1Po upływie siedmiu lat[1] urządzaj odpuszczenie[2] . 2A oto sposób odpuszczania: Każdy wierzyciel ma odpuszczać swoją wierzytelność, którą wypożyczył swojemu bliźniemu; nie będziesz nalegał na bliźniego oraz na swego brata, gdy ogłoszono odpuszczenie z uwagi na WIEKUISTEGO. 3Na cudzoziemca możesz nalegać; ale to, co masz u twojego brata, twoja ręka odpuści. 4Pośród ciebie nie powinien też być ubogi; gdyż WIEKUISTY będzie ci błogosławił na ziemi, którą WIEKUISTY, twój Bóg, oddaje ci w posiadanie, abyś nią władał. 5Jeśli tylko będziesz słuchał głosu WIEKUISTEGO, twojego Boga, starając się spełniać wszystkie te przykazania, które ci dzisiaj przykazuję, 6Wtedy WIEKUISTY, twój Bóg, pobłogosławi ci, jak ci przyrzekł i będziesz wypożyczał pod zastaw wielu narodom, a sam się nie zapożyczał, i będziesz panował nad wieloma narodami, a nad tobą nie będą panowały. 7Zaś gdyby był u ciebie ubogi - któryś z twoich braci, w jednym z twoich miast na twej ziemi, którą WIEKUISTY, twój Bóg ci oddaje - nie czyń twardym swojego serca, ani nie zamykaj twojej ręki przed twoim ubogim bratem. 8Lecz otwierać - otwieraj mu rękę i pożyczać - pożyczaj mu w miarę jego potrzeby, czego mu brakuje. 9Strzeż się, aby nie powstała w twoim sercu myśl nikczemna, byś miał powiedzieć: Zbliża się siódmy rok - rok odpuszczenia. A twoje oko stałoby się nieżyczliwe dla twojego ubogiego brata i byś mu nie użyczył, a on by się poskarżył na ciebie WIEKUISTEMU, więc byłby na tobie grzech. 10Dawać - dawaj mu i niech nie będzie niechętne twoje serce, kiedy mu będziesz dawał; bowiem za to pobłogosławi cię WIEKUISTY, twój Bóg, we wszystkich twoich sprawach oraz w każdym przedsięwzięciu twojej ręki. 11Ponieważ nie zabraknie ubogich na ziemi, dlatego ci rozkazuję, mówiąc: Otwierać - otwieraj twoją rękę twojemu bratu, twojemu biednemu i ubogiemu na twej ziemi. 12Jeżeli był ci sprzedany twój brat, Ebrejczyk[1] , to niech ci służy sześć lat, a siódmego roku wypuścisz go od siebie na wolność. 13Zaś gdy go puścisz od siebie wolno - nie puszczaj go z niczym. 14Wyposażyć - wyposażysz go z twoich trzód, z twojego klepiska i z twojej tłoczni; udzielisz mu z tego, czym cię pobłogosławił WIEKUISTY, twój Bóg. 15Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi Micraim, a WIEKUISTY, twój Bóg, cię wyzwolił; dlatego dzisiaj ci to nakazuję. 16Gdyby ci jednak powiedział: Nie pójdę od ciebie - dlatego, że cię umiłował twój dom, i jest mu dobrze przy tobie - 17Wtedy weźmiesz szydło i przekłujesz mu ucho do drzwi, więc będzie on twoim sługą na zawsze; tak też uczynisz twojej służebnicy. 18Niech ci się to nie okaże trudnym, że masz go puścić od siebie wolno, gdyż przez sześć lat zasłużył u ciebie na podwójną płacę najemnika. 19Z wszelkiego pierworodnego, które się urodzi z twego bydła, albo z twojej trzody - samce poświęcisz WIEKUISTEMU, twojemu Bogu; nie użyjesz do pracy twojego pierworodnego byka, ani nie będziesz strzygł twoich pierworodnych owiec. 20Będziesz je jadał corocznie przed obliczem WIEKUISTEGO, twojego Boga - ty i twój dom - na miejscu, które WIEKUISTY wybierze. 21Zaś jeśliby była na nim wada, jeśli by było chromym, albo ślepym, albo z jakąkolwiek złą wadą - nie zarzynaj go WIEKUISTEMU, twojemu Bogu. 22Może je jeść w twoich bramach; zarówno czysty jak i nieczysty; jak sarnę albo jelenia. 23Tylko nie będziesz spożywał jego krwi; wylewaj ją na ziemię jak wodę.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?