Nowa Biblia Gdańska
Księga: Przypowieści spisane przez Salomona 8:13
8:1

Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
8:2

Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg,
8:3

Przy bramach oraz przy wrotach miast; u wejścia do drzwi rozlegają się jej wołania.
8:4

Do was, mężowie, się odzywam; Mój głos kieruję do synów ludzkich!
8:5

Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
8:6

Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
8:7

Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
8:8

Wszystkie mowy Mych ust są sprawiedliwe; nie ma w nich obłudy, ani matactwa.
8:9

Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
8:10

Zamiast srebra - raczej zabierzcie Moje napomnienie, a zamiast wybornego złota – poznanie.
8:11

Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
8:12

Ja, Mądrość, przebywam przy przezorności i rozporządzam rozwagą.
8:13

Bojaźń przed WIEKUISTYM – to nienawiść do złego; nienawidzę dumy, pychy, niecnego postępowania oraz przewrotnych ust.
8:14

Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
8:15

Przeze Mnie władają królowie, a rządzący ustanawiają, co jest sprawiedliwe.
8:16

Przeze Mnie rządzą władcy, panujący i wszyscy uczciwi sędziowie.
8:17

Miłuję tych, którzy Mnie miłują; a ci, co Mnie usilnie szukają – znajdują.
8:18

Przy Mnie jest bogactwo i chwała, trwałe dobra i szczęście.
8:19

Mój plon jest lepszy niż szlachetny kruszec i szczere złoto; Mój nabytek cenniejszy niż wyborowe srebro.
8:20

Stale chodzę po ścieżce sprawiedliwości, pośród dróg sądu,
8:21

Bym tych, co Mnie miłują obdarzała mieniem i napełniała ich skarbce.
8:22

WIEKUISTY miał mnie w pierwocinach, przed pierwszym ze Swoich dzieł, jako początek Swoich dróg.
8:23

Ja jestem pomazana od wieczności, od początku, od prastarych początków ziemi.
8:24

Czekałam z niecierpliwością
[1] gdy jeszcze nie istniały tonie, kiedy nie było źródeł, co obfitują w wody,
8:25

I zanim góry zostały utwierdzone. Urodziłam się przed pagórkami,
8:26

Zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary.
8:27

Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.
8:28

Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
8:29

Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
8:30

Wtedy byłam przy Nim mistrzynią
[1]; wtedy byłam Jego zachwytem dzień po dniu, igrając przed Nim w każdym czasie.
8:31

Ciesząc się na Jego ziemskim kręgu i dzieląc Me uniesienia z ludzkimi synami.
8:32

Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie, bowiem szczęśliwi są ci, co przestrzegają Moich dróg.
8:33

Słuchajcie napomnienia, abyście nabrali mądrości i nie popadli w rozwiązłość.
8:34

Szczęśliwy człowiek, który Mnie słucha oraz dzień w dzień czuwa u Moich drzwi, pilnując podwojów Moich bram.
8:35

Bowiem kto Mnie pozyskał – pozyskał życie i dostąpił łaski u WIEKUISTEGO.
8:36

Ale kto Mnie omija
[1] – sam siebie krzywdzi; ktokolwiek Mnie nienawidzi – umiłował śmierć.