Nowa Biblia Gdańska
Księga: V Księga Mojżesza 11:24
Tak więc miłuj WIEKUISTEGO, twojego Boga i przestrzegaj po wszystkie dni Jego zarządzeń, ustaw, wyroków oraz Jego przykazań.
A dzisiaj poznajcie - gdyż nie przemawiam do waszych synów, którzy nie poznali i nie widzieli karcenia WIEKUISTEGO, waszego Boga - Jego wielkość, Jego przemożną rękę i Jego podniesione ramię.
I co uczynił micrejskiemu wojsku, koniom i jego wozom, na które - gdy was ścigali - rozlał wody morza Sitowia, i WIEKUISTY je zagubił aż po dzisiejszy dzień.
I co uczynił Dathanowi i Abiramowi, synom Eliaba, syna Reubena, kiedy ziemia rozwarła swoją paszczę oraz ich pochłonęła; nadto ich namioty oraz wszelką istotę, która była w ich śladach, pośród całego Israela.
Przestrzegajcie więc wszystkich przykazań, które wam dzisiaj nakazuję, abyście się wzmocnili, poszli oraz zdobyli ziemię, do której idziecie, by ją posiąść.
Nadto byście długo żyli na ziemi, którą WIEKUISTY zaprzysiągł waszym ojcom, że im ją odda, a także ich potomstwu; ziemię opływającą mlekiem i miodem.
Gdyż ziemia do której idziesz, by ją zdobyć, nie jest jak ziemia Micraim, z której wyszliście; gdzie po posianiu twojego nasienia, podlewałeś je przy pomocy twoich nóg[1] jako warzywny ogród.
Przypisy
- [1]W Egipcie obszary poza Nilem nawadniane były kanałami oraz maszynami do wody, które poruszano rękami i nogami.
Ale ziemia do której idziecie, by ją zdobyć - jest ziemią gór i dolin, z deszczu nieba nasyca się wodą.
To ziemia, którą opiekuje się WIEKUISTY, twój Bóg. Oczy WIEKUISTEGO, twojego Boga, są bezustannie na niej - od początku roku, aż po koniec roku.
A gdy będziecie słuchać Mych przykazań, które wam dzisiaj nakazuję, abyście miłowali WIEKUISTEGO, waszego Boga, oraz służyli Mu całym swoim sercem i całą waszą duszą - stanie się,
że wtedy dam wam na waszej ziemi w swoim czasie wczesny i późny[1] deszcz; i będziesz zbierał twoje zboże, twoje wino oraz twoją oliwę.
Przypisy
- [1]Deszcz wczesny pada od października do grudnia, natomiast deszcz późny w kwietniu.
Strzeżcie się, abyście nie odeszli; by nie dało się uwieść wasze serce; byście służyli innym bogom i się przed nimi korzyli.
Inaczej zapłonie na was gniew WIEKUISTEGO i zamknie On niebo, i nie będzie deszczu, a ziemia nie wyda swojego plonu; szybko znikniecie z tej pięknej ziemi, którą WIEKUISTY wam oddaje.
Tak więc, przyjmijcie te Moje słowa do waszego serca oraz do waszej duszy; nawiążcie je jako znak na waszą rękę i niech będą przepaską między waszymi oczyma.
Nauczajcie ich waszych synów, mówiąc o nich, gdy będziesz w twoim domu, gdy pójdziesz drogą, gdy się położysz i gdy wstaniesz.
By rozmnożyły się wasze dni oraz dni waszych synów - na ziemi, którą WIEKUISTY zaprzysiągł waszym ojcom, że im odda na tyle dni, ile niebo będzie nad ziemią.
Bo gdy będziecie przestrzegać wszystkich tych przykazań, które wam nakazuję spełniać, byście miłowali WIEKUISTEGO, waszego Boga, chodzili po wszystkich Jego drogach, oraz do Niego lgnęli -
Wtedy WIEKUISTY wypędzi przed waszym obliczem wszystkie owe ludy i zawładniecie narodami większymi, i silniejszymi od was.
Wasze będzie każde miejsce po którym pójdzie stopa waszej nogi. Wasza granica będzie od puszczy i Libanu oraz od rzeki, rzeki Eufrat - do morza zachodniego[1].
Przypisy
- [1]Czyli od puszczy Paran na południu - do Libanu na północy, oraz od Eufratu na wschodzie - do morza Śródziemnego.
Nikt się nie ostoi przed wami; WIEKUISTY, wasz Bóg - jak wam przyrzekł - będzie szerzył przed wami strach i trwogę, na każdej ziemi po której pójdziecie.
Błogosławieństwo - jeśli usłuchacie przykazań WIEKUISTEGO, waszego Boga, które wam dzisiaj przykazuję.
A przekleństwo - jeśli nie usłuchacie przykazań WIEKUISTEGO, waszego Boga, oraz zejdziecie z drogi, którą wam dzisiaj wskazuję, idąc za innymi bogami, których nie znacie.
I będzie - gdy WIEKUISTY, twój Bóg, wprowadzi cię do ziemi, do której idziesz, byś ją posiadł – że wtedy udzielisz[1] błogosławieństwa na górze Gerezym, a przekleństwa na górze Ebal[2].
Przypisy
- [1]Dokładnie: złożysz ustami, mową.
- [2]Kwitnąca góra Gerezym leży na północnej, a dziki i bezpłodny Ebal na południowej stronie miasta Sichem, późniejszego Nablus, zbudowanego w dolinie, pomiędzy tymi górami. Po powrocie z niewoli babilońskiej wzniesiono na Gerezym świątynię samarytańską, która została zburzona po 200 latach istnienia.
Oto one są tam, za Jardenem, na zachodzie, na drodze ku zachodowi słońca, w ziemi Kanaanejczyka, który osiadł na stepie, naprzeciw Gilgal[1], w pobliżu dąbrowy More.
Przypisy
- [1]Istniały dwa Gilgale. Tu wymieniony oraz drugi, po wschodniej stronie Jerycha; patrz: Jezusa syna Nuna 4,19.
Bowiem przechodzicie za Jarden, aby wejść oraz posiąść tą ziemię, którą oddaje wam WIEKUISTY, wasz Bóg - zatem ją posiądziecie oraz w niej zamieszkacie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?