1Mój synu! Nie zapominaj Mojej Nauki[1] , a Moje przykazania niechaj przechowa twoje serce. 2Bo przysporzą ci długich dni i lat życia, i zdrowia[1] . 3Niechaj cię nie opuszcza prawda i miłosierdzie; obwiąż je wokół twojej szyi oraz zapisz je na tablicy twojego serca. 4A w oczach Boga i ludzi znajdziesz upodobanie, i dobre względy. 5Całym twym sercem ufaj WIEKUISTEMU i nie polegaj na twojej własnej mądrości. 6Pamiętaj o Nim na wszystkich twoich drogach, a wtedy On wyrówna twoje ścieżki. 7Nie bądź mądrym we własnych oczach; bój się[1] WIEKUISTEGO i stroń od złego. 8Będzie to pępowiną dla twoich żył i orzeźwieniem dla twych kości. 9Czcij WIEKUISTEGO częścią twojego mienia oraz pierwiastkiem wszystkich twoich plonów. 10Wtedy napełnią się obfitością twe spichlerze, a twe kadzie będą przelewać się moszczem. 11Mój synu! Nie pogardzaj napomnieniem WIEKUISTEGO i nie uprzykrzaj sobie Jego doświadczenia. 12Bo kogo WIEKUISTY miłuje – tego karci[1] , jako Ojciec, co kocha swego syna. 13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę. 14Bo jej nabycie jest lepsze niż uzyskanie srebra, jej dochód pożyteczniejszy niż szczere złoto. 15Ona jest cenniejszą niż korale i nie zrównają jej wszystkie twoje klejnoty. 16Po jej prawicy długie życie, a w jej lewicy bogactwo i chwała. 17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach. 18Ona jest drzewem Życia dla tych, którzy się jej trzymają, a ktokolwiek ją trzyma – został uszczęśliwiony. 19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą. 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą. 21Mój synu! Niech to nie ustąpi sprzed twych oczu – strzeż Mądrości i roztropności, 22A będą życiem dla twojej duszy i wdzięczną ozdobą dla twej szyi. 23Wtedy będziesz bezpiecznie chodził po twej drodze i nie potkniesz się twoją nogą. 24Gdy się położysz – nie zaznasz trwogi; a gdy odpoczniesz – słodkim będzie twój sen. 25Nie powinieneś się obawiać nagłego strachu, ani grozy, gdy przypadnie na niegodziwych. 26Bowiem WIEKUISTY będzie twoją ufnością; On uchroni twoją nogę od zasadzki. 27Nie wzbraniaj się dobrze świadczyć temu, co potrzebuje, jeśli w twej mocy jest to uczynić. 28Nie mów twemu bliźniemu: Idź i wróć później, jutro ci dam! - kiedy masz to przy sobie. 29Nie knuj złego przeciw twojemu bliźniemu, gdy przy tobie ufnie przebywa. 30Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy nic złego ci nie wyrządził. 31Nie zazdrość krzywdzicielowi i jego dróg sobie nie upodobaj. 32Bo ten, który zboczył z prostej drogi jest ohydą dla WIEKUISTEGO - a Jego życzliwość przy prawych. 33W domu niegodziwca przekleństwo WIEKUISTEGO, lecz błogosławi siedzibie sprawiedliwych. 34Jeżeli chodzi o naśmiewców – to się z nich naśmiewa, ale pokornym użycza łaski. 35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?