Wyszukiwanie
1A gdy Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów, dał im moc i władzę[1] nad wszystkimi demonami, i moc, aby uzdrawiali choroby. 2I wysłał ich, aby głosili Królestwo Boże i uzdrawiali[2] chorych. 3I powiedział do nich: Niczego nie zabierajcie w drogę, ani lasek, ani torby, ani chleba, ani srebra[3] , ani też nie bierzcie[4] po dwie tuniki. 4A do któregokolwiek domu wejdziecie, tam pozostańcie, i stamtąd wychodźcie. 5A jeśli ktoś nie przyjąłby was, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch ze swoich stóp na świadectwo[5] dla nich. 6Wyszli więc, i chodzili po wszystkich wioskach, głosząc dobrą nowinę i wszędzie uzdrawiając[6] . 7I usłyszał tetrarcha Herod o wszystkim, co działo się za[7] Jego sprawą, i był zaniepokojony, dlatego że niektórzy mówili, że Jan został wzbudzony z martwych; 8Niektórzy natomiast, że ukazał się Eliasz; a inni, że powstał z martwych jeden z dawnych proroków. 9I powiedział Herod: Janowi ja ściąłem głowę, ale kim jest Ten, o którym słyszę takie rzeczy? I szukał sposobności, aby Go zobaczyć. 10A gdy wrócili apostołowie, opowiedzieli Mu, co uczynili. A On wziął ich ze sobą i usunął się na osobność, na miejsce pustynne przy mieście, które nazwano Betsaida. 11Tłumy jednak dowiedziały się o tym i podążały za Nim; i gdy je przyjął, mówił im o Królestwie Bożym; i uzdrawiał tych, którzy potrzebowali uzdrowienia. 12A gdy dzień chylił się ku wieczorowi, przystąpiło więc dwunastu, mówiąc do Niego: Rozpuść tłum, aby odszedł do okolicznych miasteczek i wsi, tam się zatrzymali i znaleźli żywność; bo tu jesteśmy na miejscu pustynnym[8] . 13A On powiedział do nich: Dajcie[9] wy im jeść. A oni powiedzieli: Nie mamy więcej niż pięć chlebów i dwie ryby, chyba że pójdziemy i kupimy żywności dla całego tego ludu. 14Było tam bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. I powiedział do swoich uczniów: Rozłóżcie ich grupami po pięćdziesięciu. 15I uczynili tak, i posadzili wszystkich. 16A On wziął owe pięć chlebów i dwie ryby, podniósł wzrok ku niebu, błogosławił[10] je, i połamał, i dawał uczniom, aby podawali tej rzeszy. 17I zjedli, i wszyscy byli nasyceni; i zebrano pozostałych kawałków dwanaście koszy. 18I stało się, gdy modlił się samotnie, a byli razem z Nim uczniowie, że zapytał ich, mówiąc: Co mówią o mnie tłumy? Kim ja jestem według nich? 19A oni w odpowiedzi, rzekli: Janem Chrzcicielem, a inni Eliaszem, jeszcze inni mówią, że powstał[11] z martwych jeden z dawnych proroków. 20I powiedział im: Wy natomiast mówicie, że kim ja jestem? A w odpowiedzi Piotr, rzekł: Mesjaszem[12] Boga. 21Ale On surowo napomniał ich i rozkazał, aby nikomu o tym nie mówili, 22Mówiąc, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć i być odrzucony[13] przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, i zostać zabity, a trzeciego dnia zostać wzbudzonym[14] z martwych. 23I mówił też do wszystkich: Jeśli ktoś chce iść za mną, niech wyprze się samego siebie i niech weźmie swój krzyż codziennie[15] , i niech idzie za mną. 24Albowiem kto chce zachować swoje życie[16] , straci je; a kto straci swoje życie dla[17] mnie, ten je ocali[18] . 25Bo co za korzyść odniesie człowiek, gdy cały świat pozyska, a samego siebie zgubi[19] lub poniesie szkodę. 26Albowiem kto wstydzi się mnie i moich słów, tego i Syn Człowieczy będzie się wstydzić, kiedy przyjdzie w chwale swojej, Ojca i świętych aniołów. 27Ale prawdziwie mówię wam: Niektórzy z tych, którzy tutaj stoją, nie skosztują śmierci, aż[20] ujrzą Królestwo Boże. 28I stało się w jakieś osiem dni po tych słowach, że wziął ze sobą Piotra i Jana, i Jakuba i wszedł na górę, aby się modlić. 29I gdy modlił się, zmienił[21] się wygląd Jego oblicza, a Jego szaty stały się białe i promieniejące. 30I oto dwaj mężowie rozmawiali z Nim, a byli to Mojżesz i Eliasz; 31Którzy ukazali się w chwale i mówili o Jego odejściu, którego zamierzał dokonać[22] w Jerozolimie. 32A Piotra i tych, którzy byli z Nim, zmógł[23] sen; a gdy ocknęli się, ujrzeli Jego chwałę[24] , i dwóch mężów, którzy razem z Nim stali. 33I stało się, w chwili gdy oni się z Nim rozstawali, że Piotr powiedział do Jezusa: Mistrzu[25] ! Dobrze nam tu być; uczyńmy trzy namioty: Tobie jeden i Mojżeszowi jeden, i Eliaszowi jeden; nie wiedział[26] bowiem co mówi. 34A gdy on to mówił, pojawił się obłok i zacienił ich; i bali się, gdy tamci wchodzili w obłok. 35I rozległ[27] się głos z obłoku, mówiący: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie. 36A gdy przebrzmiał[28] ten głos, Jezus znalazł się sam. A oni zamilkli, i o tym, co widzieli[29] nikomu w tych dniach nic nie oznajmili. 37I stało się, że w następnym dniu, gdy zeszli z góry, wyszedł Mu na spotkanie liczny tłum. 38I oto pewien mężczyzna z tłumu zawołał, mówiąc: Nauczycielu! Proszę Cię, spójrz[30] na mojego syna, bo jest moim jedynakiem. 39I oto duch[31] chwyta go, i nagle krzyczy, i szarpie nim tak, że aż się pieni, i z trudem odstępuje[32] od niego, tłukąc nim. 40I prosiłem Twoich uczniów, aby go wyrzucili[33] , a nie mogli. 41Wtedy Jezus w odpowiedzi, rzekł: O pokolenie[34] bez wiary i przewrotne! Jak długo będę z wami, i będę was znosił[35] ? Przyprowadź tu swojego syna. 42A wtedy, gdy on podchodził, szarpnął nim zły duch i potrząsnął nim; ale Jezus zgromił[36] ducha nieczystego i uzdrowił chłopca, i oddał go jego ojcu. 43A wszyscy zdumiewali się nad wielkością Boga. A gdy wszyscy byli pełni podziwu nad tym wszystkim, co Jezus uczynił, powiedział do swoich uczniów: 44Nastawcie swoje uszy na te słowa; bowiem Syn Człowieczy ma być wydany w ręce ludzi. 45Lecz oni nie rozumieli tej wypowiedzi[37] , i była zakryta przed nimi, tak, aby jej nie pojęli, a bali się Go spytać o tę wypowiedź[37] . 46A przyszło[38] im na myśl[39] , kto z nich mógłby być większy. 47A Jezus, poznając myśli ich serca, wziął dziecko i postawił je przy sobie, 48I powiedział im: Kto przyjąłby[40] to dziecko w moim imieniu, mnie przyjmuje; jeśli ktoś mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który mnie posłał; albowiem kto jest najmniejszy między wami wszystkimi, ten będzie wielki. 49A Jan w odpowiedzi, rzekł: Mistrzu! Widzieliśmy kogoś, kto w Twoim imieniu wygania demony i zabroniliśmy mu, dlatego że nie chodzi[41] z nami. 50I powiedział do niego Jezus: Nie zabraniajcie mu; bo kto nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. 51A gdy się wypełniły Jego dni, że miał być wzięty w górę, stało się, że On zwrócił[42] swoje oblicze, aby iść do Jerozolimy. 52I wysłał posłańców przed sobą[43] , którzy idąc weszli do miasteczka Samarytan, aby przygotować dla Niego miejsce. 53Lecz oni Go nie przyjęli, dlatego że zmierzał[44] ku Jerozolimie. 54A widząc to uczniowie Jego, Jakub i Jan, powiedzieli: Panie! Chcesz, a powiemy, żeby z nieba zstąpił ogień i ich zniszczył, tak jak to uczynił Eliasz? 55Ale Jezus obrócił się i surowo napomniał[45] ich, mówiąc: Wy nie wiecie, jakiego jesteście ducha. 56Albowiem Syn Człowieczy nie przyszedł zatracić[46] dusze ludzkie, ale je zbawić. I poszli do innego miasteczka. 57I stało się, gdy oni szli, że w drodze ktoś powiedział do Niego: Pójdę[47] za Tobą, dokądkolwiek pójdziesz, Panie! 58A Jezus powiedział do niego: Lisy mają jamy, a ptaki z nieba gniazda; lecz Syn Człowieczy nie ma, gdzie by skłonił głowę. 59I powiedział do innego: Pójdź za mną! Ale on powiedział: Panie! Pozwól mi najpierw odejść[48] i pogrzebać mojego ojca. 60Ale Jezus powiedział mu: Pozwól umarłym pogrzebać swoich umarłych, a ty idź[49] i rozgłaszaj[50] Królestwo Boże. 61Powiedział też i inny: Pójdę za Tobą, Panie! Ale najpierw pozwól mi pożegnać[51] się z tymi, którzy są w moim domu. 62A Jezus powiedział do niego: Nikt, kto przykłada[52] swoją rękę do pługa i spogląda[53] do tyłu, nie jest zdatny do Królestwa Bożego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał.
I Mojż 50:21
I Mojż 50:21
W Chrystusie
Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie ...
Kol 2:6
Kol 2:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Biblia nakazuje aż w 37 miejscach aby śpiewać.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Jan 3:15-16
Jan 3:15-16
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?