1Tak niech nas człowiek zalicza[1] jako do poddanych[2] Chrystusa i szafarzy[3] tajemnic Bożych. 2A tego w końcu wymaga się od szafarzy, aby każdy został znaleziony wiernym. 3Ale mi najmniej zależy na tym, czy będę przez was sądzony[4] , czy przez ludzki dzień sądu; nawet i sam siebie nie sądzę. 4Niczego bowiem w sobie nie dostrzegam, ale nie przez to jestem uznany za sprawiedliwego; ale tym, który mnie sądzi, jest Pan. 5Tak więc, nie sądźcie przed czasem, aż przyjdzie Pan, który też oświetli[5] to, co jest ukryte w ciemności, i ukaże zamysły[6] serc; a wtedy każdy będzie miał pochwałę[7] od Boga. 6A to wszystko, bracia, odniosłem do siebie i do Apollosa z powodu was, abyście nauczyli się na nas, nie rozumieć ponad to, co jest napisane; abyście jeden ponad drugiego nie nadymali się pychą przeciwko innemu. 7Albowiem kto ciebie wyróżnia? I co masz, czego byś nie otrzymał? A jeśli otrzymałeś, dlaczego chlubisz się, jakbyś nie otrzymał? 8Już jesteście nasyceni, już wzbogaciliście się, bez nas zaczęliście królować; i obyście zaczęli królować, abyśmy i my razem z wami królowali! 9Wydaje mi się bowiem, że Bóg nas apostołów pokazał jako ostatnich, jak skazanych na śmierć; gdyż staliśmy się publicznym widowiskiem[8] dla świata, aniołów i ludzi. 10My jesteśmy głupi ze względu na Chrystusa, ale wy jesteście rozumni w Chrystusie; my jesteśmy słabi, a wy mocni; wy jesteście szanowani[9] , a my w pogardzie[10] . 11Aż do obecnej chwili[11] i łakniemy, i pragniemy, i jesteśmy nadzy, i bywamy policzkowani[12] , i tułamy się, 12I trudzimy się, pracując własnymi rękami; lżą[13] nas, my błogosławimy[14] ; prześladują nas, my cierpliwie znosimy; 13Bluźnią nam, zachęcamy[15] ; staliśmy się jakby śmieciem świata i odpadkami u wszystkich, aż do teraz. 14Piszę to, nie dlatego, żeby was zawstydzać, ale jako moje dzieci umiłowane napominam[16] was. 15Bo choćbyście mieli dziesiątki tysięcy wychowawców[17] w Chrystusie, jednak ojców macie niewielu; bo ja, w Chrystusie Jezusie, zrodziłem was przez Ewangelię. 16Zachęcam więc was, stawajcie się moimi naśladowcami. 17Dlatego posłałem do was Tymoteusza, który jest moim umiłowanym dzieckiem i wiernym[18] w Panu; który wam przypomni moje drogi w Chrystusie, jak nauczam wszędzie, w każdym zborze. 18Ale niektórzy nadęli się pychą, jak gdybym nie miał przyjść do was. 19Lecz przyjdę do was szybko, jeżeli Pan zechce, i poznam nie słowo tych nadętych[19] , lecz moc. 20Albowiem nie w słowie tych nadętych przejawia się Królestwo Boże, ale w mocy. 21Co chcecie? Mam przyjść do was z[20] rózgą, czy też w[20] miłości i w duchu łagodności?
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?