Wyszukiwanie
1I stało się, że Jezus modlił się w pewnym miejscu, i gdy skończył, jeden z Jego uczniów powiedział: Panie! Naucz nas modlić się, jak i Jan nauczył swoich uczniów. 2Powiedział więc im: Kiedy modlicie się, mówcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebiosach! Niech Twoje imię zostanie uświęcone[1] ; niech przyjdzie Twoje Królestwo; niech się stanie Twoja wola, jak w niebie, tak i na ziemi. 3Chleba naszego codziennego daj nam na każdy dzień. 4I odpuść nam nasze grzechy; albowiem i my sami odpuszczamy każdemu, kto wobec nas jest winny. I nie wprowadź nas w pokusę[2] , ale nas uratuj[3] od złego. 5I powiedział do nich: Kto z was mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie do niego: Przyjacielu! Pożycz mi trzy chleby; 6Ponieważ przyjaciel mój przybył do mnie z drogi, a nie mam, co przed nim położyć. 7A on będąc w środku, w odpowiedzi, rzekłby: Nie zadawaj mi trudu[4] ; już drzwi zamknięte, a dzieciątka moje są ze mną w łóżku; nie mogę wstać i dać ci. 8Mówię wam: Nawet gdyby nie wstał i nie dał, mimo że jest jego przyjacielem, to wstanie i na pewno[5] da z powodu jego natręctwa, tyle ile potrzebuje. 9I ja wam mówię: Proście, a będzie[6] wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a będzie[6] wam otworzone. 10Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; a kto szuka, znajduje; a temu, co puka, zostanie otworzone. 11A jeśli jakiegoś ojca pośród was, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? A jeśli o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? 12A jeśli prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? 13Jeśli więc wy, będąc złymi[7] , umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą? 14I wypędzał demona z człowieka, a ten był niemy; stało się, gdy wyszedł ów demon, że niemy przemówił; a tłumy zdziwiły się. 15Lecz niektórzy z nich mówili: Przez Belzebuba[8] , władcę demonów, wyrzuca demony. 16A inni, wystawiając Go na próbę[9] , żądali od Niego znaku z nieba. 17Ale On, znając ich myśli[10] , powiedział im: Każde królestwo, które zostało podzielone[11] samo w sobie, pustoszeje, a dom na dom się wali. 18A jeśli i szatan podzielony jest sam w sobie, jak ostoi się jego królestwo? Bo mówicie, że ja przez Belzebuba wyganiam demony. 19A jeśli ja przez Belzebuba wyrzucam demony, to synowie wasi przez kogo wyrzucają? Dlatego oni będą waszymi sędziami. 20A jeśli ja palcem Boga wyganiam demony, wtedy przyszło do was Królestwo Boga. 21Gdy uzbrojony siłacz strzeże swego dziedzińca, jego mienie spoczywa w pokoju; 22Ale kiedy mocniejszy od niego przychodzi i zwycięża go, zabiera całą jego zbroję, w której pokładał ufność, a łupy jego rozdaje. 23Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza[12] . 24Gdy duch nieczysty wychodzi z człowieka, przechodzi przez miejsca suche[13] , szukając odpoczynku, i gdy go nie znajdzie, mówi: Wrócę do mojego domu, skąd wyszedłem. 25I gdy przychodzi, znajduje go wymieciony i przyozdobiony. 26Wtedy idzie i bierze z sobą siedem innych duchów bardziej niegodziwych od siebie, i gdy wchodzą, mieszkają tam; i końcowy stan tego człowieka staje się gorszy niż pierwszy. 27I stało się, gdy On to mówił, że pewna kobieta z tłumu podniosła swój głos i powiedziała: Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś! 28A On powiedział: Błogosławieni[14] są raczej ci, którzy słuchają Słowa Bożego i go strzegą[15] . 29A gdy zgromadzał się tłum, zaczął mówić: To pokolenie jest złe; żąda znaku, ale nie będzie mu dany znak, jak tylko znak proroka Jonasza. 30Albowiem jak Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie i Syn Człowieczy znakiem dla tego pokolenia. 31Królowa z południa powstanie[16] na sąd z mężami tego pokolenia i uzna ich za zasługujących na karę[17] ; bo przyszła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona; a oto tutaj ktoś więcej niż Salomon. 32Mężowie z Niniwy staną na sądzie z tym pokoleniem i uznają ich za zasługujących na karę; bo upamiętali się wskutek głoszenia Jonasza; a oto tutaj ktoś więcej niż Jonasz. 33A nikt, gdy zapali lampę, nie stawia jej w ukryciu, ani pod korcem[18] , ale na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. 34Lampą ciała jest oko; jeśli więc twoje oko jest prosto patrzące[19] , całe twoje ciało jest jasne; a jeśli byłoby złe[20] , i twoje ciało będzie ciemne. 35Uważaj[21] więc, czy światło w tobie nie jest ciemnością. 36Jeśli więc całe twoje ciało[22] jest jasne, nie mając w sobie jakiejś części ciemnej, będzie całe tak jasne, jak gdyby cię lampa blaskiem oświeciła. 37A gdy to mówił, zaprosił Go pewien faryzeusz, aby u niego zjadł obiad[23] ; a gdy wszedł, spoczął przy stole. 38A widząc to faryzeusz, zdziwił się, że najpierw nie zanurzył[24] rąk przed obiadem. 39A Pan powiedział do niego: Teraz wy, faryzeusze, oczyszczacie to, co jest na zewnątrz kubka i misy; ale to, co jest wewnątrz was, pełne jest grabieży i niegodziwości. 40Bezmyślni[25] ! Czy ten, który uczynił to, co jest zewnątrz, nie uczynił też tego, co jest wewnątrz? 41Raczej z tego, co jest wewnątrz, ofiarujcie dar miłosierdzia[26] ; a oto, wszystko będzie dla was czyste. 42Ale biada wam faryzeuszom, gdyż dajecie dziesięcinę z mięty i z ruty[27] , i z każdego ziela, a omijacie sprawiedliwość i miłość Boga; te rzeczy trzeba było czynić, a tamtych nie opuszczać. 43Biada wam faryzeuszom, gdyż miłujecie pierwsze ławy w synagogach i pozdrowienia na rynkach. 44Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo jesteście jak grobowce nieoznaczone, a ludzie, którzy po nich chodzą, nie wiedzą o tym. 45A w odpowiedzi, pewien znawca Prawa powiedział do niego: Nauczycielu! To mówiąc i nas znieważasz[28] . 46A On powiedział: I wam, znawcom[29] Prawa biada, że obciążacie ludzi ciężarami niemożliwymi do uniesienia, a sami nawet jednym ze swoich palców tych ciężarów nie dotykacie. 47Biada wam, że budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich pozabijali. 48A zatem świadczycie, że zgadzacie się z czynami swoich ojców. Oni ich wprawdzie pozabijali, a wy budujecie ich grobowce. 49Dlatego też i Mądrość Boża powiedziała: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i będą prześladować; 50Aby zażądano od tego pokolenia krwi wszystkich proroków, która jest przelana od założenia świata, 51Od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął pomiędzy ołtarzem a domem[30] Boga; tak, mówię wam, zostanie zażądana od tego pokolenia. 52Biada wam, znawcom Prawa, że zabraliście klucz poznania; sami nie weszliście, a tym, którzy chcą wejść[31] , przeszkodziliście. 53A gdy im to mówił, zaczęli uczeni w Piśmie i faryzeusze gwałtownie[32] występować przeciwko Niemu i wypytywać Go odnośnie wielu rzeczy, 54Zastawiając pułapkę[33] na Niego i dążąc, aby Go pochwycić[34] na jakimś słowie z Jego ust, aby Go oskarżyć.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Albowiem współpracownikami Bożymi jesteśmy; wy rolą Bożą, budowlą Bożą jesteście.
I Kor 3:9
I Kor 3:9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Uczniowie zostali nazwani Chrześcijanami po raz pierwszy w Antiochii (Dz 11,26).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Ponieważ Baranek, który jest pośród tronu, będzie ich pasł i prowadził do źródeł żywych wód; i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.
Obj 7:17
Obj 7:17
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?