź? 10Ale abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma prawo[6] na ziemi odpuszczać grzechy, powiedział sparaliżowanemu: 11Tobie mówię: Wstań, weź swoje posłanie i idź do swojego domu. 12I on zaraz wstał, i wziął swoje posłanie, wyszedł wobec wszystkich, tak że zdumiewali się wszyscy i chwalili[7] Boga, mówiąc: Nigdy czegoś takiego nie widzieliśmy. 13I wyszedł ponownie nad morze, i cały tłum przychodził do Niego; i nauczał ich. 14A przechodząc obok, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego przy stole celnym, i powiedział mu: Pójdź[8] za mną! A on wstał i poszedł[8] za Nim. 15I stało się, gdy spoczywał przy stole w jego domu, że wielu celników i grzeszników razem spoczywało z Jezusem i z Jego uczniami; bo było ich wielu i podążali za Nim. 16A uczeni w Piśmie i faryzeusze widząc, że jadł z celnikami[9] i grzesznikami, mówili do Jego uczniów: Dlaczego je i pije z celnikami i grzesznikami? 17Jezus słysząc to, powiedział im: Nie potrzebują zdrowi[10] lekarza, ale ci, co mają się źle; nie przyszedłem wezwać[11] sprawiedliwych, ale grzesznych do upamiętania[12] . 18A uczniowie Jana i faryzeusze właśnie pościli; przyszli więc i mówili do Niego: Czemu uczniowie Jana i faryzeusze poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą? 19I Jezus powiedział im: Czy mogą przyjaciele[13] domu weselnego pościć, dopóki jest z nimi oblubieniec[14] ? Przez ten czas, dopóki mają między sobą oblubieńca, nie mogą pościć. 20A przyjdą dni, gdy zostanie im odebrany[15] oblubieniec; i wtedy będą pościć w owe dni. 21A nikt nie wszywa łaty z surowego[16] sukna w starą szatę; a jeśli tak zrobi, to nowe wypełnienie odrywa to, co stare i rozdarcie staje się gorsze. 22I nikt nie leje młodego[17] wina do starych bukłaków; a jeśli tak zrobi, to młode wino rozsadza bukłaki, i wino wycieka, a bukłaki psują się; ale młode wino wlewa się w nowe[18] bukłaki 23I stało się, że Jezus w sabat szedł przez zboża[19] ; i zaczęli Jego uczniowie po drodze rwać kłosy. 24A faryzeusze mówili do Niego: Spójrz! Dlaczego oni czynią w sabat[20] to, czego nie wolno czynić? 25A On powiedział im: Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy znalazł[21] się w potrzebie; i był głodny on i ci, którzy byli z nim? 26Jak wszedł do domu Bożego za arcykapłana Abiatara i jadł chleby ofiarne[22] , których nie wolno jeść nikomu, oprócz kapłanów, dał natomiast je tym, którzy byli z nim. 27I powiedział im: Sabat ustanowiony[23] jest dla[24] człowieka, a nie człowiek dla sabatu. 28Tak więc Syn Człowieczy jest Panem i sabatu.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w tym, który jest prawdziwy, w Synu jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.
I Jan 5:20
I Jan 5:20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Mojżesz uważany jest za autora Psalmu 90.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Z powodu jego niegodziwej chciwości gniewałem się i smagałem go, ukryłem się za moim gniewem, lecz on, odstępca, poszedł drogą swojego serca. Chociaż widziałem jego drogi, jednak uleczę go, poprowadzę go i znowu udzielę obfitej pociechy jemu i jego żałobnikom,
Iz 57:17-18
Iz 57:17-18
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?