Wyszukiwanie
1A byli w Antiochii, w zborze, który tam był, pewni prorocy i nauczyciele jak[1] : Barnaba i Symeon, zwany Niger, i Lucjusz Cyrenejczyk, i Manaen, który był też[1] wychowany z Herodem tetrarchą[2] , i Saul. 2A gdy oni pełnili służbę Panu i pościli, Duch Święty powiedział: Odłączcie mi więc[3] Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich powołałem. 3Wtedy po zakończeniu postu i modlitwy, włożyli na nich ręce i uwolnili[4] ich do tego dzieła. 4Oni więc, istotnie[5] będąc wysłani przez Ducha Świętego, przyszli do Seleucji, stamtąd też[6] odpłynęli na Cypr. 5I gdy stanęli w Salaminie, głosili Słowo Boże w synagogach żydowskich, a mieli ze sobą i Jana jako pomocnika[7] . 6A gdy przeszli wyspę aż do Pafos, znaleźli pewnego maga[8] , fałszywego proroka, Żyda, o imieniu Bar-Jezus, 7Który był przy prokonsulu[9] Sergiuszu Pawle, mężu roztropnym. Ten wezwał do siebie Barnabę i Saula, pragnąc usłyszeć Słowo Boże. 8Ale przeciwstawiał się im Elymas, mag – tak bowiem jest tłumaczone jego imię – starając[10] się odwrócić prokonsula od wiary. 9A Saul, zwany też Pawłem, napełniony Duchem Świętym, gdy spojrzał na niego uważnie[11] , 10Powiedział: O pełen wszelkiej zdrady i wszelkiej przewrotności, synu diabła, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! Czy nie przestaniesz wykrzywiać[12] prostych dróg Pana? 11A oto teraz ręka Pana na tobie, będziesz ślepy i do pewnego czasu nie będziesz widział słońca. I natychmiast spadły na niego mrok i ciemność, a krążąc dookoła, szukał, by ktoś poprowadził go za rękę. 12Wtedy prokonsul, widząc, co się stało, uwierzył, zdumiony[13] z powodu nauki Pana. 13A po wypłynięciu z Pafos, Paweł i ci, którzy byli przy nim, przybyli do Perge w Pamfilii. A Jan odłączył się od nich i wrócił do Jerozolimy. 14Oni zatem, po przejściu przez Perge, przybyli do Antiochii Pizydyjskiej, i gdy weszli do synagogi w dzień sabatu, usiedli. 15A po odczytaniu Prawa i Proroków, posłali do nich przełożeni synagogi, mówiąc: Mężowie bracia! Jeśli jest w was słowo zachęty[14] do ludu, mówcie. 16A Paweł powstał[15] i skinął ręką i powiedział: Mężowie Izraelici, i wy bojący[16] się Boga, posłuchajcie! 17Bóg ludu tego, Izraela, wybrał sobie naszych ojców i wywyższył lud na obczyźnie w ziemi egipskiej, i wyprowadził ich z niej z podniesionym ramieniem. 18I przez blisko czterdzieści lat znosił ich sposób życia na pustyni. 19A gdy zniszczył siedem narodów w ziemi Kanaan, rozdzielił[17] im ich ziemię przez losowanie. 20I potem przez blisko czterysta pięćdziesiąt lat dawał im sędziów, aż do proroka Samuela. 21Wtedy zażądali króla i dał im Bóg na czterdzieści lat Saula, syna Kisza, mężczyznę z pokolenia Beniamina. 22A gdy go odsunął, wzbudził im na króla Dawida, o którym też zaświadczył, gdy powiedział: Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według mojego serca, który wypełni całą[18] moją wolę. 23Z jego to potomstwa[19] , zgodnie z obietnicą, Bóg wzbudził Izraelowi Zbawiciela, Jezusa, 24Przed Jego przyjściem[20] , Jan wcześniej głosił chrzest[21] upamiętania[22] całemu ludowi Izraela, 25A gdy Jan wypełniał już swój bieg życia, powiedział: Za kogo mnie uważacie? To nie ja jestem Nim, ale oto przychodzi po mnie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać rzemienia sandału u Jego stóp. 26Mężowie bracia, synowie rodu Abrahama i ci, którzy między wami boją[23] się Boga! Do was zostało posłane słowo o tym zbawieniu. 27Bowiem ci, którzy mieszkają w Jerozolimie i ich przełożeni nie poznali Go, a przez osądzenie wypełnili słowa[24] Proroków, które w każdy sabat są odczytywane; 28Choć nie znaleźli w Nim żadnego powodu uzasadniającego wyrok śmierci, domagali się od Piłata, aby został zabity. 29A gdy wykonali wszystko, co o Nim jest napisane, zdjęli Go z drzewa i złożyli do grobowca. 30Bóg jednak wzbudził Go z martwych. 31On też ukazywał się przez wiele dni tym, którzy z Galilei razem z Nim weszli do Jerozolimy, ci są Jego świadkami wobec ludu. 32I my głosimy wam dobrą nowinę o obietnicy złożonej[25] ojcom, że tę Bóg wypełnił ich dzieciom, wzbudzając Jezusa, 33Jak też w Psalmie drugim jest napisane: Ty jesteś moim Synem, Ja dzisiaj ciebie zrodziłem. 34A że Go wzbudził z martwych, aby już więcej nie miał wrócić do zepsucia, powiedział tak: Dam wam święte obietnice Dawida – godne zaufania. 35Dlatego i na innym miejscu mówi: Nie dasz swojemu Świętemu zobaczyć[26] zepsucia[27] . 36Dawid bowiem prawdziwie usłużył swojemu pokoleniu, zgodnie z wolą Boga zasnął[28] i został przyłączony do swoich ojców, i widział zepsucie; 37Lecz Ten, którego Bóg wzbudził, nie zobaczył[29] zepsucia. 38Niech więc będzie wam wiadome, mężowie bracia, że przez Niego[30] jest wam głoszone odpuszczenie[31] grzechów, 39I to od wszystkich, co do których nie mogliście zostać uznani za sprawiedliwych przez Prawo Mojżesza. W Nim, każdy wierzący[32] zostaje uznany za sprawiedliwego. 40Uważajcie więc, aby nie przyszło na was to, co zostało powiedziane u Proroków: 41Zobaczcie, szydercy, zdziwcie się i zgińcie; gdyż Ja czynię za waszych dni dzieło, w które nie uwierzycie, jeśli ktoś będzie wam je opowiadał[33] . 42A gdy oni wychodzili z synagogi żydowskiej, prosili ich poganie, aby też i w następny sabat mówili do nich te słowa. 43A gdy zgromadzenie zostało rozwiązane, poszło wielu Żydów i pobożnych prozelitów[34] za Pawłem i Barnabą, którzy rozmawiali z nimi, i przekonywali ich, aby trwali w łasce Bożej. 44A w następny sabat niemal całe miasto zgromadziło się, aby usłyszeć Słowo Boga. 45A Żydzi, widząc tłumy, zostali napełnieni zazdrością, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł, mówiąc i bluźniąc przeciwko temu. 46A Paweł i Barnaba śmiało przemawiali, mówiąc: Konieczne było, wam najpierw opowiedzieć Słowo Boga; ale ponieważ je odrzucacie i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, oto zwracamy się do pogan. 47Tak bowiem nakazał nam Pan: Ustanowiłem[35] Cię światłem dla pogan, abyś był niosącym zbawienie[36] aż po krańce ziemi. 48A słysząc to poganie, radowali się i oddali chwałę Słowu Pana, i uwierzyli, ilu ich było przeznaczonych[37] do życia wiecznego. 49A Słowo Pana było roznoszone po całej krainie. 50A Żydzi podburzyli pobożne[38] i dostojne kobiety oraz znaczących obywateli miasta, i wzbudzili prześladowanie przeciwko Pawłowi i Barnabie, i wyrzucili ich ze swoich granic. 51Oni natomiast, strząsnęli na nich proch ze swoich stóp i przybyli do Ikonium. 52A uczniowie byli wypełniani[39] radością i Duchem Świętym.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Rzekł: Jam jest Bóg, Bóg ojca twego! Nie bój się iść do Egiptu, bo tam uczynię cię wielkim narodem.
I Mojż 46:3
I Mojż 46:3
W Chrystusie
Dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie, wraz z chwałą wiekuistą.
II Tym 2:10
II Tym 2:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Członkami domu Cezara byli Chrześcijanie (Fil 4:22).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Nogi swoich nabożnych ochrania, Lecz bezbożni giną w mroku, Gdyż nie przez własną siłę mąż staje się mocny.
I Sam 2:9
I Sam 2:9
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?