1Wino czyni szydercą, ostry napój – zgiełkliwym; nikt nie jest mądrym, kto się nim odurza. 2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie. 3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna. 4Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa. 5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch. 6Prawie każdy człowiek natrafia na człowieka mu życzliwego[1] ; ale wiernego przyjaciela – któż takiego znajdzie? 7Gdy sprawiedliwy chodzi w swej nieskazitelności – szczęśliwe są po nim jego dzieci. 8Kiedy król zasiada na tronie sprawiedliwości – rozwiewa swymi oczyma każdą niecność. 9Kto może powiedzieć: Zdjąłem z mojego serca zmazę, jestem czysty od moich grzechów. 10Dwojaka waga i dwojaka miara – obie są ohydą dla WIEKUISTEGO. 11Już chłopiec daje się poznać w swych postępkach; czy jego działalność będzie czystą i prawą. 12Ucho, które słyszy i oko, które widzi – oba utworzył WIEKUISTY. 13Nie kochaj się w spaniu, byś nie zubożał; trzymaj swe oczy otwarte, a nasycisz się chlebem. 14Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem. 15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta. 16Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę. 17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem. 18Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami. 19Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta. 20Kto złorzeczy ojcu, lub swojej matce – tego światło zgaśnie pośród ponurej ciemności. 21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu. 22Nie mów: Odpłacę złem! Ufaj WIEKUISTEMU, a ci dopomoże. 23Ohydą dla WIEKUISTEGO jest dwojaka waga i fałszywe szale – niedobra to rzecz. 24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę? 25Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby. 26Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni. 27Dusza człowieka jest światłem WIEKUISTEGO; ono przenika wszystkie tajniki wnętrza. 28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron. 29Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos. 30Wrzynające się pręgi leczą zło - cięgi wnikające do tajników wnętrza.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?