Wyszukiwanie
1Potem oddalił się Jezus na drugi brzeg Morza Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. 2A podążał za Nim wielki tłum, bo widzieli Jego cudowne znaki[1] , które czynił na chorych. 3I Jezus wszedł na górę, i siedział tam ze swoimi uczniami; 4A była blisko Pascha, święto żydowskie. 5Wtedy Jezus podniósł oczy i ujrzał, że wielki tłum idzie do Niego, i powiedział do Filipa: Gdzie kupimy chleba, aby oni mogli się najeść? 6A mówił to, aby go poddać próbie[2] ; bo sam wiedział, co miał czynić. 7Filip odpowiedział Mu: Chleba za dwieście denarów[3] nie wystarczy dla nich, aby każdy z nich otrzymał choć trochę. 8Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, powiedział do Niego: 9Jest tu jeden chłopczyk[4] , który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby; ale cóż to jest na tak wielu? 10A Jezus powiedział: Każcie[5] , by ludzie spoczęli. A było w tym miejscu dużo trawy, i spoczęli mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy. 11Wziął więc Jezus chleby, podziękował[6] i rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, ile tylko chcieli. 12A gdy byli nasyceni, powiedział swoim uczniom: Zbierzcie pozostałe kawałki, aby nic nie przepadło[7] . 13Zebrali więc i napełnili dwanaście koszy kawałków z tych pięciu jęczmiennych chlebów, które pozostały[8] po jedzących. 14Gdy więc ludzie ujrzeli cudowny znak, który uczynił Jezus, mówili: Ten prawdziwie jest prorokiem, który przychodzi na świat. 15Gdy więc Jezus poznał, że zamierzają przyjść i Go porwać, aby uczynić Go królem, sam jeden oddalił się ponownie na górę. 16A gdy nastał wieczór, zeszli Jego uczniowie nad morze. 17I gdy wstąpili do łodzi, wyruszyli na drugą stronę morza do Kafarnaum. I nastała ciemność, a Jezus jeszcze nie przybył do nich. 18Morze natomiast burzyło się, bo wiał silny wiatr. 19Gdy więc przepłynęli około dwadzieścia pięć albo trzydzieści stadiów[9] , ujrzeli Jezusa idącego po morzu i zbliżającego[10] się do łodzi; i zlękli się. 20A On im powiedział: Ja jestem, nie bójcie się. 21I chcieli Go wziąć do łodzi, a łódź od razu znalazła[11] się przy lądzie, do którego zmierzali. 22Nazajutrz tłum, stojący na drugim brzegu morza, zauważył, że tam nie było innej łódki[12] , tylko ta jedna, do której wstąpili Jego uczniowie, i że Jezus nie wstąpił do łodzi razem ze swoimi uczniami, ale uczniowie Jego odeszli sami; 23A przypłynęły i inne łodzie z Tyberiady[13] , blisko miejsca, gdzie jedli chleb, nad którym Pan uczynił dziękczynienie. 24Gdy więc lud zobaczył, że nie ma tam Jezusa, ani Jego uczniów, i oni wstąpili do łódek i przybyli[14] do Kafarnaum, szukając Jezusa. 25I gdy znaleźli Go na drugim brzegu morza, powiedzieli do Niego: Rabbi[15] ! Kiedy tu się zjawiłeś? 26Jezus w odpowiedzi, rzekł im: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cudowne znaki[16] , ale że jedliście chleb i zostaliście nasyceni[17] . 27Zabiegajcie[18] nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa ku życiu wiecznemu, który wam da Syn Człowieczy; na Nim bowiem Bóg Ojciec położył pieczęć[19] . 28Powiedzieli więc do Niego: Co mamy czynić, by trudzić[20] się dziełami Boga? 29Jezus w odpowiedzi, rzekł im: To jest dzieło[21] Boga, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał. 30W związku z tym, powiedzieli do Niego: Jaki więc cudowny znak uczynisz[22] , byśmy widzieli i wierzyli Tobie? Co zrobisz? 31Ojcowie nasi jedli mannę[23] na pustyni, jak jest napisane: Dał im chleb z nieba, aby jedli. 32Jezus więc powiedział im: Zaprawdę mówię wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. 33Bo chlebem Bożym jest Ten, który zstępuje z nieba i daje życie światu. 34Powiedzieli więc do Niego: Panie! Daj nam zawsze tego chleba. 35I Jezus powiedział im: Ja jestem chlebem życia; kto do mnie przychodzi, nigdy nie zazna głodu, a wierzący we mnie, nigdy nie zazna pragnienia. 36Lecz powiedziałem wam, że już widzieliście mnie, i nie wierzycie. 37Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie; a tego który przychodzi do mnie, nie wyrzucę precz[24] ; 38Bo zstąpiłem z nieba, nie żebym czynił swoją wolę, ale wolę Tego, który mnie posłał. 39A taka jest wola Tego, który mnie posłał, Ojca, abym z tego wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, lecz wzbudził to w dniu ostatecznym. 40A taka jest wola Tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy[25] w Niego, miał życie wieczne; a ja go wzbudzę w dniu ostatecznym. 41Szemrali[26] więc Żydzi przeciw Niemu, bo powiedział: Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba. 42I mówili: Czy to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę my znamy; jak więc mówi On teraz: Zstąpiłem z nieba? 43Jezus więc w odpowiedzi, rzekł im: Nie szemrajcie[27] między sobą; 44Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie[28] Ojciec mój, który mnie posłał; a ja go wzbudzę w dniu ostatecznym[29] . 45W Prorokach jest napisane: I będą wszyscy wyuczeni[30] przez Boga. Każdy więc, kto słyszał od Ojca i przyjął pouczenie[31] , przychodzi do mnie. 46Nie, żeby ktoś widział[32] Ojca, jak tylko Ten, który jest od Boga; Ten widział Ojca. 47Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Kto wierzy we mnie, ma życie wieczne. 48Ja jestem chlebem życia. 49Ojcowie wasi zjedli mannę na pustyni i pomarli[33] . 50A to jest chleb, który z nieba zstępuje, aby ktoś, kto z Niego spożył, nie umarł. 51Ja jestem chlebem żywym[34] , który zstąpił z nieba; jeśli ktoś będzie jeść z tego chleba, żyć będzie na wieki[35] ; a chleb, który ja dam, to moje ciało, które ja dam za życie świata. 52Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: Jak On może dać nam do jedzenia swoje ciało[36] ? 53Jezus więc powiedział im: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Jeśli nie spożyjecie[37] ciała Syna Człowieczego, i nie wypijecie[37] krwi Jego, nie macie[38] życia w sobie. 54Kto spożywa[39] moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wzbudzę w dniu ostatecznym. 55Gdyż moje ciało prawdziwie jest pokarmem, a moja krew prawdziwie jest napojem. 56Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, we mnie mieszka[40] , a ja w nim. 57Jak mnie posłał Ojciec, który żyje[41] , i ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie. 58To jest chleb, który z nieba zstąpił; nie tak, jak ojcowie wasi zjedli mannę i umarli; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki. 59To powiedział w synagodze[42] , ucząc w Kafarnaum. 60Wtedy wielu z Jego uczniów, po usłyszeniu tych słów, powiedziało: Twarde jest to słowo[43] , któż je może słuchać? 61Ale Jezus, świadom[44] w swym[45] wnętrzu, że Jego uczniowie z tego powodu szemrzą, powiedział do nich: To was gorszy[46] ? 62Co więc, gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był wcześniej? 63Duch jest tym, który ożywia; ciało nic nie pomaga[47] ; słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem. 64Ale są pośród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem wiedział od początku, kim są ci, co nie wierzą, i kim jest ten, co Go wyda; 65I mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli nie jest mu to dane od mojego Ojca. 66Od tego czasu wielu Jego uczniów zawróciło i więcej z Nim nie chodziło. 67Jezus powiedział wtedy do dwunastu: Czy może i wy chcecie odejść? 68I odpowiedział Mu Szymon Piotr: Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego, 69A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Mesjasz – Syn Boga żywego. 70Jezus odpowiedział im: Czy nie ja wybrałem was dwunastu? A jeden z was jest diabłem[48] . 71A to mówił o Judaszu, synu Szymona Iskarioty; bo ten miał zamiar Go wydać, będąc jednym z dwunastu.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Wtedy rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, bo Bóg przyszedł, aby was doświadczyć i aby bojaźń przed nim była w was, byście nie grzeszyli.
II Mojż 20:20
II Mojż 20:20
W Chrystusie
W którym mamy swobodę i dostęp do Boga z ufnością przez wiarę w niego.
Efez 3:12
Efez 3:12
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Biblia zawsze wspomina o tym że ludzie idąc do Jerozolimy szli "w górę". Dzieje się tak dlatego ponieważ miasto leży na wzgórzu, dlatego też obojętnie z jakiego kierunku by się do niego zbliżało, droga zawsze będzie prowadziła pod górę.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?