1Po tych rzeczach zobaczyłem innego, zstępującego z Nieba anioła, który miał wielką moc, zatem od jego wspaniałości została oświetlona ziemia. 2Zawołał też za pomocą potężnego oraz wielkiego głosu, mówiąc: Upadł, upadł wielki Babilon[1] i stał się mieszkaniem demonów; więzieniem wszelkiego nieczystego ducha; więzieniem wszelkiego ptaka - nieczystego i będącego znienawidzonym. 3Bo z wina jej pożądania[1] cudzołóstwa[2] wypiły wszystkie narody; z nią scudzołożyli władcy ziemi, a kupcy ziemi wzbogacili się z potęgi jej wyuzdania[3] . 4Usłyszałem i inny głos z Nieba, który mówił: Wyjdźcie z niej[1] , ludu mój, abyście nie byli uczestnikami jej win[2] i abyście nie wzięli z jej ciosów. 5Gdyż jej winy zostały spojone[1] aż do Nieba, a Bóg przypomniał jej czyny niesprawiedliwości. 6Oddajcie jej - jak i ona oddała; więc powtórzcie podwójnie według jej czynów. W kielichu, który zmieszała[1] , nalejcie[1] jej podwójnie. 7Jak wiele wynosiła samą siebie i była rozwydrzona[1] - tak dajcie jej wiele udręki oraz smutku. Ponieważ mówi w swoim sercu: Siedzę jako królowa, wdową nie jestem, a smutku nie zobaczę. 8Dlatego w jednym dniu nadejdą jej nieszczęścia - śmierć, smutek, głód, i zostanie spalona w ogniu; bowiem mocny jest Pan Bóg, który ją osądził. 9Będą też nad nią płakać oraz uderzą się w pierś władcy ziemi; ci, co z nią szaleli i uprawiali prostytucję, gdy zobaczą dym jej pożogi. 10Będą stać z daleka z powodu strachu przed jej udręką, oraz mówić: Biada, biada ci wielka ojczyzno[1] - Babilonie - ojczyzno potężna, gdyż w jedną godzinę przyszedł twój sąd[2] . 11Płaczą też nad nią i boleją kupcy ziemi, bo nikt już nie kupuje ich towaru[1] - 12ładunku złota, srebra, drogiego kamienia, pereł, bisioru[1] , purpury, jedwabiu, szkarłatu, wszelkiego drzewa cytrusowego[2] , wszelkiego sprzętu z kości słoniowej, wszelkiego sprzętu z najkosztowniejszego drzewa, miedzi, stali oraz marmuru. 13A nadto cynamonu, wonności, pachnideł, kadzidła, wina, oliwy, wyborowej mąki pszennej, zboża, bydła, owiec, koni i powozów, ciał oraz dusz ludzi. 14Odeszły od ciebie owoce pożądania twej duszy, oraz odeszło wszystko tłuste[1] i wspaniałe; zatem więcej ich już nie znajdziesz. 15Ci, którzy nimi handlowali oraz wzbogacili się z jej powodu, będą stali z daleka ze strachu przed jej udręką, płacząc, smucąc się, 16Oraz mówiąc: Biada, biada wielkiemu miastu[1] , odzianemu bisiorem, purpurą i szkarłatem; wyzłoconemu złotem, drogim kamieniem oraz perłami; ponieważ w jednej godzinie zostało zniszczone tak wielkie bogactwo. 17A każdy sternik i cały tłum na okrętach - marynarze i którzykolwiek pracują na morzu - stanęli z daleka, 18Oraz widząc dym jego pożaru, krzyczeli, mówiąc: Które miasto jest podobne do tego wielkiego miasta? 19I rzucili proch na swoje głowy oraz krzyczeli - płacząc, smucąc się i mówiąc: Biada, biada wielkiej ojczyźnie[1] , w której - dzięki jej bogactwom - stali się zamożni wszyscy, co mają statki na morzu; ponieważ w jednej godzinie została spustoszona. 20Niech będzie nad nią rozradowane Niebo, oraz święci, apostołowie i prorocy, gdyż Bóg oddzielił was od niej sądem[1] . 21Także jeden anioł podniósł potężny kamień, wielki jak młyński, oraz rzucił go do morza, mówiąc: W ten sposób, nagłym pędem będzie rzucona wielka ojczyzna - Babilon, i nie zostanie już znaleziona. 22Nie będzie już słyszany w tobie głos grających na kitarach, śpiewaków, flecistów i trębaczy; nie zostanie już w tobie znaleziony żaden artysta wszelkiego rzemiosła i nie będzie już w tobie usłyszany łoskot młyna. 23Nie ukaże się w tobie już światło świecy i nie zostanie już w tobie usłyszany głos pana młodego, i panny młodej[1] . Ponieważ twoi handlarze byli wielkimi panami[2] ziemi, jako że twoimi czarami zostały zwiedzione wszystkie narody. 24W tobie także została znaleziona krew proroków i świętych oraz wszystkich zabitych na ziemi.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?