Wyszukiwanie
1A zbliżało się święto Przaśników, zwane Paschą[1] . 2A bojąc się ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu jak by Go zabić; 3A w Judasza, zwanego Iskariotą, jednego z grona[2] dwunastu, wstąpił szatan[3] . 4Odszedł więc i umówił się z arcykapłanami, i z przełożonymi straży, jak by Go im wydać. 5I uradowali się, i ułożyli[4] się z nim, że mu dadzą srebro[5] . 6A on zgodził się i szukał dogodnej chwili[6] , aby im Go wydać z dala od tłumu. 7A przyszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. 8I wysłał Piotra i Jana, mówiąc: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, abyśmy spożyli. 9A oni powiedzieli Mu: Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali? 10A On powiedział do nich: Oto gdy wejdziecie do miasta, wyjdzie wam na spotkanie człowiek[7] niosący dzban wody; idźcie za nim do domu, do którego wejdzie, 11I powiedzcie gospodarzowi tego domu: Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest pokój gościnny[8] , gdzie mógłbym spożyć Paschę ze swoimi uczniami? 12A on wam wskaże duży, przygotowany[9] pokój na piętrze; tam ją przygotujcie. 13Odeszli więc i znaleźli, jak im powiedział, i przygotowali Paschę. 14I gdy nadeszła właściwa godzina, spoczął[10] u stołu, a z Nim dwunastu apostołów. 15I powiedział do nich: Gorąco[11] pragnąłem spożyć z wami tę Paschę, przed moją męką[12] . 16Albowiem mówię wam, że już więcej z pewnością nie będę z niej spożywał, aż nastąpi wypełnienie w Królestwie Boga. 17I wziął kielich, podziękował i powiedział: Weźcie go i rozdzielcie między siebie. 18Albowiem mówię wam: Nie będę odtąd pił z plonu[13] winorośli, aż do przyjścia Królestwa Boga. 19I wziął chleb, podziękował[14] , łamał i dawał im, mówiąc: To jest moje ciało, które za was jest wydawane; to czyńcie na moją pamiątkę. 20Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to Nowe Przymierze we krwi mojej, która za was jest wylewana. 21Ale oto ręka tego, który mnie wydaje, jest ze mną przy stole. 22A wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, zgodnie z tym jak jest postanowione[15] , jednakże biada[16] temu człowiekowi, przez którego jest wydawany! 23A oni zaczęli dochodzić[17] między sobą, kto z nich miałby to uczynić. 24I wszczął się też spór[18] między nimi o to, kto z nich wydaje się być większy. 25A On powiedział im: Królowie narodów panują[19] nad nimi, a którzy nad nimi sprawują władzę, są nazywani dobroczyńcami[20] . 26Wy natomiast nie tak czyńcie; lecz kto większy jest wśród was, niech stanie się jak młodszy[21] , a ten który przewodzi[22] , jak sługa. 27Kto bowiem jest większy? Spoczywający przy stole czy służący? Ale ja jestem pośrodku was jak ten, co usługuje[23] . 28Wy natomiast jesteście tymi, którzy wytrwali ze mną w moich próbach[24] . 29I ja przekazuję[25] wam Królestwo, jak mnie przekazał je Ojciec mój 30Byście jedli i pili przy moim stole w moim Królestwie, i usiedli na tronach, sądząc[26] dwanaście pokoleń Izraela. 31I powiedział Pan: Szymonie, Szymonie! Oto szatan wyprosił[27] sobie, aby was przesiać jak pszenicę; 32Ale ja prosiłem za tobą, aby nie ustała twoja wiara; a ty, gdy kiedyś się nawrócisz[28] , utwierdź swoich braci. 33On natomiast powiedział do Niego: Panie! Gotów[29] jestem iść z Tobą i do więzienia, i na śmierć. 34On jednak powiedział: Mówię ci, Piotrze! Z pewnością nie zapieje dzisiaj kogut, zanim trzykrotnie wyprzesz[30] się, mówiąc, że mnie nie znasz. 35I powiedział im: Gdy posyłałem was bez sakiewki, bez torby i bez sandałów, czy czegoś wam brakowało? A oni powiedzieli: Niczego. 36Powiedział więc im: Ale teraz, kto ma sakiewkę, niech ją weźmie, podobnie i torbę; a kto nie ma miecza, niech sprzeda swoją suknię i kupi miecz. 37Albowiem mówię wam, że jeszcze to, co jest napisane, musi się już wypełnić[31] na mnie: Do przestępców[32] został zaliczony; bo dobiega końca to, co o mnie napisano. 38A oni powiedzieli: Panie! Oto tutaj dwa miecze. A On powiedział im: Wystarczy[33] . 39I gdy wyszedł, udał się według zwyczaju[34] na Górę Oliwną, a Jego uczniowie podążali[35] za Nim. 40A gdy stanął na tym miejscu, powiedział im: Módlcie się, abyście nie weszli w próbę[36] . 41A sam oddalił się od nich, jakby na rzut kamieniem, upadł na kolana i modlił się, 42Mówiąc: Ojcze! Jeśli chcesz, oddal ten kielich ode mnie; jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie. 43Wówczas ukazał Mu się anioł z nieba, wzmacniając[37] Go. 44A gdy stanął do śmiertelnego boju[38] , jeszcze gorliwiej się modlił, a Jego pot stał się jak krople krwi spadające na ziemię. 45I gdy wstał od modlitwy, przyszedł do swoich[39] uczniów i znalazł ich śpiących ze smutku[40] . 46I powiedział im: Dlaczego śpicie? Wstańcie i módlcie się, abyście nie weszli w próbę. 47A gdy On jeszcze to mówił, oto tłum i ten, zwany Judaszem, jeden z dwunastu, szedł przed nimi[41] , i zbliżył się do Jezusa, aby Go pocałować[42] . 48A Jezus powiedział mu: Judaszu! Pocałunkiem[43] wydajesz Syna Człowieczego? 49A widząc ci, którzy byli przy Nim, na co się zanosi[44] , powiedzieli do Niego: Panie! Czy mamy uderzyć mieczem? 50I uderzył jeden z nich sługę arcykapłana, i odciął mu prawe ucho. 51Ale Jezus w odpowiedzi, rzekł[45] : Dopuścicie[46] aż do tego? I dotknął jego ucha, i go uzdrowił. 52Powiedział więc Jezus do arcykapłanów i do przełożonych straży świątyni, i do starszych, którzy przybyli do Niego: Jak na bandytę[47] wyszliście z mieczami i z kijami. 53Gdy byłem[48] codziennie z wami w świątyni, nie podnieśliście na mnie rąk; ale to jest wasza godzina i władza[49] ciemności. 54Wtedy Go pojmali, poprowadzili i wprowadzili do domu arcykapłana; a Piotr z daleka podążał[50] za Nim. 55A gdy oni na środku dziedzińca rozniecili ogień, usiedli razem i Piotr usiadł pośród nich. 56A gdy ujrzała go jakaś służąca[51] , siedzącego przy ognisku, uważnie patrząc[52] na niego, powiedziała: I ten był z Nim. 57On jednak wyparł[53] się Go, mówiąc: Kobieto! Nie znam Go. 58A po krótkiej chwili ujrzał go ktoś inny i powiedział: I ty jesteś z nich; a Piotr powiedział: Człowieku! Nie jestem. 59I gdy upłynęło około godziny, ktoś inny stanowczo twierdził, mówiąc: Naprawdę i ten był z Nim; bo także jest Galilejczykiem. 60Piotr natomiast powiedział: Człowieku! Nie wiem o czym mówisz; i zaraz, gdy on jeszcze mówił, zapiał kogut. 61A Pan obrócił się i spojrzał uważnie[54] na Piotra. I przypomniał sobie Piotr słowo Pana, jak mu powiedział: Zanim kogut zapieje, trzykrotnie mnie się wyrzekniesz[55] . 62A Piotr wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał[56] . 63A mężczyźni, którzy trzymali Jezusa, szydzili z Niego i bili Go; 64I zasłonili Mu oczy, i bijąc Go w twarz, pytali się, mówiąc: Prorokuj, kim jest ten, który Ciebie uderzył. 65I wiele innych bluźnierstw[57] mówili do Niego. 66A gdy nastał dzień, zebrali się starsi ludu i arcykapłani, a także uczeni w Piśmie, i przyprowadzili Go przed Sanhedryn, mówiąc: Czy Ty jesteś Mesjaszem[58] ? Powiedz nam. 67I powiedział im: Jeśli wam powiem, nie uwierzycie; 68A jeśli zapytam, nie odpowiecie mi i nie wypuścicie mnie. 69Od teraz Syn Człowieczy będzie siedział po prawicy mocy Boga. 70I powiedzieli wszyscy: Ty więc jesteś Synem Boga? A On powiedział do nich: Wy mówicie, że ja jestem Nim. 71A oni powiedzieli: Czy jeszcze potrzebne jest nam świadectwo? Sami je przecież usłyszeliśmy z Jego ust.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Rzekł: Jam jest Bóg, Bóg ojca twego! Nie bój się iść do Egiptu, bo tam uczynię cię wielkim narodem.
I Mojż 46:3
I Mojż 46:3
W Chrystusie
Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:6-7
Fil 4:6-7
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Można znaleźć 7 studni w Biblii którym nadano imiona: Beerlahairoi - "Studnia Żyjącego" (I Mojż 16:14, I Mojż 25:11), Beer-Szeba (I Mojż 21:30-33, I Mojż 26:32-33), Esek - "Sprzeczka" (I Mojż 26:20), Sytna - "Zwada" (I Mojż 26:21), Rechowot (I Mojż 26:22), Beer (IV Mojż 21:16-18) i Studnia Jakuba (Jan 4:6). (Słowo "Beer" jest Hebrajskim słowem znaczącym "studnia").
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Jak niezgłębione są dla mnie myśli twe, Boże, Jak wielka jest ich liczba! Gdybym je chciał zliczyć, Byłoby ich więcej niż piasku; Gdybym skończył, Jeszcze byłbym z tobą.
Ps 139:17-18
Ps 139:17-18
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?