1Niech się nie trwoży[1] wasze serce; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie. 2W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań; gdyby było inaczej, to bym wam powiedział: Idę przygotować[2] wam miejsce. 3A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę ponownie i wezmę[3] was do siebie, żebyście gdzie ja jestem, i wy byli. 4Wiecie dokąd ja idę i znacie drogę. 5Tomasz powiedział do Niego: Panie! Nie wiemy dokąd idziesz[4] , jak więc możemy znać drogę? 6Jezus więc powiedział do niego: Ja jestem droga, i prawda, i życie; nikt nie przychodzi do Ojca, jak tylko przeze mnie. 7Jeśli mnie poznaliście i Ojca mego poznaliście; i odtąd Go znacie i widzicie[5] Go. 8Filip powiedział Mu: Panie! Pokaż[6] nam Ojca, a to nam wystarczy. 9Jezus powiedział mu: Tyle czasu jestem z wami, a nie znasz[7] mnie Filipie? Kto mnie widział, zaczął widzieć i mojego Ojca; jak ty możesz mówić: Pokaż nam Ojca? 10Czy nie wierzysz, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we mnie? Słowa, które ja do was mówię, nie od siebie mówię; natomiast Ojciec, który mieszka[8] we mnie, On czyni dzieła. 11Wierzcie mi, że ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we mnie; a jeżeli nie, to ze względu na te dzieła wierzcie mi. 12Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Kto wierzy[9] we mnie, dzieła, które ja czynię, i on będzie czynić, i większe niż te będzie czynić; bo ja idę do mojego Ojca. 13I o cokolwiek będziecie prosić w moim imieniu, to uczynię[10] , aby Ojciec w Synu został otoczony chwałą. 14Jeśli o cokolwiek będziecie[11] prosić[12] w moim imieniu, ja to uczynię. 15Jeśli mnie miłujecie, zachowajcie[13] moje przykazania. 16I ja prosić będę Ojca, a da wam innego Opiekuna[14] , aby przebywał z wami na wieki[15] , 17Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo Go nie widzi, ani Go nie zna; lecz wy Go znacie, ponieważ przy was przebywa[16] i w was będzie. 18Nie zostawię was sierotami; przyjdę[17] do was. 19Jeszcze tylko chwila i świat[18] nie będzie już mnie oglądać; lecz wy będziecie mnie oglądać; bo ja żyję i wy będziecie żyć. 20W tym dniu poznacie, że ja jestem w moim Ojcu, a wy we mnie, i ja w was. 21Kto ma moje przykazania i je zachowuje[19] , ten mnie miłuje; a kto mnie miłuje, ten też zostanie umiłowany przez Ojca mojego, i ja będę go miłować, i objawię mu samego siebie. 22Judasz, nie Iskariota powiedział do Niego: Panie! Co się stało, że masz nam objawiać[20] samego siebie, a nie światu? 23Jezus w odpowiedzi, rzekł mu: Jeśli ktoś mnie miłuje, słowo moje będzie zachowywać; i mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i uczynimy u niego mieszkanie[21] . 24Kto mnie nie miłuje, nie zachowuje moich słów; a słowo, którego słuchacie, nie jest moje, ale Ojca, który mnie posłał[22] . 25To już wam powiedziałem, przebywając[23] z wami. 26Lecz Opiekun, Duch Święty, którego pośle Ojciec w moim imieniu, On nauczy[24] was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem. 27Pokój zostawiam wam, pokój mój wam daję; nie tak jak daje świat, ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze, ani niech się nie lęka[25] . 28Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i powrócę do was. Gdybyście mnie miłowali, to byście się radowali, że[26] wam powiedziałem: Idę do Ojca; bo Ojciec mój większy jest niż ja. 29A teraz powiedziałem wam zanim się to stanie, żebyście, gdy się to stanie, uwierzyli. 30Już niewiele będę z wami rozmawiał; albowiem idzie przywódca[27] tego świata, ale on nic we mnie nie ma; 31Ale aby poznał świat, że ja miłuję Ojca, i jak mi polecił Ojciec, tak czynię. Wstawajcie, chodźmy stąd.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?