1Mając zatem te obietnice, umiłowani, oczyszczajmy[1] siebie od wszelkiej zmazy ciała i ducha, wypełniając[2] uświęcenie nasze w bojaźni Boga. 2Zróbcie dla nas miejsce, nikogo nie skrzywdziliśmy, nikogo nie zrujnowaliśmy, nikogo nie oszukaliśmy[3] . 3Nie mówię tego dla potępienia; bo wcześniej powiedziałem, że w naszych sercach jesteście na wspólną śmierć i wspólne życie. 4Mam wielką śmiałość[4] do was, mam wielką chlubę z was, jestem wypełniony zachętą, aż nazbyt obfituję radością w każdym naszym ucisku. 5A gdy[5] przyszliśmy do Macedonii, ciało nasze nie miało żadnego wytchnienia, ale we wszystkim byliśmy uciśnieni – zewnątrz walki, a wewnątrz lęki[6] . 6Lecz Ten, który pociesza uniżonych[7] , pocieszył nas przez przyjście[8] Tytusa, 7A nie tylko przez jego przyjście, ale też przez pociechę, którą został u was pocieszony, oznajmiając nam o waszej tęsknocie, waszym płaczu i waszej gorliwości o mnie, tak że ja tym bardziej się rozradowałem. 8Bo jeśli was zasmuciłem listem[9] , nie żałuję tego, a jeśli żałowałem, to widzę oto[10] , że list ten zasmucił was, chociaż na chwilę[11] . 9Teraz raduję się, nie że zostaliście zasmuceni, ale że zostaliście zasmuceni ku upamiętaniu[12] ; bo zostaliście zasmuceni według Boga, abyście w niczym przez nas nie doznali straty[13] . 10Ten bowiem smutek, który jest według Boga, sprawia upamiętanie ku zbawieniu, którego się nie żałuje; a smutek tego świata sprawia śmierć. 11Oto bowiem samo to zasmucenie według Boga, jak wielką w was sprawiło gorliwość? Jaką obronę, jakie oburzenie, jaką bojaźń, jaką tęsknotę, jaki zapał, jaką potrzebę wymierzenia kary? We wszystkim okazaliście[14] się czystymi w tej sprawie. 12Zatem skoro napisałem do was, to nie ze względu na tego, kto czynił krzywdę[15] , ani ze względu na tego, który został pokrzywdzony, ale ze względu na to, aby została ujawniona nasza gorliwość[16] o was przed obliczem Boga. 13Przez to jesteśmy zachęcani; a w tej waszej zachęcie[17] tym bardziej radowaliśmy się z powodu radości Tytusa, bo jego duch jest pokrzepiony[18] przez was wszystkich. 14Bo jeśli chlubiłem się jemu czymś o was, nie zostałem zawstydzony; ale jak wszystko mówiliśmy wam w prawdzie[19] , tak też i chluba nasza przed Tytusem okazała się prawdą. 15A jego głębokie uczucia[20] wobec was są tym obfitsze, gdy przypomina sobie posłuszeństwo was wszystkich, i jak go z bojaźnią i z drżeniem przyjęliście. 16Raduję się więc, że we wszystkim mogę wam zaufać[21] .
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?